बृहस्पतिना वायोः, अशवस्य च हितार्थं यं रत्नं बद्धम्, तत् अप्सु नित्यम् अनुवहमानं, सततम् अविरतं प्रवहद्भिः धार्यते। ताभ्यः सः अमृतत्वम् अपाकर्षत्। तेनैव रत्नेन, प्रतिदिनं, शत्रून् पुनः पुनः जहीहि। यद् रत्नं बृहस्पतिना वायवे, अशवाय च बद्धम्, तत् शुभं रत्नं राजा वरुणः मोचयत्। तस्मात् सः सत्यं अपाकर्षत्। तेनैव रत्नेन, प्रतिदिनं, शत्रून् पुनः पुनः जहीहि। यद् रत्नं बृहस्पतिना वायवे, अशवाय च बद्धम्, तत् रत्नं देवाः वहन्तः सर्वाणि लोकान् संग्रामे विजित्य धारयामासुः। तस्मात् ते विजयम् अपाकर्षन्। तेनैव रत्नेन, प्रतिदिनं, शत्रून् पुनः पुनः जहीहि। यद् रत्नं बृहस्पतिना वायवे, अशवाय च बद्धम्, तत् शुभं रत्नं देवताः मोचयामासुः। तस्मात् सर्वम् आप्नुवन्। तेनैव रत्नेन, प्रतिदिनं, शत्रून् पुनः पुनः जहीहि। ऋतवः तद् रत्नम् अबध्नन्, ऋतुपाः अपि तद् रत्नम् अबध्नन्। संवत्सरः तद् बध्नन्, सर्वाणि भूतानि रक्षति। अन्तरिक्षाणि तद् बध्नन्, दिशः अपि तद् बध्नन्। प्रजापतिना निर्मितं यद् रत्नम्, तत् मम शत्रुविनाशनं, सौभग्यदं च। अथर्वणाः तद् बध्नन्, पुनः अथर्वणाः तद् बध्नन्। तेनैव अङ्गिरसः दस्यूनां पुरः विदारयामासुः। तेनैव रत्नेन, शत्रून् जहीहि। स्रष्टा तद् मोचयामास, सः भूतानि व्यवस्थितवान्। तेनैव रत्नेन, शत्रून् जहीहि। यद् रत्नं बृहस्पतिना सुराणां असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं बलश्रीसमेतम् मम आगतम्। यद् रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं गावः अजाः अन्नं प्रजया सह मम आगतम्। एवं रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं व्रीहियवयोः समृद्ध्या च महिम्ना च सह मम आगतम्। एवं रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं मधुना, घृतस्य प्रवाहेन, सारेण रत्नेन च सह मम आगतम्। एवं रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं दध्ना, पयसा, वित्तेन, रूपेण च सह मम आगतम्। एवं रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं तेजसा, दीप्त्या, यशसा, कीर्त्या च सह मम आगतम्। एवं रत्नं बृहस्पतिना सुराणाम् असुरेभ्यः अभयं कृत्वा बद्धम्, तत् मायावद् रत्नं सर्वैः शक्तिभिः सह मम आगतम्। देवाः मे अयं रत्नं पोषाय ददतु, यः रत्नं जयति, राज्यं वर्धयति, प्रतिद्वन्दिनः चूर्णयति। ब्रह्मणः बलात्, तेजसा च, अहम् आत्मनः शुभं विमोचयामि। अद्वेष्यः सन्, द्विषतः विनाशकः, शत्रवः मम अधः क्रीयन्ताम्। अयं रत्नं, देवैः जातम्, माम् शत्रुषु श्रेष्ठं करोतु। त्रयो लोकाः, यत् स्तन्यं इच्छन्ति, तस्मिन् उपतिष्ठन्ति। अयं रत्नं मम शीर्ष्णि, ऐश्वर्याय, आरोहतु। यद् रत्नं येन देवाः, पितरः, मनुष्याश् च नित्यं तिष्ठन्ति, तत् रत्नं मम शीर्ष्णि, श्रेयसे, आरोहतु। यथा बीजं सुप्रक्षिप्तं भूमौ वर्धते, तथा मयि अपत्यं, पशवः, अन्नं च वर्धन्ताम्। यस्मै त्वं, यज्ञवर्धन रत्न, शुभं ददासि, सः शतप्रद रत्न, तस्मै ऐश्वर्यं ददातु। हे अग्ने, अयं समिद्ध इध्मः तव प्रियः अस्तु। हविषा त्वं गृहाण। त्वयि जातवेदः, होत्रेण प्रज्वालिते, सौभाग्यं, अपत्यं, दृष्टिं, पशूंश् च अस्मासु स्थापयाम। कस्मिन् भागे तपस् तिष्ठति? कस्मिन् सत्यं प्रतिष्ठितम्? कुत्र व्रतम्, कुत्र श्रद्धा, कस्मिन् भागे तस्य सत्या प्रतिष्ठिता? कस्मिन् भागात् अग्निः प्रज्वलति? कस्मिन् भागात् मातरिश्वा वाति? कस्मिन् भागे चन्द्रमाः विभाग्यते, यथा स्कम्भस्य महती अङ्गम् विभाग्यते? कस्मिन् भागे पृथिवी तिष्ठति? कस्मिन् भागे अन्तरिक्षं स्थितम्? कस्मिन् भागे द्यौः प्रतिष्ठिता? कस्मिन् भागे परमं द्यौर् उपनिहितम्? कुत्राभिलषन्ति ऊर्ध्वाग्निः ज्वलति? कुत्राभिलषन्ति मातरिश्वान् वाति? कुत्राभिलषन्ति नद्यः समागच्छन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? कुत्र पक्षाः यान्ति, मासाः च संवत्सरेण संयुक्ताः? कुत्र ऋतवः, ऋतव्यानि च यान्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? कुत्र युवानौ, भिन्नरूपौ, अहोरात्रौ संयुक्तौ धावतः? कुत्र प्रवहमानाः आपः संमिलन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यस्मिन् प्रतिष्ठाय प्रजापतिः सर्वान् लोकान् अधारयत्—ब्रूहि स्कम्भस्य, कः स देवः? यद् उच्चं, अवमं, मध्ये च, यत् प्रजापतिः सर्वरूपेण अकुरुत, तत्र कियत् स्कम्भस्य प्रविष्टम्, कियत् बहिः अवशिष्टम्? कियत् स्कम्भस्य भूतं च भविष्यच्च अनु प्रविष्टम्? यदा सः एकं अङ्गं सहस्रधा अकुरुत, तत्र कियत् स्कम्भस्य प्रविष्टम्? कुत्र जनाः लोकान्, कोशान्, आपः, ब्रह्म च जानन्ति? कुत्र सत्तासत्ते संमिलन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? कुत्र तपः परं प्राप्तं व्रतम् अधारयति? कुत्र सत्यं, श्रद्धा, आपः, ब्रह्म च संहृतम्? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यस्मिन् पृथिवी, अन्तरिक्षं, द्यौश् च प्रतिष्ठिताः; यत्र अग्निः, चन्द्रमाः, सूर्यः, वायुः च स्थिताः—ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यस्य अङ्गे त्रयस्त्रिंशत् देवाः संहृताः—ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यत्र आद्याः ऋषयः, ऋचः, साम, यजूंषि, महती च पृथिवी स्थापिताः; यत्र एकः ऋषिः प्रतिष्ठितः—ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यस्मिन् अमृतं मृत्युः च पुरुषे प्रतिष्ठिते, यस्य नाड्यः सागरं इव संहृताः—ब्रूहि, कः देवः, सः स्कम्भः? यस्मिन् चत्वारः दिशः प्रमुखाः नाड्यः सन्ति, यत्र यज्ञः प्रवर्तितः—ब्रूहि, कः देवः, सः स्कम्भः? ये ब्रह्म पुरुषे वेदाः, ते परमेश्वरं जानन्ति; यः परमेश्वरं जानाति, यः प्रजापतिं जानाति, ये च ब्राह्मणाः ज्येष्ठं जानन्ति, ते वै स्कम्भं जानन्ति। यस्य शिरः वैश्वानरः, नेत्रे अङ्गिरसौ, अङ्गानि यातवः अभवन्—ब्रूहि, कः देवः, सः स्कम्भः? एवं, रत्नस्य, देवस्य, स्कम्भस्य च माहात्म्यं, तेषां योगं, सर्वस्य जगतः आधारत्वं च, ऋषयः प्रकटयन्ति।