अग्निः प्रियं बीजम् आयुषे तेजसे च नयति स्म। वरुणः मित्रः च राजा च तस्य रक्षां कुर्वन्ति। अदितिरिव तस्मै शरणं ददाति, सर्वे देवाः तं यथायोग्यं दीर्घायुषं वृद्धावस्थां प्रापयन्तु इति प्रार्थना जाता। पृथिव्याः सारात्, भगस्य शरीरबलात्, अग्निः सूर्यः बृहस्पतिश्च अस्मभ्यं दीर्घमायुः तेजश्च ददातु। जातवेदाः तस्मै दीर्घमायुः ददातु, त्वष्टा सन्ततिं ददातु, सविता धनं पोषणं च ददातु, स शतं शरदः जीवतु। अस्य पोषणं, उत्तमं सन्ततिं, प्रज्ञां, धनं, विवेकं च देहि। इन्द्रः बलात् क्षेत्राणि जयतु, अन्यान् प्रतिद्वन्द्विनः अधः कुर्यात्। इदं इन्द्रेण दत्तं, वरुणेन शिक्षितं, मरीचिभिः प्रेषितं, सः अस्मान् प्रति आगच्छतु। दिवौकसयोः अंकयोः सः न कदापि क्षुधितः न पिपासितः भवतु। पोषकः पोषणं ददातु, दुग्धदः दुग्धं ददातु, द्यावापृथिव्यौ पोषणं ददातां, सर्वे देवाः मरीचयः आपश्च पोषणं ददातु। शिवाभिः कामाभिः हृदयं तर्पयामि, सः रोगरहितः स्यात्, प्रमुदितः, दीप्तिमान् च। अश्विनौ, अमृतं मथितं पिबतम्, मायया विभूषितौ। इन्द्रः एतत् सृष्टवान्, श्रेष्ठं पोषणं जानन्, अजरं स्वतन्त्रं च; एतन्मेव। एतेन शरदः जीव, दीप्तिमान् भव, अनिष्टवैद्याः त्वां न हिंस्युः। यथा वायुः पृथिव्यां तृणानि चलयति, एवं अहं तव मनः चालयामि, यथा मां कामयन्ते, यथा मम मनः न गच्छति। अश्विनौ, यौ कामयन्ते तौ संयोजयतम्, तौ एकत्र कुरुतम्। सौभाग्यं तव आगच्छतु, चिन्ताः व्रतानि च एकीकुर्याताम्। यत्र विहगाः रोगरहिताः पतन्ति, तत्र मम स्नेहः गच्छतु, इव बाणः कोमलं देशं विदारयन्। यदन्तः तत् बहिः, यद्बहिः तत् अन्तः। अहं सर्वरूपाणां कन्यानां मनांसि गृह्णामि, हे औषधे। एषा स्त्री पतिं इच्छति, अहम् एनां इच्छामि, आगतः अस्मि। अश्वस्य हेषितवत्, सौभाग्येन, अहम् एनया सह संगतः अस्मि। इन्द्रस्य महता शिलया, कृमीन् विनाशयामि, यथा मुसलः धान्यं पेषयति। दृश्याः अदृश्याः, मुखवन्तः अमुखवन्तः, कुरूणां ये अमुखवन्तः, सर्वे सर्पन्तः कृमयः, सर्वान् वाचाभिः निहन्मः। सर्पन्तः कृमीन् महता प्रहरणेन हन्मि, दुर्बलाः, अदुर्बलाः, निःसाराः नष्टाः। शेषाः, अशेषाः, वाचाभिः अपाकरोमि, न कश्चित् कृमिः अवशिष्यते। अन्त्रेषु, शिरसि, पार्श्वयोः, पुरीषे, रोगजनकेषु कृमिषु, वाचाभिः एतान् कृमीन् निहन्मः। पर्वतेषु, वनेषु, ओषधिषु, पशुषु, आप्सु ये कृमयः, ये शरीरे प्रविष्टाः, एतान् सर्वान् नाशयामि, कृमिवंशं समूलं विनाशयामि। सूर्यः उदयन् कृमीन् नाशयतु, अस्तं गच्छन् रश्मिभिः तान् नाशयतु, ये गौः अन्तः कृमयः। नानारूपः, चतुरक्षः, चित्रः, श्वेतः कृमिः, तस्य पृष्ठानि विदारयामि, शिरश्च छिनद्मि। अत्र, काण्ववत्, मदग्निवत्, कृमीन् निहन्मि; अगस्त्यस्य मन्त्रेण कृमीन् पेषयामि। कृमिणां राजा हतः, तेषां प्रमुखः हतः, माता हता, भ्राता हतः, भगिनी हता। तस्य वासिनः हताः, परिवेष्टारः हताः, ये लघुतमाः तेषां कृमयः, तेऽपि हताः। तव शृङ्गे विदारयामि, येन त्वं विदारयसि; विषपुटं च भिनद्मि, विषवाहिनि। तव नेत्रयोः, नासिकयोः, कर्णयोः, हन्वधः, शिरसः, मस्तिष्कात्, जिह्वायाः च रोगं निष्कासयामि। ग्रीवायाः, स्कन्धयोः, कण्ठयोः, ऊरूभ्यः, मांसात्, पेशीभ्यः, बाहुभ्यः च रोगं निष्कासयामि। हृदयात्, फुफ्फुसात्, पर्श्वयोः, प्लीहायाः, यकृतः च रोगं निष्कासयामि। अन्त्रात्, गुदात्, अन्तरङ्गात्, उदरात्, पार्श्वयोः, नाभेः च रोगं निष्कासयामि। ऊरुभ्यः, अस्थिभ्यः, गुल्फयोः, पादयोः, श्रोणिभ्यः, नितम्बयोः च दाहरोगं निष्कासयामि। अस्थिभ्यः, मज्जायाः, स्नायुभ्यः, नाड्यः च रोगं निष्कासयामि, हस्तयोः, अङ्गुलीभ्यः, नखेषु च। सर्वाङ्गेभ्यः, केशेभ्यः, संधिषु, त्वचः रोगं कश्यपस्य भेषजेन अपाकरोमः। यो गोजः, चतुष्पदाम् द्विपदां च अधिपः, सः पृथक् स्थितः हविर्भागं प्रति आगच्छतु, यजमानस्य समृद्धिः, संपदः च सदा स्युः। देवाः, जगतः बीजं विमोचयन्तः, यजमानाय मार्गं ददतु, यत् प्रस्थितं यच्च उपविष्टं, यद् देवप्रियं, तत् अपि देवयानं मार्गं प्राप्नुयात्। ये मनसा चक्षुषा च एकं बद्धं पश्यन्ति स्म, तान् चिन्तयन्तः, अग्निः पुरस्तात् स्थित्वा तं मुमोचतु, सः सर्वस्य कर्ता देवः, सन्ततिभिः प्रमुदितः। पशवः, नानारूपाः, परस्परं भिन्नाः अपि, एकरूपत्वेन बहवः, वायुः पुरस्तात् स्थित्वा तान् मुमोचतु, प्रजापतिः देवः सन्ततिभिः प्रमुदितः। पितरः, सन्ततिं ज्ञात्वा, प्राणेन अङ्गेषु सञ्चरन्तं प्रतिगृह्णन्तु; स्वर्गं गच्छ, शरीरं दृढं कुरु, देवयानैः मार्गैः दिवं प्रतिपद्यस्व। ये भुञ्जानाः, न कदापि अधर्मं कुर्वन्ति, यां अग्नयः, आसनानि च अनुयान्ति, तेषां द्वेषः, कलहः च, सर्वस्य कर्त्रा अस्माकं कृते शम्येत। ऋषयः यजमानं पापिनं प्राहुः, जनाः दुःखिता त्यक्तमिति प्राहुः; यद् अपि सः मन्थने बालान् बाधितवान्, सर्वस्य कर्ता अस्मान् नष्टैः सह पुनः संयोजयतु। आत्मानं अदातारं, सोमपं न मन्यते, यज्ञे प्राज्ञः, काले न स्थिरः; यदि सः पापं कृतवान्, बद्धः च, हे सर्वस्य कर्तः, तं कल्याणाय मुमोच। घोराः ऋषयः—तेभ्यः नमः! तेषां दृष्टिः मनश्च सत्यं भवतु। बृहस्पते महाबलाय, तेजस्विने, नमः! सर्वस्य कर्त्रे नमः! अस्मान् पालय।