प्रश्निपर्णी नाम औषधिः, या प्रथमजा शक्त्या सह समुत्पन्ना, अस्याः साहाय्येन अहं दुष्टनाम्नां शिरांसि छिन्दामि, यथा खगस्य शिरः छिद्यते। सा प्रश्निपर्णी शत्रुं रक्तोत्पादकं शोफकरं च विनाशयतु; गर्भस्थं कण्वं नाशयतु, स्वबलमावहतु। पर्वतेषु तां कण्वान् निक्षिपतु, ये प्राणसंनिकर्षं प्राप्ताः; देवी प्रश्निपर्णी तान् अग्निवत् दहन्ती अनुगच्छतु। तान् कण्वान् दूरं नयतु, ये प्राणसंनिकर्षं प्राप्ताः; यत्र तमः गच्छति, तत्र मांसादः अपि प्राप्तः। पशवः, ये अतीतान् सीमाः गच्छन्ति, ते अत्र आगच्छन्तु; तेषां वायुः सखा संतुष्टः भवतु। त्वष्टा तेषां रूपाणि चिह्नानि च जानाति; सविता तान् अस्मिन्गोशाले संगच्छयतु। पशवः अस्मिन्गोशाले समवहतु; बृहस्पतिः ज्ञात्वा तान् प्रवेशयतु। सिनीवाली तेषां श्रेष्ठान् नेतु; अनुमति, आगतान् निवारयतु। पशवः, अश्वाः, जनाः च संगच्छन्तु; यत् धान्यस्य संपदस्ति, तेन प्रवाहितेन हविषा सर्वं संगच्छयामि। गवां दुग्धं, तेजः, सारं च घृतकेन सह संगृह्णामि। अस्माकं वीराः एवं सिक्ताः स्थिराः भवन्ति; अस्माकं गावः मम रक्षायाम् अविचलिताः। गवां दुग्धं, धान्यस्य सारं च आहृत्य स्थापयामि। अस्माकं वीराः आहृताः अत्र सन्ति; भार्या अस्य गृहे अग्रे तिष्ठति। शत्रुः ग्रासं न विजित्य लभते; त्वं विजयी, धैर्यवती, जयशालिनी च। हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। त्वां श्येनः प्राप, वराहः उत्खातवान्; हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। इन्द्रः त्वां भुजयोः कृता, असुरान् जेतुं; हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। इन्द्रः पाटां अदद्, असुरान् जेतुं; हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। त्वया अहं शत्रून् नाशयामि, यथा इन्द्रः सालावृकान् नाशयत्; हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। हे रुद्र, आप्यायनकर्ता, नीलशिखर, कर्मकृत्, हे औषधे, प्रत्यग्रासः तं ग्रासं नाशयतु, रसान् च हरतु। त्वं तस्य आक्रमणकर्तुः ग्रासं नाशय; न इन्द्रः। स्वशक्तिभिः अस्मान् संवादय; हे ग्रास, मां श्रेष्ठं कुरु। तव केवलं वार्धक्यं वर्धताम्; एषा व्याधिः अन्येषां भवतु, ते मृत्युदायिनः, शतम् संख्या। यथा माता शिशुं गोदारे रक्षति, तथा मित्रं तं रक्षतु, न शत्रुः। मित्रावरुणौ वा ऋषदाः देवाः संयुक्ताः तस्य वार्धक्यं मृत्युञ्च कुर्युः। अग्निः होतृ, विधिप्रज्ञः, सर्वदेवानां मूलानि वेत्ति। त्वं भूमिस्थानां जीविनां, जातानां, सर्जनानां च अधिपः; मम प्राणः स्थातु, न प्राणवायुर्मम गच्छतु; न मित्राः मां हन्युः, न शत्रवः। द्यौः तव पिता, पृथिवी माता; तौ संयुक्तौ तस्य वार्धक्यं मृत्युञ्च कुर्याताम्। यथा अदितेः अङ्के जीवति, प्राणेन, अपानेन च रक्षितः, एवं शतं हेमन्तान् जीवतु। अग्ने, एतत् प्रियम् बीजं आयुषे तेजसे च नय; वरुणमित्रराजानः तं पालयन्तु। अदितिरिव तस्मै आश्रयम् ददातु; सर्वे देवाः तं यथायोग्यं वार्धक्यं प्रापयन्तु। भूमेः सारात्, भगस्य देहबलात्, अग्निः, सूर्यः, बृहस्पतिः च नः दीर्घायुष्यम् तेजश्च ददतु। जातवेदः, तस्मै दीर्घायुष्यम् ददातु; त्वष्टा तस्मै सन्ततिं ददातु। सविता तस्मै धनं पुष्टिं च ददातु; सः शतम् शरदान् जीवतु। तस्मै पुष्टिं, सुतान्, प्रज्ञां, धनं, मेधां च ददातु। इन्द्रः बलवता क्षेत्राणि जयतु, अन्यान् प्रतिद्वन्द्वीन् अधस्तात् करोतु। इन्द्रेण दत्तः, वरुणेन शिक्षितः, मारुतैः प्रेषितः, सः अस्मान् आगच्छतु। द्यावापृथिव्योः अङ्के सः न क्षुध्येत, न तृष्येत। पुष्टिं ददातु, हे पुष्टिदाता; दुग्धं ददातु, हे दुग्धदातः। द्यावापृथिवी, सर्वे देवाः, मरुतः, आपः च तस्मै पुष्टिं ददन्तु। शुभैः संकल्पैः हृदयं तर्पयामि; त्वं रोगरहितः, प्रमुदितः, तेजस्वी च भव। अश्विनौ, एतत् मन्थितं सोमं पिबतं, मायया धारयन्तौ। इन्द्रः एतत् सृष्टवान्, श्रेष्ठं पुष्टिं वेद, अजरम्, आत्मनिष्ठम्; एष एव। तेन शरदः जीव, दीप्तिमान् भव; न हानिकर्तारः वैद्या त्वां हिंसन्तु। यथा वातः पृथिव्यां तृणानि संप्रेरयति, तथा अहं तव मनः संप्रेरयामि, यथा मम इच्छुकाः, यथा मम मनः न च्यवते। अश्विनौ, इच्छुकान् संनयतं, संयोगयतं; श्रियो वः आगच्छन्तु, धियः व्रतानि च संनयन्तु। यत्र विहगाः रोगरहिताः पतन्ति, तत्र मम स्नेहः गच्छतु, यथा शल्यं कोमले भागे प्रविशति। यदन्तः तत् बहिः, यद्बहिः तत् अन्तः; सर्वरूपाणां कन्यानां मनांसि गृह्णामि, हे औषधे। एषा स्त्री पतिं इच्छति, अहम् एनां इच्छामि; आगतः अस्मि। हयशब्दवत्, श्रियं गृहीत्वा, तया सह संगतः अस्मि। इन्द्रस्य महता शिलया, कृमिघ्न्या, सर्वविनाशिन्या, कृमीन् अपि मुषलं यथा धान्यं पेषयेत्, एवं पेषयामि। दृश्याः अदृश्याः, मुखवत् अमुखवत्, कुरुषु अमुखाः च, सर्वे सर्पन्तः कृमयः, सर्वे कृमयः, वचोभिः हन्यामः। बलवता प्रहारें सर्पन्तः कृमीन् हन्यामि; दुर्बलान्, अदुर्बलान्, निःसारान् विनाशिताः। शेषान्, अशेषान्, वचोभिः दूरं करोतु, यथा कश्चित् कृमिः न शिष्यते। अन्त्रेषु, शिरसि, पार्श्वयोः, पुरीषे, रोगकराः ये कृमयः, तान् वचोभिः हन्यामः। पर्वतेषु, वनेषु, ओषधिषु, पशुषु, आप्सु ये कृमयः, ये शरीरं प्रविष्टाः, तान् सर्वान् नाशयामि, सर्ववंशं कृमीनाम्। सूर्यः उदितः कृमीन् नाशयतु; अस्तं गतः सः रश्मिभिः तान् नाशयतु, ये गवां अन्तः सन्ति। नानारूपः, चतुर्नेत्रः, चित्रः, श्वेतः कृमिः, तस्य पृष्ठानि विदारयामि, शिरः च छिन्दामि। एवं मन्त्रबलात् औषधीनां, देवतानां च कृपया, सर्वे शत्रवः, व्याधयः, दुष्टानि, कृमयः च नश्यन्ति; पशवः, धान्यं, वीराः, भार्या, सर्वे च सुखेन, दीर्घायुष्या, पुष्ट्या च अस्मिन्गृहे संनिवसन्ति।