सर्वेभ्यः पापवाचोऽस्माकं मुखानि मा भाषन्ताम्। प्रतिद्वन्द्विषु वज्रः प्रवर्तताम्। इन्द्रेण शत्रुघ्नेन प्रदत्तः प्रथमः शतप्री, यः यजमानस्य पन्थाः, स एव सम्पद्यते। त्वच्चर्म वेदिः भवतु, रोमाणि कुशाः। एषा बन्धन्यास्त्रं तुभ्यं गृह्णामि; अयं शिलाखण्डः त्वयि नृत्यतु। तव शावकाः प्रोक्षणकर्तारः भवन्तु, जिह्वा शोधनं करोतु, हे अद्यायिनि। शुद्धा यज्ञयोग्या च सन्, स्वर्गं आरोह, हे शतप्री। यः कामेन शतप्रीं पचति, स एव योग्यः; तस्मै सर्वे ऋत्विजः तुष्टाः सन्तः यथोचितं प्रवर्तन्ते। यः शतप्रीं दत्वा हविर्दत्तवान्, स स्वर्गं, देवानाम् अव्यथितं लोकं, आरोहति। यः हिरण्यरश्मिना हविषा शतप्रीं ददाति, स सर्वान् लोकान्, दिव्यान् भूम्यान् च, प्राप्नोति। हे देवि, ये तव छागिनः, पाचकाः, जनाः च, ते सर्वे त्वां रक्षन्तु; अस्मान् मा बिभीषीः, हे शतप्री। दक्षिणतः त्वां वसवः पान्तु, उत्तरतः मरुतः, पृष्ठतः आदित्याः; अग्निष्टोमेन त्वं धाव। देवाः, पितरः, मनुष्याः, गन्धर्वाः, अप्सरसश्च—सर्वे त्वां रक्षन्तु; सातिरात्रेण त्वं धाव। यः शतप्रीं ददाति, स समस्तान् लोकान्—अन्तरिक्षं, दिवं, पृथिवीं, आदित्याः, मरुतः, दिशः—प्राप्नोति। घृतप्रोक्षणेन सौम्या देवी देवेषु यास्यति। हे अद्यायिनि, पाचकं मा हिंसीः; स्वर्गं आरोह, हे शतप्री। ये देवाः स्वर्गे, अन्तरिक्षे, पृथिव्याम् च वसन्ति, तेषां त्वं नित्यं क्षीरं, घृतं, मधु च दास्यसि। यत् तव शीर्षम्, मुखम्, कर्णौ, हनू च, तानि दातारं क्षीरघृतमधूनि दास्यन्तु। तव ओष्ठौ, नासिके, शृङ्गे, नेत्रे च, तानि दातारं क्षीरघृतमधूनि दास्यन्तु। यत् तव प्लीहा, हृदयं, फुफ्फुसं, कण्ठश्च, तानि दातारं क्षीरघृतमधूनि दास्यन्तु। नमस्ते जायमाने, नमस्ते जाताय; नमः तव वत्सेभ्यः, पादाभ्यां, रूपाय च, हे अद्यायिनि। यः सप्त प्रवेशान् वेद, सप्त निष्क्रमणानि वेद, यः यज्ञस्य शीर्षं वेद, स एव गावां गृह्णीयात्। अहं सप्त प्रवेशान् वेद्मि, सप्त निष्क्रमणानि वेद्मि, यज्ञस्य शीर्षं वेद्मि, सोमं च तस्यां निवेशितं पश्यामि। या येन दिवं, येन पृथिवीं, येन आपः रक्ष्यन्ते, तया सहस्रधारया गावां ब्रह्मणः श्रियम् आवहामः। शता पात्राणि, शता दुहित्र्यः, शता रक्षिणः तस्या अङ्के; ये देवाः तस्यां श्वसन्ति, ते गाम् एकाम् एव वेदुः। सा यज्ञस्य पन्थाः, क्षीरदृष्टिः, स्वधाश्वासा, महत्यां स्थित्वा; गौः पर्जन्यस्य पत्नी, ब्रह्मणा सह देवेषु आगच्छति। त्वयि अग्निः प्रविष्टः, सोमोऽन्तरितः, हे गौः; पर्जन्यः तुभ्यं शुभां स्तन्यं दत्तवान्, तव स्तनः विद्युत्। त्वं प्रथमं आपः अदुहः, ततः पृथिवीं, तृतीयं जनान्; अन्नं च क्षीरं च तव मध्ये। यदा त्वं आदित्यैः आहूता ऋतुभिः सह तिष्ठसि, इन्द्रः त्वां सहस्रपात्रं सोमं पातयामास, हे गौः। यदा वृषा, अनुच्यैः इन्द्रमायैश्च आहूता त्वां आह्वयत्, तदा वृत्रहन् क्रुद्धः तव क्षीरं अदत्त, हे गौः। यदा धनाधिपः क्रुद्धः तव क्षीरं अदत्त, तदद्य त्रिषु पात्रेषु दिवि रक्ष्यते। त्रिषु पात्रेषु देवी गौः तं सोमं अदत्त; यत्राथर्वा दीक्षितः हिरण्यदर्भेषु उपाविशत्। सा सोमेन सह, सर्वैः पन्थाभिः समागता; गौः सागरमध्ये गन्धर्वैः कलिभिश्च तस्थौ। सा वायुनासह सर्वैः पक्षिभिः समागता; गौः सागरे नृत्यन्ती, ऋचः साम च वहन्ती। सा सूर्येण सह सर्वदृष्ट्या समागता; गौः सागरं तरन्ती, शुभ्राणि ज्योतांसि वहन्ती। हिरण्येन संवृता सा ऋते स्थित्वा, अश्वः सागरः भूत्वा त्वां आरोहति, हे गौः। तदा भगवन्तः समागता—गौः, दात्री, स्वधा च; यत्राथर्वा दीक्षितः हिरण्यदर्भेषु उपाविशत्। गौः राज्ञः माता, गौः तव माता, हे स्वधे; गावः यज्ञोपकरणमुत्पादयन्, तस्मात् मनः अजायत। ऊर्ध्वरेता बिन्दुः समुत्थितः, ब्रह्मणः शिखरे निवेशितः; तत्र त्वं जातासि, हे गौः, तत्र होताऽपि जातः। तुभ्यं गीतानि समुत्थितानि, उष्णिहः छन्दः तव वशे बलम्; पयसोऽस्तनात् यज्ञः जातः, तव स्तनाभ्यां रश्मयः। तव ऊरुभ्यां गमनम्, श्रोणिभ्यां तेजः, अन्त्रात् अत्रिः, उदरात् ओषधयः। यदा त्वं वरुणस्य उदरे प्रविष्टा, तदा तव वशे, ब्रह्मा त्वामाह्वयत्, स तव नेत्रं वेद। गर्भे सर्वे कम्पन्ते, जायमानात् प्रसूयमाना च; सा प्रसूता, तां वशा इति आहुः, ब्राह्मणैः संस्कृता, स एव तस्या बन्धुः। एको युधि सृजति, स एवात्रेश्वरः; तस्य यज्ञाः तारा अभवन्, बलिनां दृष्टिः वशा अभवत्। वशा यज्ञं प्राप, वशा सूर्यं धारयामास; वशायां हविः ब्रह्मणा सह शुद्धीकृतम्। एवं गावः यज्ञस्य मूलम्, देवतानां प्रियं, सर्वलोकानां सेतुर्भवन्ति।