वश्यायाः महिमानं ऋषयः विविधान् रूपाणि प्रकटयन्ति। वश्यां अमृतत्वं इति कथयन्ति, वश्यां मृत्युम् इति पूजयन्ति; सर्वं इदं वश्यायाः रूपं अभवत्—देवाः, मनुष्याः, असुराः, पितरः, ऋषयः च। यः एवं वेद, स वश्यां ग्राहयेत्; तदा यज्ञः सर्वफलानि दातृणि अव्यभिचार्यं ददाति। वरुणस्य त्रिः जिह्वाः अन्तः दीप्ताः सन्ति; तासु मध्ये अधिष्ठात्री या जिह्वा, सा वश्याः, या ग्राहयितुं कठिनं। वश्यायाः बीजं चतुर्धा अभवत्—अपः, चतुर्थं अमृतं, चतुर्थं यज्ञः, चतुर्थं पशवः। वश्या स्वर्गः, वश्या पृथिवी, वश्या विष्णुः, प्रजापतिः; साध्याः वसवः च वश्यायाः दुग्धं अपिबन्। तद् दुग्धं पीत्वा, साध्याः वसवः ब्रध्नस्य वासस्य दुग्धं पूजयन्ति। केचित् वश्यायाः सोमं दुह्यन्ति, केचित् घृतं पूजयन्ति; ये वश्यां वेदिने ददाति, ते तृतीयं दिवं याति। ब्राह्मणेषु वश्यां दत्वा, सर्वान् लोकान् प्राप्नोति; सत्यं तस्यां प्रतिष्ठितं, ब्रह्म च तपः च। देवाः वश्यया जीवन्ति, मनुष्याः अपि; यावत् सूर्यः पश्यति, तावत् सर्वं वश्यायाः अभवत्। ततः अग्नये आह्वानं क्रियते—“अग्ने, जन्म कुरु; अदितिः तव रक्षिका अस्ति। सा पुत्रकामानां कृते ब्रह्मोदनं पाचयति। सप्त ऋषयः, प्रजापतयः, त्वां सन्तानैः सह अत्र मथन्ति।” मित्राः बलवन्तः धूमं कुर्वन्तु, कपटं विना, वाचं प्रजनयन्तु; अग्निः सेनानां विनाशकः, वीर्यवान्, येन देवाः असुरान् अभिजिग्युः। अग्ने, महाबलाय जन्मितः, ब्रह्मोदनं पाचयितुं, जातिवेदः; सप्त ऋषयः त्वां जनयन्ति, तस्यै सर्ववीर्यं धनं ददातु, स्थापयतु च। अग्ने, दारुणा समिद्धः, जानन्, पूज्यदेवान् अत्र आनय; तेषां हविः पातु, जातवेदः, एवं एतां उत्तमं स्वर्गं नयतु। यस्य तव त्रिधा विभागः पूर्वं स्थापितः—देवानां, पितृणां, मनुष्याणां—तं विभागं जानातु; अहं तव कृते तान् विभागान् वितरामि। यो देवः अस्ति, स एतत् वहतु। अग्ने, महाबलः, विजयी, जयन्तः, शत्रून् प्रतिस्पर्धीन् अपि दमय, निर्बलय, नमय; एषा मितिः, एषा सीमा, तस्याः सदृशाः च, हविः ग्राहकेषु शक्तिहीनता कुर्यात्। तद्वद् समानैः, पोषणेन, महाबलाय संयुज्य, उत्तमं स्वर्गं गच्छ; यत्र तं दिव्यं लोकं आहुः। एषा महती पृथिवी, देवी, त्वं त्वचा स्नेहपूर्वकं गृह्णातु; ततः धर्मिणां लोकं प्राप्नुमः। युग्मे शिलायां त्वचं योजय; यजमानस्य सूत्राणि छिद्रय; विरोधिनः, सन्तानोत्थापकः, उच्चावहः, तान् हन, दूरं कुरु। शिलां गृह्णातु, वीर्यवान् हस्तः; देवाः तव कृते यज्ञं प्राप्तवन्तः, पूज्य; त्वं त्रि वरान् इच्छसि; अहं तव कृते तान् समृद्धिं अत्र पूरयामि। एषा तव चिन्ता, एषा तव उत्पत्तिः; अदितिः, वीरपुत्रः, त्वां गृह्णातु। विरोधिनः शुद्धय; तस्यै सर्ववीर्यं धनं ददातु। स्थिराय, दृढाय, उपविशतु; पूज्यस्तुतिभिः पृथक् कुर्यात्; सर्वेषु शोभायां अतिशयः, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयामि। गच्छ, नारी, शीघ्रं पुनः आगच्छ; गोष्ठं प्रविष्टं गर्भाय। पूज्याः तान् प्रयत्नशीलान् गृह्णन्तु; विविक्तान् बुद्धिमन्तः, विवेकिनः त्यजन्तु। एता युवतयः, दीप्तयः, उत्तिष्ठ, नारी, बलं गृह्णातु; सुभार्या इव, सन्तानैः, प्रजया, यज्ञः त्वां पात्रे नीतवान्; गृह्णातु। पोषणस्य विभागः, यः तव कृते पूर्वं स्थापितः, विप्रैः, ऋषिभिः, तं आनय; एष यज्ञः पथप्रदः, रक्षिता, सन्तानपशुवीरसमृद्धः अस्तु। अग्निः, प्रियः, पूज्यः, प्रविष्टः, शुद्धः, अत्युष्णः; स तस्य उष्णेन तं पाचयतु। ऋषयः च देवाः, सन्दद्भ्यः, ऋतुभिः तं भागं पाचयन्तु। शुद्धाः, विशुद्धाः, पूज्याः, एता अपः, शुद्धाः, प्रियं हविः सम्पातु; पुष्कलं सन्तानं पशुं च आगच्छतु; पक्तोदनेन धर्मिणां लोकं प्राप्नुमः। ब्रह्मणा शुद्धाः, घृतेन विशुद्धाः, एता पूज्या धान्याः सोमस्य भागाः। आपः प्रविशन्तु, महती पृथिवी हविः गृह्णातु; पक्त्वा धर्मिणां लोकं प्राप्नुमः। विस्तारय, विशाल, महत् महिम्ना, सहस्रपृष्ठा, धर्मिणां लोके; पितामहाः, पितरः, सन्ततिः, पञ्चदश पक्तवान्। सहस्रपृष्ठा, शतधारा, अव्यया, ब्रह्मपक्ता, दिव्या, स्वर्ग्या; तत्र सन्ततिः स्थापयामि; ते हविः कृते हर्षयन्तु, मम प्रति अनुग्रहं कुर्वन्तु। उत्तिष्ठ, वेदीं सन्ततिना वृद्धय; राक्षसं अपाकुरु; तस्य संक्रान्तिं स्थापय; सर्वेषु शोभायां अतिशयः, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयामि। सर्वं पशुं पुनः आनय, तां देवैः सह प्रत्यागच्छ; देवैः सह तया आगच्छ; न कश्चित् शत्रुपथः, न कश्चित् अभिचारः त्वां गच्छतु; स्वक्षेत्रे रोगवर्जिता राज्यं कुरु। सत्येन तक्षः, मनसा हितः, यज्ञोदनस्य वेदीं अग्रे स्थापयामि; शुद्धं, पवित्रं स्कन्धं स्थापय, नारी, तत्र देवायोदनं पच। एषा चमसी, अदितेः द्वितीयं हस्तः, सप्त ऋषिभिः, प्रजापतिभिः, निर्मिता; सा ओदनस्य अंगानि जानातु; चमसी मध्यं वेदीं स्थापयतु। देवाः त्वां, पक्तहविः, समीपं आगच्छन्तु; अग्नितः निष्क्रान्त्वा, पुनः अत्र उपविशतु; सोमेन शुद्धं, ब्राह्मणानां उदरेषु स्थापय; ऋषिसन्ततयः, भक्षिणः, अनिष्टं न प्राप्नुयुः। सोमराजः, बुद्धिं एतेषां ददातु, सुवक्ता, अनुग्रहं कृत्वा समीपं आगच्छतु; तपसा जाताः ऋषयः, ऋषिसन्ततयः, यज्ञोदनं अतिथिवत् आह्वयामि। शुद्धाः, विशुद्धाः, पूज्याः, एता नारीः, ब्राह्मणहस्तेषु पृथक् स्थापयामि; यत्र कामाय एतां अभिषिचामि, तं इन्द्रः मरुतैः सह ददातु। एषा मम ज्योतिः, अमृतं, सुवर्णं, पक्तोदनं, कामधेनुः क्षेत्रात्; एतत् धनं ब्राह्मणेषु स्थापयामि; पितृणां पथं रचयामि, यः स्वर्ग्यः। तुषं अग्नौ निक्षिप्य, जातवेदः; बहिः तुषं दूरं कुरु; गृहस्वामिनः भागं श्रुतम्; निरृत्याः विभागं ज्ञातम्। श्रान्तस्य, पाचकस्य, यजमानस्य स्वर्गपथं विद्यातु; तं स्वर्गमार्गे उत्तिष्ठतु; येन आरोहणेन उत्तमं, परमं स्वर्गं, उत्तमं नभः याति। अध्वर्यु, मेषस्य मुखं विशुद्धय; घृताय योग्यं कुरु, जानन्; घृतं सर्वाङ्गानि अनुलेपय; पितृणां पथं रचयामि, यः स्वर्ग्यः। एवं वश्यायाः महिमा, अग्नेः उत्पत्तिः, यज्ञस्य विधिः, देवपितृमनुष्याणां भागः, धर्मिणां लोकस्य प्राप्तिः, ब्रह्मणां समृद्धिः, सर्वस्य सत्यं, तपः, ब्रह्म, यज्ञः च, अत्र एकत्र संनद्धः अस्ति।