यदा सा गौः सुवर्णेन आवृता स्थितवती, तदा अश्वः ऋतेन समुद्रः अभवत्, सः च त्वयि आरोहति, हे गौः। ततः भाग्यवन्तः समागच्छन्—गौः, दाता, च स्वधा; यत्र अथर्वा दीक्षितः सुवर्णकुशे उपाविशत्। गौः राज्ञः जननी, गौः तव जननी, हे स्वधे; गौः एव हविर्जनकः, तस्मात् च मनः उत्पन्नम्। ऊर्ध्वगः बिन्दुः उत्पन्नः, स ब्रह्मणः शिखरे स्थापितः; तस्मात् त्वम् जातासि, हे गौः, तस्मात् होतारः अपि जाताः। तुभ्यं गीतानि उत्पन्नानि, उष्णिह् छन्दसः बलम् तव वशे अभवत्; पजसः स्तनात् यज्ञः जातः, तव स्तनाभ्याम् रश्मयः। तव ऊरुभ्याम् गमनम् अभवत्, श्रोणिभ्याम् बलम्; तव अन्तर्येभ्यः आत्रिः, उदरात् ओषधयः। यदा त्वम् वरुणस्य उदरे प्रविष्टा, तदा तव वशे सर्वम् अभवत्; ब्रह्मा त्वां आह्वयत्, सः तव चक्षुः वेद। सर्वे गर्भे कम्पिताः, जातस्य, जनयन्त्याः; सा सुत्वा वशा इति आहुः, ब्राह्मणैः प्रस्थिता, सः हि तस्याः बन्धुः। एकः एव संग्रामे सृजति, स एव अत्रेशः; यज्ञाः तस्य नक्षत्राणि अभवन्, वीर्यदृशः वशा अभवत्। वशा यज्ञं अपात्, वशा सूर्यं धारयति; वशायाम् हविः ब्रह्मणा सह समाहितम्। वशाम् अमृतत्वम् आहुः, वशाम् मृत्युम् उपासते; सर्वम् इदं वशा अभवत्—देवाः, मनुष्याः, असुराः, पितरः, ऋषयः। एवं यः वेद, सः वशां प्रतिगृह्णीयात्; तस्माद् यज्ञः सर्वफलदः, अक्षयः दातुः। वरुणस्य त्रयो जिह्वाः अन्तः दीप्ताः; तासु या मध्ये वर्तते, सा वशा, दुरलभा। वशायाः बीजम् चतुर्धा अभवत्—आपः, चतुर्थम् अमृतम्; चतुर्थः यज्ञः, चतुर्थम् पशवः। वशा स्वर्गः, वशा पृथिवी, वशा विष्णुः, प्रजापतिः; साध्याः वसवः च वशायाः दुग्धम् अपिबन्। वशायाः दुग्धम् पीत्वा, साध्याः वसवः च ब्रध्नस्य गृहे दुग्धम् उपासते। केचित् तस्याः सोमम् दुहन्ति, केचित् घृतम् उपासते; ये वशां वेदिने ददति, ते तृतीयं दिवम् आरोहन्ति। ब्राह्मणेभ्यः वशां दत्त्वा, सर्वान् लोकान् आप्नोति; सत्यं तस्याम् प्रतिष्ठितम्, ब्रह्म च तपः च। देवाः वशया जीवन्ति, मनुष्याः अपि; सर्वम् इदं वशा अभवत्, यावत् सूर्यः पश्यति। अग्ने, जायस्व; अदितिः तव त्राता अस्ति। सा एषा ब्रह्मकूडलम् पुत्रकामेभ्यः पचति। सप्तर्षयः, प्रजापतयः, त्वाम् अपि सुत्वा, सन्तानं सह मन्थयन्ति। मित्रवरुणौ, अनृतं विना, धूमं जनयन्तु; वाक् आवहताम्। एषः अग्निः सेनान्यः, वीर्यवान्, येन देवाः असुरान् अभिभवन्ति। अग्ने, त्वम् महद् बलाय जातः, ब्रह्मकूडलस्य पाकाय, जातवेदः; सप्तर्षयः त्वाम् जनयन्ति, सैषां सर्ववीर्यं धनं अस्मै ददातु, प्रतिष्ठापय। अग्ने, समिधा दीप्तः, ज्ञात्वा, अर्येभ्यः देवताः आनीहि। जुहोमि त्वत्समानम्, जातवेदः, एषां च उच्चैः स्वर्गाय नय। त्रिधा विभागः यः तव पूर्वं स्थापितः—देवानां, पितॄणां, मनुष्याणाम्—तान् विभागान् विद्धि; अहम् तान् वितरामि। यः देवः, सः एषम् वहतु। अग्ने, वीर्यवान्, विजयी, शत्रून् प्रतिस्पर्धिनः च अभिमर्दय, नमय, निगृह्य। एषा मात्रा, एषा सीमा, एते च समाना, हविर्भुजः शक्तिहीनान् कुर्वन्तु। समानेभ्यः, पोषणेन सह, महाबलाय युज्यस्व। उच्चैः स्वर्गं प्रति उत्थाय, तं लोके यं दिव्यम् आहुः, प्राप्नुहि। एषा महती पृथिवी, देवी, त्वां त्वचम् सौम्यं प्रति गृह्णातु। ततः धर्मिणां लोकम् गच्छेम। एतौ अश्मानौ त्वचः कृते युञ्जीताम्, सूत्राणि यजमानाय विविघ्नाताम्। शत्रून्, प्रतिरोधकान्, उत्थापकान्, उच्चावहन्, निहन्यताम्, अपाकुर्याताम्। अश्मानौ गृह्णीत, वीर्ययुक्तहस्ताः, देवाः यज्ञं वः प्राप्नुवन्तु, अर्यः। त्वम् त्रयः वरान् वृणीषे, तान् सम्पद्ये अत्र। एषा तव धियः, एषा तव उत्पत्तिः; अदितिः, वीरपुत्र, त्वां प्रतिगृह्णातु। प्रतिरोधकान् शुद्धय, सर्ववीर्यं धनं अस्मै ददातु। स्थायिनः, स्थिराय, सर्वे उपविशन्तु; स्तुतिभिः पृथक् कुरुत। सर्वेषां रूपेण अतीव शोभनः, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयामि। गच्छ, स्त्रि, शीघ्रं पुनरागच्छ; गोष्ठं प्रविष्टा गर्भाय। यत्नशीलाः देवाः तान् गृह्णन्तु; बुद्धिमन्तः, विवेकिनः, विभागान् त्यजन्तु। एता युवत्यः, दीप्तिमन्तः, उत्थाय, स्त्रि, बलम् गृह्णातु। सदारः, सन्तानयुक्ता, यज्ञः त्वाम् पात्रे न्ययच्छत्; गृह्णीष्व। पूर्वं तव पोषणस्य विभागः, मनीषिभिः ऋषिभिः च स्थापितः, तम् आनय। एष यज्ञः पथिकर्ता, रक्षकः, सन्तानपशुवीरसमृद्धः अस्तु। अग्निः, प्रियः, अर्यः, प्रविष्टः, शुद्धः, अतीवोष्णः; सः एतत् तापयतु। ऋषयः देवाः च संगम्य, ऋतुभिः एषम् भागम् तापयन्तु। शुद्धाः, विशुद्धाः स्त्रियः, अर्याः, एता आपः शुद्धाः प्रियं हविः उपस्पृशन्तु। बहुपुत्रपशवः अस्मान् आगच्छन्तु; पक्तैः धर्मिणां लोकः प्राप्यताम्। ब्रह्मणा शुद्धाः, घृतशुद्धाः, एते अर्याः धान्याः सोमस्य भागाः। आपः प्रविशन्तु, महती पृथिवी हविः गृह्णातु; पक्त्वा, धर्मिणां लोकम् प्राप्नुयाम। विस्तर, महती, महत्त्वेन, सहस्रपीठा, धर्मिणां लोके। पितामहाः, पितरः, सन्ततयः, पञ्चदश पक्त्वा दत्तम्। सहस्रपीठा, शतधारा, अक्षया, ब्रह्मपक्ता, दिव्या, स्वर्ग्या; तत्र सन्ततिसहिताः स्थापयामि; ते हविः कृते मुदन्ताम्, मयि प्रसन्नाः स्युः। उत्तिष्ठ, वेदीम् सन्ततिना वृद्धय, रक्षः निष्कासय, तस्यै मार्गम् स्थापय। सर्वेषां रूपेण अतीव शोभनः, शत्रुं नीचस्थाने स्थापयामि।