अपि जलाः स्वदीप्त्या तस्य दीप्तिं निर्बलयन्तु, यः अस्मान् द्वेष्टि वा यं वयम् द्वेष्मः। ततः, विविधानि शक्तिमन्ति नामानि आह्वयन्ति—शेरभकः, शेरभः, शेवृधकः, शेवृधः, म्रोकः, अनुम्रोकः, सर्पः, अनुसर्पः, जूर्णिः, उपब्दः, अर्जुनिः—एते सर्वे आह्वयन्ते यथा तेषां गमनानि प्रत्यावर्तन्तु, तन्त्रधारस्य आयुधं प्रत्यावर्तेत्; यत्र यः तेषु वसति, यं प्रेषकः प्रेषयति, तस्य एव मांसं भक्षयन्तु, तं नाशयन्तु। भरूजिं प्रति प्रत्यागताः प्रत्यावर्तन्तु, शत्रुशस्त्राणि, दुष्टानि, प्रत्यावर्तन्तु। यं त्वं हन्ति, तस्य एव मांसं गृह्णीहि, मम न गृह्णीहि। ततः देवी पृश्निपर्णी शुभमस्तु, आपद्व्याप्तं दुःखहीनं कल्याणं ददातु। कण्वानां तन्त्रं तीव्रं, तं शक्तिमन्तं मा भक्षय। एषा पृश्निपर्णी प्रथमजा शक्तिसहितं उत्पन्ना। तया अहं दुष्टनाम्नां शिरः छिन्धामि, पक्षिणः शिरः यथा छिद्यते। यो शत्रुः, रक्तोत्पादकः, शोथकरः, तं नाशय; गर्भस्थं कण्वं नाशय, हे पृश्निपर्णी, बलवती भव। कण्वान् जीवितसमीपं आगतान् पर्वते निक्षिप; त्वं देवी पृश्निपर्णी तान् अग्निवत् दह। कण्वान् जीवितसमीपं आगतान् दूरं कुरु, निष्कासय; यत्र तमः गच्छति, तत्र मांसभक्षः प्राप्तः। पशवः, ये दूरं गताः, इह आगच्छन्तु; तेषां मित्रः वायुः सन्तुष्टः भवतु। त्वष्टा तेषां रूपाणि चिह्नानि जानाति; सविता तान् अस्मिन गोष्ठे संगच्छतु। पशवः अस्मिन गोष्ठे प्रवाहमिव आगच्छन्तु; बृहस्पतिः ज्ञात्वा तान् प्रवर्तयतु। सिनीवाली अग्रे नेतु, अनुमति आगतान् निवारयतु। पशवः, अश्वाः, जनाः संगच्छन्तु; यत् धान्यस्य समृद्धिः अस्ति, तया अहं प्रवाहं समर्पयामि। गोदुग्धं, बलं, सारं घृतसहितं संगमयामि; अस्माकं वीराः अभिषिक्ताः दृढाः, अस्माकं गावः मम रक्षणे स्थिराः। गोदुग्धं आनीयामि, धान्यस्य सारं आनीयामि; वीराः आगम्य उपस्थिताः, गृहे पत्न्याः अग्रे। शत्रुः ग्रासं न विजयी, त्वं विजयी, स्थायी, बलवती; हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। गरुडः त्वाम् अपश्यत्, वराहः त्वाम् अवदत्; हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। इन्द्रः त्वां बाह्वोः कृते, असुरान् जयितुं निर्मितवान्; हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। इन्द्रः पाटा ओषधिं अदत्, असुरान् जयितुं; हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। त्वया अहं शत्रून् नाशयामि, यथा इन्द्रः सालावृकान् नाशयत्; हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। हे रुद्र, जलचिकित्सक, नीलशिरः, कर्मकर्ता, हे ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च कालयतु। यः अस्मान् आक्रमति, न इन्द्रः, तस्य ग्रासं नाशय; शक्तिभिः अस्माकं संवादं कुरु; हे ग्रास, माम् श्रेष्ठं कुरु। तव कृते केवलं वृद्धावस्था वर्धताम्; रोगः अन्यान् बाधतु, ते मृत्युदायकाः शतसंख्या। माता शिशुं गोदाम् यथा रक्षति, मित्रः तं रक्षतु, शत्रुः न रक्षतु। मित्रः, वरुणः, ऋषदाः देवाः, ये संयुक्ताः, तस्य वृद्धावस्था मृत्युः कुर्युः। अग्निः, ऋत्विक्, कर्मज्ञः, सर्वेषां देवतानां उत्पत्तिं विवेचयति। त्वं पृथिव्याः जीवेषु, जातेषु, सृजिषु अधिपः; मम श्वासः स्थिरः भवतु, प्राणः न गच्छतु; मित्राः न हन्तु, शत्रवः न हन्तु। द्योः तव पिता, पृथिवी माता; तौ संयुक्तौ वृद्धावस्था मृत्युः कुर्याताम्। अदितेः गोदाम् यथा जीवति, श्वासप्राणरक्षया, सः शतं हेमन्तान् जीवतु। अग्ने, एतत् प्रियं बीजं जीवाय तेजसे नेतु; वरुणः, मित्रः, राजा, रक्षतु। अदितिः यथा आश्रयम् ददाति, सर्वे देवाः वृद्धावस्थां यथायोग्यं ददतु। पृथिव्याः सारात्, भगस्य शरीरबलात्, अग्निः, सूर्यः, बृहस्पतिः दीर्घायुं तेजः च ददतु। जातवेदाः दीर्घायुं ददातु; त्वष्टा तस्य सन्ततिं ददातु। सविता तस्य धनं, पोषणं ददातु; सः शतं शरदः जीवतु। तस्य पोषणं, शुभसन्ततिं, प्रज्ञां, धनं, बुद्धिं ददातु; इन्द्रः क्षेत्राणि बलात् जयतु, अन्यान् प्रतिस्पर्धीन् अधीनान् करोतु। इन्द्रेण दत्तम्, वरुणेन उपदिष्टम्, क्रुद्धैः मरुतः प्रेषितम्, सः अस्मान् आगच्छतु; द्यावापृथिव्याः गोदाम्, सः न क्षुध्या, न तृष्यतु। पोषकः पोषणं ददातु; दुग्धदः दुग्धं ददातु; द्यावापृथिव्यौ पोषणं ददाताम्; सर्वे देवाः, मरुतः, आपः पोषणं ददातु। शुभकामनया अहं हृदयम् तर्पयामि; त्वं रोगमुक्तः, हृष्टः, दीप्तिमान् भव। अश्विनौ, एतत् मथितं पेयम् पिबताम्, मायावी रूपेण। इन्द्रः एतत् निर्मितवान्, श्रेष्ठं पोषणं जानन्, अजरं, आत्मनिर्भरम्; एषः सः। तेन शरदः जीव, दीप्तिमान् भव; दुष्टवैद्यः त्वां न बाधयतु। यथा वायुः पृथिव्यां तृणं प्ररोजयति, तथा अहं तव मनः प्ररोजयामि, ये मां इच्छन्ति, यथा मम मनः न गच्छति। अश्विनौ, इच्छन्तः संगच्छन्तु, संयोजयताम्; सौभाग्यं आगच्छतु, चिन्ताः, व्रतानि एकीभूतानि सन्तु।