राज्ञः वरुणस्य बन्धनं त्वं असि। तेन बन्धेन, तं वंशधरं, तं पुत्रं, अन्ने च प्राणे च बध्नामि। पृथिवी यद् अन्नं समुत्कर्षति, तद् अन्नं, अन्नपते, पशुपते, अस्मभ्यं ददातु। दिव्याः आपः समीपं गतवान्; तासां सारं अस्माभिः मिश्रितम्। दुग्धसमृद्धाः, अग्ने, त्वां सम्प्राप्तवान्; मां तेजः न हरस्व। अग्ने, मां तेजसा, प्रजया, दीर्घायुष्या च संयोजय। देवाः, इन्द्रः, ऋषयः च, एतस्य ज्ञानं मे ददतु। यद् अद्य शत्रुभिः उच्चारितं शापवचनं वा, यद् मनसः बाणः जातः, तेन, अग्ने, तां यक्षिणीं हृदि आघातय। अग्ने, तपसा यक्षिणीं दूरं कुरु; वीर्येण राक्षसान् दूरं कुरु। ज्वलनया मूलहीनान् दूरं कुरु; रक्तपायिनः, भक्षिणः च दहनेन दूरं कुरु। चतुर्दन्तं वज्रं तस्य शिरः विदारयन्तं प्रक्षिपामि। स सर्वाणि वचनानि शृणोतु; सर्वे देवाः एतत् मे अनुमन्यन्तु। मम बलात्, शत्रुं, प्रतिस्पर्धकं, द्वेषिणं, विद्वेषिणं शिरः अपि छिनाद्यं। हलस्य जन्मा यः कटकः, स मे कवचं भवतु; मथनेन पूर्णः, सारः तेजः च मम आगच्छतु। यद् तव शिल्पी वा कृषकः हस्तेन क्षतवान्, तद् जीवन्त्यः शुद्धाः आपः त्वां शुद्धयन्तु, शुद्धे। सुवर्णमालिनं कटकं, श्रद्धां यज्ञं महत्त्वं च वहन्तं, स अतिथिवत् अस्माकं गृहे वसतु। तस्मै घृतं, सोमं, मधुयुक्तं अन्नं, पोषणं च अर्पयामः; स पितेव पुत्रेषु, अस्मान् प्रतिदिनं अधिकं अधिकं आरोग्यं करोतु; कटकः देवेषु प्रतिनिवर्ततु। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतसिक्तं, बलिष्ठं, खदिरमयं, तं अग्ने, बलाय तस्य विमोचय; स प्रतिदिनं घृतं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतसिक्तं, बलिष्ठं, खदिरमयं, तं इन्द्रः, वीर्याय तस्य विमोचय; स प्रतिदिनं बलं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतसिक्तं, बलिष्ठं, खदिरमयं, तं सोमः, श्रुत्यै दृष्ट्यै तस्य विमोचय; स प्रतिदिनं तेजः पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतसिक्तं, बलिष्ठं, खदिरमयं, तं सूर्यः, बलाय तस्य विमोचय; तेन स दिशः विजिग्ये; स प्रतिदिनं संपदा पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतसिक्तं, बलिष्ठं, खदिरमयं, तं चन्द्रः सुवर्णकटकैः दैत्यदानवान् विजिग्ये; स प्रतिदिनं धनं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्, स प्रतिदिनं वीर्यं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्, तेन अश्विनौ एतत् कृषिं रक्षेताम्; ताभ्यां वैद्याभ्यां प्रतिदिनं महत्त्वं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं कटकं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्, तं सविता एतत् तेजः विजिग्ये; स प्रतिदिनं शुभं वचनं पुनः पुनः समुत्कर्षतु; तेन द्वेषिणं नाशय। यं रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, आपः तद् रत्नं वहन्ति, सततं प्रवाहमानम्। तस्मात् अमृतं समुत्कर्षति; प्रतिदिनं तेन शत्रून् नाशय। यं रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, राज्ञः वरुणः तद् शुभं रत्नं विमोचयत्। तस्मात् सत्यम् समुत्कर्षति; प्रतिदिनं तेन शत्रून् नाशय। यं रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, देवाः तद् रत्नं वहन्ति, सर्वाणि लोकानि युद्धे विजिग्युः। तस्मात् जयः समुत्कर्षति; प्रतिदिनं तेन शत्रून् नाशय। यं रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, देवाः तद् शुभं रत्नं विमोचयन्ति। तस्मात् सर्वं समुत्कर्षति; प्रतिदिनं तेन शत्रून् नाशय। ऋतवः तद् बध्नन्ति, ऋतुपालाः तद् बध्नन्ति। संवत्सरः तद् बध्नित्वा, सर्वाणि भूतानि रक्षति। मध्यमा दिशः तद् बध्नन्ति, दिशः तद् बध्नन्ति। प्रजापतेः निर्मितं रत्नं मे शत्रुनाशकं, संपदं ददाति। अथर्वणः तद् बध्नन्ति, अथर्वणः तद् बध्नन्ति। तेन अङ्गिरसः दस्यूनां दुर्गाणि विदारयन्ति; तेन शत्रून् नाशय। स्रष्टा तद् विमोचयत्; स भूतानि व्यवस्थितवान्; तेन शत्रून् नाशय। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं बलतेजसा मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं गव्यै, अजैः, अन्नेन, प्रजया च मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं तण्डुलैः, यवेन, महत्त्वेन, संपदया च मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं मधुना, घृतप्रवाहेन, साररतेन च मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं दध्ना, दुग्धेन, धन्या, शोभया च मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं दीप्त्या, तेजसा, कीर्त्या, यशसा च मम आगतम्। यं रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं सर्वैः शक्तिभिः सह मम आगतम्। देवाः मे पोषणाय एतत् रत्नं ददतु: यः रत्नं जयति, राज्यं वर्धयति, प्रतिस्पर्धकान् विदारयति। ब्रह्मणः शक्त्या, तेजसा, स्वस्य शुभं विमोचयामि। निर्भेदः, प्रतिस्पर्धकनाशकः, शत्रवः अधः कृताः सन्तु। यं रत्नं देवजं, स मे शत्रुषु श्रेष्ठतां करोतु। त्रयो लोकाः, यद् दुग्धं इच्छन्ति, तस्य सेवकाः। तद् रत्नं मम शीर्षे श्रेष्ठतायै आरोहतु। यद् रत्नं येन देवाः, पितरः, मनुष्याः च सदा तिष्ठन्ति, तद् मम शीर्षे उत्तमत्वाय आरोहतु। यथा बीजं शुभे भूमौ रोपितं कृष्याय वर्धते, तथा प्रजा, पशवः, अन्नं च मम वर्धन्तु।