सर्वे जनाः स्थिराय दृढाय स्थानाय उपविशन्ति, पूजनीयैः स्तुतिभिः पृथक् पृथक् विभजन्ति। सर्वेषां सौन्दर्यं अतीत्य, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयितुं इच्छामि। ततः वधूः शीघ्रं गत्वा पुनः शीघ्रं प्रत्यागच्छति; गोकुलं प्रविष्टं जाताय। पूज्याः तान् यत्नशीलान् गृह्णन्तु; विविक्तान् विवेकिनः, प्राज्ञः त्यजन्तु। युवतयः दीप्तिमन्तः उत्थाय, वधूः बलं गृह्णाति। सा शुभा पत्नी सन्तानसम्पन्ना, यज्ञेन पात्राय नीत्वा, तं गृहीत्वा स्थापयति। पूर्वं ऋषिभिः प्राज्ञैः यः पोषणभागः तव स्थापितः, तं आनय। अयं यज्ञः मार्गदर्शकः, रक्षकः, सन्तानपशुवीरसमृद्धः भवतु। अग्निः प्रियः पूज्यः शुद्धः परमोष्मा प्रविष्टः; सः एतत् स्वोष्मणा तापयतु। ऋषयः देवाः संमिल्य, ऋतुभिः एतं भागं तापयन्तु। शुद्धाः विशुद्धाः पूज्याः महिलाः, शुद्धाः आपः प्रियाय हविषि प्रवाहयन्तु। बहु सन्तानं पशवः आगच्छन्तु; पक्वान्नेन धर्मलोकः प्राप्यताम्। ब्रह्मणा शुद्धाः घृतैः विशुद्धाः पूज्याः धान्याः सोमभागाः। आपः प्रविशन्तु, महती पृथिवी हविः गृह्णातु; पक्वं कृत्वा धर्मलोकं प्राप्नुमः। विस्तीर्णा, विशालत्वेन, सहस्रपृष्ठा धर्मलोके विस्तारय। पितामहाः, पितरः, सन्तानाः, पञ्चदश पक्वान्नानि तुभ्यं अर्पितानि। सहस्रपृष्ठा, शतधारा, अव्यय, ब्रह्मपक्वा, दिव्या, स्वर्ग्या। तान् तत्र सन्तानैः स्थापयामि; ते हविसं कृते मुदन्तु, मम कृते अनुग्रहं कुर्युः। उत्थाय, वेदीं सन्तानैः वृद्धय, राक्षसं नुद, तस्य मार्गं स्थापय। सर्वेषां सौन्दर्यं अतीत्य, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयामि। पशुभिः सह पुनः आगच्छ, देवैः सह ताम् आनय; तया सह देवैः आगच्छ। न कोऽपि शत्रुपथः, न किमपि मायायाः तव प्राप्तिः; स्वक्षेत्रे रोगरहितः राज्यं कुरु। सत्येन तक्षकः, मनसा हितेच्छा, यज्ञपक्वान्नस्य वेदीं पुरतः स्थापयति। शुद्धं पूज्यं स्कन्धभागं, हे वधूः, स्थापय, तत्र देवैः पाकं कुरु। एषा चम्सा, अदितेः द्वितीयहस्तः, सप्तर्षिभिः सृष्टा, सृष्टिकर्तृभिः। सा पाकान्नस्य अङ्गानि जानातु; चम्सा वेदीमध्ये स्थापयतु। देवाः त्वां, पक्वहविः, समीपं आगच्छन्तु; अग्निः स्रवित्वा, पुनः अत्र उपविशन्तु। सोमेन शुद्धः, ब्राह्मणानां उदरेषु स्थातु; ऋषिपुत्राः, भोक्तारः, न किमपि दुःखं प्राप्नुयुः। राजा सोमः, एतेषां बुद्धिं ददातु, सुवाचः अनुग्रहं कृत्वा समीपं आगच्छतु। तपसा जातान् ऋषिपुत्रान् यज्ञपक्वान्नाय अतिथिरूपेण आह्वयामि। शुद्धाः, विशुद्धाः, योग्याः महिलाः, ब्राह्मणहस्ते पृथक् स्थापयामि। यया कामेन तव अभिषेकं करोत्सि, तं इन्द्रः मरुद्भिः सह ददातु। एषा मम ज्योतिः, अमृतं, सुवर्णं, पक्वान्नं, कामधेनुः क्षेत्रात्। एषां सम्पत्तिं ब्राह्मणेषु स्थापयामि; पितृपथं दिव्यं निर्मिमि। तुषं अग्नौ, जातवेदसः, निक्षिप; बाह्यं तुषं दूरं नय। गृहस्वामिभागं श्रुत्वा, निरृतिभागं ज्ञात्वा। क्लान्तस्य, पाककर्तुः, यजमानस्य स्वर्गमार्गं जानातु; तम् उच्चैः स्वर्गमार्गे स्थापय। येन आरोहणेन परमं, सर्वोच्चं स्वर्गं, परमं नभः गच्छति। अध्वर्यु, मेषस्य मुखं शुद्धय; घृताय योग्यं कुरु, सम्यक् ज्ञात्वा। घृतैः सर्वाङ्गानि अभिषिञ्च; पितृपथं दिव्यं निर्मिमि। हे मेष, एतेषां राक्षसं नुद; सुवाचः, अनुग्रहं कृत्वा समीपं आगच्छतु। प्रथमाः, प्राचीनाः, पितरः, ऋषिपुत्राः, भोक्तारः, न किमपि दुःखं प्राप्नुयुः। ऋषिपुत्रेषु त्वां, हे पाकान्न, स्थापयामि; अन्ये अपि ऋषिपुत्राः अत्र सन्ति। अग्निः मम रक्षकः, मरुतः, सर्वे देवाः, पाकान्नं पालयन्तु। यज्ञः, नित्यफलदः, नित्यपुष्टः, वृषभः, गौः, धनस्य आसनम्। सन्तानम्, अमृतं, दीर्घायुः, समृद्धं धनं सर्वं तव आगच्छतु। त्वं वृषभः, दिव्यः; ऋषिपुत्रेषु गच्छ। धर्मलोके तत्र अस्माकं पाकान्नं स्थापय। सर्वे समागच्छन्तु, क्रमशः गच्छन्तु; हे अग्ने, देवमार्गं निर्मा। एतेषु पुण्यकर्मसु यज्ञं अनुवर्तामः, तत्र स्वर्गे यत्र सप्तरश्मिः स्थितः। येन देवाः पक्वान्नं कृत्वा प्रकाशेन स्वर्गं प्राप्तवन्तः, धर्मलोकं गच्छन्तः—तेन मार्गेण धर्मलोकं गच्छेम, सर्वोच्चं स्वर्गं प्राप्नुमः। भवः सर्वः च, कृपया, अहितेन न आगच्छेताम्; प्रजापतिः पशुपतिः, नमः। लक्षितं अस्त्रं न विमुञ्चताम्; न द्विपदः न चतुष्पदः न तु हिंसितम्। न श्वस्य, न शृगालस्य, न चाण्डालस्य, न गृध्रस्य, न कृष्णस्य, मांसभक्षस्य हिंसा क्रियताम्। पशुपते, मक्षिकाः तव पक्षिणः; भक्षका न अस्मान् पश्यन्तु। तव गर्जनाय, श्वासाय, रोपितमूलेभ्यः वयं नमः। नमः रुद्राय, सहस्राक्षाय, अमृताय। पूर्वे, उत्तरदिशि, अधः, ऊपरि, सर्वतः, आकाशे, अन्तरिक्षे, वयं नमः। तव मुखाय, हे प्रजापते; तव नेत्राय, हे भव; तव त्वचि, रूपे, दृष्टौ, पश्चिमदिशि, नमः। तव अङ्गेभ्यः, उदरे, जिह्वाय, मुखे, दन्ते, गन्धे, नमः। नीलकण्ठस्य, सहस्राक्षस्य, शीघ्रस्य रुद्रस्य, अर्धघ्नस्य शस्त्रेण न स्पर्धामः। भवः सर्वतः जलवत् अग्निवत् आवृत्य रक्षतु; सः न आक्रमेत्; तस्मै नमः। चतुर्भिः, अष्टभिः, दशभिः भवाय, प्रजापतये, वयं नमः। तव पञ्च प्राणीः विभक्ताः—गाः, अश्वाः, मनुष्याः, अजाः। तव चतुर्दिशाः, स्वर्गः, पृथिवी, क्रूरं अन्तरिक्षं; सर्वं तव, यत् पृथिव्यां श्वसति। पृथिवी तव विस्तीर्णं पात्रम्, यत्र सर्वलोकाः स्थिताः। कृपया, हे प्रजापते, अस्मान् रक्ष; वयं नमः। दूरस्थाः गर्जनकाः, तीक्ष्णनादकाः, दूरगामिनः, क्रूरकेशाः दूरं भवतु। हरितधनुषं, सुवर्णं, सहस्रघ्नं, शतघ्नं, शिखरिणं धारयसि। रुद्रस्य बाणः, दिव्यास्त्रं, तस्य, तस्य लक्ष्यदिशाय, वयं नमः। यः तव हिंसायै रुद्रं आगच्छति, यः तव वधाय इच्छति, सः पृष्ठतः आहतः भवतु, व्याघातपथवत्। भवः रुद्रः च, संयुक्तौ, सहज्ञौ, उग्रौ, बलाय गच्छन्तौ; तयोः, तयोः शस्त्रदिशाय, वयं नमः। एवं यज्ञकृत्ये, पूजायाम्, हविषि, देवपथप्रार्थनायाम्, पितृपथनिर्माणे, पशुप्रार्थनायाम्, रुद्रभवपूजायाम्, श्रद्धया, नम्रतया, धर्मेन, सम्पूर्णं कथा प्रवहति।