शृणुत, धर्मप्रियाः! अथ सुस्निग्धया, श्रद्धया च, अहं एतेषां मन्त्राणां दिव्यं आख्यानं एकत्र सम्यग् उपनिबध्नामि। स्वर्णमालया विभूषितः यः कवचः श्रद्धां च यज्ञं च महत्त्वं च वहन्, सः अस्माकं गृहे अतिथिरिव तिष्ठतु। तस्मै वयं घृतं सोमं मधुमन्तं भोजनं चोपजीवनं च समर्पयामः। सः पितेव पुत्रेभ्यः, अस्मान् प्रतिदिनं पुनः पुनः आरोग्यं ददातु। सः कवचः देवेषु प्रतिनिवर्तताम्। यमाय बृहस्पतिना यः कवचः बद्धः, घृतेन सिक्तः, दृढः, खदिरकाष्ठसमुत्थितः हलशिरः—सः बलाय अग्निना अस्मात् विमोच्यताम्; सः प्रतिदिनं पुनः पुनः घृतं समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। एवं, इन्द्रः तं बलाय, वीर्याय च विमोचयतु; सः प्रतिदिनं पुनः पुनः बलं समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। सोमः तं श्रुत्यै महद् दृष्टये च विमोचयतु; सः प्रतिदिनं पुनः पुनः तेजः समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। सूर्यः तं दिक्जयाय विमोचयतु; सः प्रतिदिनं पुनः पुनः श्रियम् समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। चन्द्रमाः तं कवचं धारयन्, दैत्यांश्च दानवान् च स्वर्णकवचैः विजित्य, प्रतिदिनं धनं समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। बृहस्पतिना यमाय वाताय अश्वाय च यो कवचः बद्धः, तेन प्रतिदिनं पुनः पुनः वीर्यं समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। अश्विनौ तेन कवचेन अस्य कृषिं पात्येताम्; ताभ्यां वैद्याभ्यां सः प्रतिदिनं महत्त्वं समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। सविता तं कवचं धारयन्, इदं ज्योतिः विजित्य, प्रतिदिनं वाचं शुभां समाहरतु; तेन द्वेषिणं नुदतु। बृहस्पतिना वाताय अशवाय च यो रत्नं बद्धम्, तद् आपः वहन्ति, अनवरतम् प्रवहन्त्यः। ताभ्यः अमृतत्वं समाहरत्; तेन प्रतिदिनं रिपून् नुदतु। वरुणः तद् शुभं रत्नं विमुमोच; तस्मात् सत्यम् समाहरत्; तेन प्रतिदिनं रिपून् नुदतु। देवाः तद् रत्नं धारयित्वा, सर्वेषां लोकानां संग्रामे विजयम् अप्नुवन्; तस्मात् जयम् समाहरन्; तेन प्रतिदिनं रिपून् नुदतु। देवैः तद् शुभं रत्नं विमुक्तम्; तस्मात् सर्वं समाहरन्; तेन प्रतिदिनं रिपून् नुदतु। ऋतवः तं रत्नं बबन्धुः, ऋतु-ईश्वरोऽपि बबन्ध; संवत्सरः बबन्ध, सः सर्वाणि भूतानि पाति। अन्तरा दिशः बबन्धुः, दिशः अपि बबन्धुः; प्रजापतिना निर्मितं रत्नं, मम रिपुघ्नं श्रियम् आवहति। अथर्वणः तं बबन्ध, अङ्गिरसः तेन दस्यूनां पुरः विदारयन्; तेन रिपून् नुदतु। स्रष्टा तं विमुमोच; सः भूतानि व्यवस्थितवान्; तेन रिपून् नुदतु। बृहस्पतिना देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै यः रत्नं बद्धम्, तद् मायावद् रत्नं बलवत्तया तेजसा च मम आगतम्। तद् रत्नं गावः अजाः अन्नं प्रजाः च सहित्य मम आगतम्। तद् रत्नं ओदनस्य यवस्य च, महत्त्वेन श्रियाः च सहित्य मम आगतम्। तद् रत्नं मधुना, घृतप्रवाहेण, सारेण च मम आगतम्। तद् रत्नं दध्ना, क्षीरैः, वित्तेन, शोभया च मम आगतम्। तद् रत्नं दीप्त्या, तेजसा, कीर्त्या, यशसा च मम आगतम्। तद् रत्नं सर्वैः शक्तिभिः च मम आगतम्। देवाः मे अयं रत्नं पोषणाय ददतु; यः रत्नं जयति, राज्यं वर्धयति, प्रतिद्वन्दिनः विनाशयति। ब्रह्मणः बलात्, तेजसा च, अहम् आत्मनः शुभम् विमोचयामि; अद्वेष्यः, द्वेषिघ्नः, मम शत्रवः निहन्यन्ताम्। देवैः जातं एतद् रत्नं मां शत्रुभ्यः श्रेष्ठं करोतु; त्रयो लोकाः, यस्य दुग्धं कामयन्ते, तं उपतिष्ठन्ति; एष रत्नं मम शीर्ष्णि श्रेयसे आरोहतु। यद् रत्नं येन देवाः पितरः मनुष्याश्च नित्यं तिष्ठन्ति, तद् मम शीर्ष्णि श्रेयसे आरोहतु। यथा बीजं सुपत्रे क्षेत्रे क्षिप्तं कृष्यते सञ्जायते, तथैव मयि सन्तानः, पशवः, अन्नं च वर्धन्ताम्। यस्मै त्वं, यज्ञवर्धन रत्न, शुभत्वं ददासि, सः शतप्रद रत्न, तं श्रेष्ठत्वं ददातु। अग्ने! एषं सुपाकं समिधं प्रीणन्, त्वया हविषा प्रतिगृह्यताम्। त्वयि जातवेदः, ऋत्विजा प्रज्वलिते, वयं शुभां सम्पदं, सन्ततिं, दृष्टिं, पशूंश्च स्थापयेम। कस्मिन् भागे तपः तिष्ठति? कस्मिन् भागे सत्यम् प्रतिष्ठितम्? कुत्र व्रतम्, श्रद्धा, कस्मिन् भागे तिष्ठन्ति? कस्मिन् भागे तस्य ऋतं प्रतिष्ठितम्? कस्मात् भागात् अग्निः प्रज्वलति? कस्मात् भागात् मातरिश्वा वातं वहति? कस्मात् भागात् चन्द्रमाः मीयते, यथा स्कम्भस्य महतः अङ्गस्य मीयते? कस्मिन् भागे पृथिवी तिष्ठति? कस्मिन् भागे अन्तरिक्षं तिष्ठति? कस्मिन् भागे द्यौः प्रतिष्ठिता? कस्मिन् भागे परमा दिवः स्थापितम्? क्वास्याग्निः प्रवर्धमानः ज्वलति? क्वास्य मातरिश्वान् प्रवर्धमानः वातं वहति? क्व प्रवर्धमानाः आपः संगच्छन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? क्व अर्धमासाः, क्व मासाः संवत्सरेण संयुक्ताः गच्छन्ति? क्व ऋतवः, क्व ऋतवः कालाः गच्छन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? क्व युवानौ, नानारूपौ, अहोरात्रौ संगच्छेते? क्व प्रवहन्त्यः आपः संगच्छन्ति? ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यस्मिन् स्थित्वा प्रजापतिः सर्वान् लोकान् धारयत्, ब्रूहि स्कम्भस्य—कः स देवः? यत् परम्, अधः, मध्ये च, यत् प्रजापतिना सर्वरूपेण कृतम्, कतिप्रमा स्कम्भस्य तत्र प्रविष्टा, किं बहिः अवशिष्टम्, कियत् तत्र अवशिष्टम्? एवं, दिव्यः कवचः, रत्नमयं, देवैः ऋषिभिः च संरक्षितम्, सर्वं जगत् पालयति, श्रियम् आवहति, शत्रून् नुदति, धर्मस्य च सत्यम् अस्माकं हृदि प्रतिष्ठापयति।