विष्णोः पदं तत्त्वं विजिगीषुं प्रतिद्वन्द्विनां संहारकं, कृषौ प्रतिष्ठितं, अन्नबलयुक्तं अस्ति। अहं कृषेऽनुगच्छामि; कृषेण वयं तं द्वेष्टारं, यं वयं द्वेष्मः, पृथक् कुर्याम। तस्य प्राणः, आयुः, तस्मात् वियच्छन्तु। विष्णोः पदं तत्त्वं विजिगीषुं प्रतिद्वन्द्विनां संहारकं, प्राणे प्रतिष्ठितं, पुरुषबलयुक्तं अस्ति। अहं प्राणेऽनुगच्छामि; प्राणेन वयं तं द्वेष्टारं, यं वयं द्वेष्मः, पृथक् कुर्याम। तस्य प्राणः, आयुः, तस्मात् वियच्छन्तु। जयः अस्माकं, विक्रमः अस्माकं; सर्वाणि युद्धानि, वैराणि, अस्माभिः पराजितानि। एतत् तस्य वंशजस्य, तस्य पुत्रस्य, अस्य तेजः, बलं, प्राणः, आयुः, अहं बध्नामि। अहं तं आवृत्य, अधः स्थापयामि। अहं सूर्यस्य परिभ्रमणं अनुसरामि, दक्षिणस्य परिभ्रमणं अनुसरामि। सा मे धनं ददातु, सा मे ब्रह्मणो दीप्तिं ददातु। अहं दीप्तिमन्तः दिशः अनुसरामि। ताः मे धनं ददातु, ताः मे ब्रह्मणो दीप्तिं ददातु। अहं सप्तर्षीन् अनुसरामि। ते मे धनं ददातु, ते मे ब्रह्मणो दीप्तिं ददातु। अहं ब्रह्म अनुसरामि। तत् मे धनं ददातु, तत् मे ब्रह्मणो दीप्तिं ददातु। अहं ब्राह्मणान् अनुसरामि। ते मे धनं ददातु, ते मे ब्रह्मणो दीप्तिं ददातु। यम् वयं अन्विष्यामः, तं वधाय अधः स्थापयामः। परमब्रह्मणः व्याप्तमुखेन तं विपाटयामः। वैश्वानरस्य दन्तैः, शस्त्रं तस्मिन् स्थापयामि। एषा आहुति, एषा समिध्, हे देवी, विजयी शक्तियुक्ता अस्ति। त्वं वरुणस्य बन्धः अस्ति। तं वंशजं, तं पुत्रं, अन्ने च प्राणे च बध्ना। यद् अन्नं, हे अन्नपते, पृथिवी उत्खण्डयति, तत् अस्मभ्यं ददातु, हे अन्नपते, हे प्रजापते। अहं दिव्यान् आपः उपागतवान्; तासाम् सारेण वयं मिश्रिताः। क्षीरसमृद्धः, हे अग्ने, अहं आगतः—माम् तेजः न वर्जय। मां अग्ने, तेजसा, पुत्रैः, दीर्घायुषा च संयोजय। देवाः, इन्द्रः, ऋषयः, अस्मिन् ज्ञानं मे ददातु। यानि शापानि वा, वैरवचनानि वा, हे अग्ने, अद्य शत्रुभिः उक्तानि, यानि मनसो बाणानि वा उत्पन्नानि—तैः तां तां तन्त्रविदः हृदि आघातय। अग्ने, तव ऊष्मणा तन्त्रविदः दूरं कुरु; तव शक्त्या राक्षसान् दूरं कुरु। तव ज्वलनया मूलहीनान् दूरं कुरु; तव दाहेन रुधिरपिबः, ग्रसमानान् दूरं कुरु। अहं तस्य शीर्षं विदारयितुं चतुर्भागं वज्रं प्रक्षिपामि, ज्ञात्वा। स सर्वाणि वचनानि शृणोतु; सर्वे देवाः एतत् मे अनुमोदन्तु। मम शक्त्या अहं शत्रोः, प्रतिद्वन्द्विनः, दुष्टस्य, द्वेष्टारस्य, शीर्षं छिन्द्याम्। यद् हलस्योत्पन्नं कवचं, तत् मम आवरणं भवतु; मन्थनेन पूरितं, तत् सारः तेजः च मम आगच्छतु। यद् तं तक्षकः वा कृषकः वा हस्तेन अपकारं कृतवान्, तद् जीवन्त्यः शुद्धाः आपः तं शुद्धयन्तु, हे शुद्ध। सुवर्णमालिकं यज्ञश्रद्धा-महत्वयुक्तं कवचं, अस्माकं गृहे अतिथिरूपेण स्थातु। तस्मै घृतं, सोमं, मधुमद् अन्नं, आहारं च अर्पयामः; स यथा पिता पुत्रान्, अस्मान् प्रतिदिनं पुनः पुनः आरोग्यं ददातु; कवचं देवेषु पुनः प्रतिनिवर्ततु। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतस्य सिक्तं, कदिरकाष्ठसम्बद्धं, बलाय, अग्ने, तं विमोचय; स प्रतिदिनं पुनः पुनः घृतं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतस्य सिक्तं, कदिरकाष्ठसम्बद्धं, बलाय, इन्द्र, तं विमोचय; वीर्याय, शक्तये; स प्रतिदिनं पुनः पुनः बलं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतस्य सिक्तं, कदिरकाष्ठसम्बद्धं, बलाय, सोम, तं विमोचय; महाश्रवणाय, दृष्टये; स प्रतिदिनं पुनः पुनः तेजः निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतस्य सिक्तं, कदिरकाष्ठसम्बद्धं, बलाय, सूर्य, तं विमोचय; तेन इमाः दिशः विजित्य; स प्रतिदिनं पुनः पुनः समृद्धिं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय बध्नात्, घृतस्य सिक्तं, कदिरकाष्ठसम्बद्धं, तद् चन्द्रः दैत्यदानवान् सुवर्णकवचैः विजित्य; स प्रतिदिनं पुनः पुनः धनं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्; स प्रतिदिनं पुनः पुनः वीर्यं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्; तेन अश्विनौ इदं कृषिं रक्षेताम्; द्वौ वैद्यौ तेन प्रतिदिनं पुनः पुनः महत्त्वं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् कवचं बृहस्पतिः यमाय, वाताय, अश्वाय बध्नात्; तद् सविता इदं तेजः विजित्य; स प्रतिदिनं पुनः पुनः शुभवाक्यं निष्पादयेत्; तेन द्वेष्टारं हन्यात्। यद् रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, तद् आपः नित्यं प्रवहन्त्यः, अनवरतं रत्नं धारयन्ति। ताभ्यः अमृतं निष्पादितम्; पुनः पुनः, तेन शत्रून् अद्य, प्रतिदिनं हन्यात्। यद् रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, तद् राजा वरुणः शुभं रत्नं विमोचयत्। तस्मात् सत्यं निष्पादितम्; पुनः पुनः, तेन शत्रून् अद्य, प्रतिदिनं हन्यात्। यद् रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, तद् देवाः रत्नं धारयन्ति, सर्वं जगत् युद्धे विजित्य। तस्मात् विजयम् निष्पादितम्; पुनः पुनः, तेन शत्रून् अद्य, प्रतिदिनं हन्यात्। यद् रत्नं बृहस्पतिः वाताय, अश्वाय बध्नात्, तद् देवताः शुभं रत्नं विमोचयत्। तस्मात् सर्वं निष्पादितम्; पुनः पुनः, तेन शत्रून् अद्य, प्रतिदिनं हन्यात्। ऋतवः तं बध्नन्ति, ऋतुपतयः तं बध्नन्ति। संवत्सरः बध्नित्वा, सर्वाणि भूतानि रक्षति। मध्ये प्रदेशाः तं बध्नन्ति, दिशः तं बध्नन्ति। प्रजापतेः निर्मितं रत्नं, मम शत्रुघ्नं, समृद्धिदायकम् अस्ति। अथर्वणः तं बध्नन्ति, अथर्वणः तं बध्नन्ति। तेन अङ्गिरसः दस्यूनां दुर्गाणि विदारयन्ति; तेन शत्रून् हन्यात्। स्रष्टा तं विमोचयत्; स भूतानि व्यवस्थितवान्; तेन शत्रून् हन्यात्। यद् रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं बलसौभाग्ययुक्तं मम आगच्छतु। यद् रत्नं बृहस्पतिः देवेषु असुरेभ्यः रक्षायै बध्नात्, तद् मायारत्नं गावः, अजाः, अन्नं, प्रजा च सह मम आगच्छतु। एवं, मन्त्रबलात्, दिव्यकवचस्य, रत्नस्य च, देवैः, ऋषिभिः, ऋतुभिः, दिशाभिः, प्रजापतिना, अथर्वणैः, अङ्गिरसैः, सर्वैः च, अस्य रक्षणं, विजयः, समृद्धिः, सत्यं, अमृतं, सर्वं च निष्पाद्यते; शत्रवः पुनः पुनः तेन हन्यन्ते; अस्माकं तेजः, धनं, दीर्घायुः, प्रजा, सर्वं च प्राप्तव्यम्।