सूर्यः स्वदीप्त्या अस्माकं द्वेषिणां वा यं वयं द्वेष्मः तस्य दीप्तिं निर्बलां करोति। ततः चन्द्रः स्वोष्मणा अस्माकं द्वेषिणं वा यं वयं द्वेष्मः तं तप्त्वा तं दहति। चन्द्रः स्वग्रहणेन तं गृह्णाति, स्वज्वलनया तं ज्वलयति, स्वदाहेन तं दहति, स्वदीप्त्या तस्य दीप्तिं निर्बलां करोति। अपः अपि स्वोष्मणा तं द्वेषिणं वा यं वयं द्वेष्मः तं तप्त्वा दहन्ति; स्वग्रहणेन गृह्णन्ति; स्वज्वलनया ज्वलयन्ति; स्वदाहेन दहन्ति; स्वदीप्त्या तस्य दीप्तिं निर्बलां कुर्वन्ति। शेरभकः शेरभः च, तयोः गमनानि निवर्तन्तु, तन्त्रविद्यायाः अस्त्रं निवर्ततु; यस्मिन् त्वं वससि, यं प्रेषकः प्रेषितवान्, तस्य स्वमांसं उपयुञ्जीत। एवं शेवृधकः शेवृधः, म्रोकः अनुम्रोकः, सर्पः अनुसर्पः, जूर्णिः, उपब्देः, अर्जुनिः—सर्वे तेषां गमनानि निवर्तन्तु, तन्त्रविद्यायाः अस्त्रं निवर्ततु; यस्मिन् तेषां वासः, यं प्रेषकः प्रेषितवान्, तस्य स्वमांसं उपयुञ्जीत। भरूजिः, तव निवर्तमानाः त्वां प्रति आगच्छन्तु; द्वेषिणि अस्त्राणि, पापानि, निवर्तन्तु। यस्य त्वं असि, यं त्वं आहतवान्, तस्य स्वमांसं गृह्णुहि, मम न गृह्णुहि। पृष्णिपर्णी देवी अस्माकं कल्याणं आवहतु, दुःखविपत्तिरहितं। कण्वानां मन्त्रः तीक्ष्णः, तं शक्तिमन्तं न उपयुञ्जीत। पृष्णिपर्णी, आद्यजा, शक्त्या सह उत्पन्ना। तया अहं दुष्टनाम्नां शिरः छिनदामि, पक्षिणः शिरः यथा। द्वेषिणं, रक्तोत्पादकं, शोफकरं नाशय; गर्भस्थं कण्वं नाशय, पृष्णिपर्णी, बलवती भव। पर्वते तां निक्षिप, जीवितसमीपं आगतं कण्वं; देवी पृष्णिपर्णी तान् अग्निवत् दहन्ती आगच्छतु। तान् दूरं प्रेषय, जीवितसमीपं आगतं कण्वं निष्कासय; यत्र तमः गच्छति, तत्र मांसभक्षः आगच्छति। पशवः, यः परं गतः, अत्र आगच्छन्तु; तेषां सहचारी वायुः तुष्टः भवतु। त्वष्टा तेषां रूपाणि चिनोति; सविता तान् अस्मिन् गोशाले संगच्छतु। पशवः अस्मिन् गोशाले प्रवाहन्तु; बृहस्पतिर्ज्ञः तान् प्रवेशयतु। सीनीवाली अग्रे नेतु; अनुमति आगतान् निवारयतु। पशवः, अश्वाः, जनाः सर्वे संगच्छन्तु; यत् धान्यस्य समृद्धिः, तया अहं समर्पयामि। गवां क्षीरं, बलं, सारं च घृतं सह समर्पयामि; अस्माकं वीराः स्निग्धाः दृढाः, गाः मम रक्षायां स्थिराः। गवां क्षीरं आनयामि, धान्यस्य सारं आनयामि; वीराः आगत्य अत्र सन्ति, पत्नी अस्य गृहे अग्रे अस्ति। शत्रुः ग्रासं न विजयी; त्वं विजयी, स्थायी, अतिशक्तिमान्। ओषधि, प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च अपाकरोतु। गरुडः त्वां अन्वविन्दत्, वराहः त्वां अदिग्ध्वा दत्तवान्। इन्द्रः त्वां बाह्वोः कृता, असुरान् जयितुं; इन्द्रः पाटां अदद् असुरान् जयितुं। त्वया अहं शत्रून् नाशयामि, यथा इन्द्रः सालावृकान्। रुद्रः, आपोभिषजो, नीलकण्ठः, कर्मकर्ता, त्वं प्रत्यग्रासः ग्रासं नाशयतु, रसांश्च अपाकरोतु। त्वं अस्माकं आक्रान्तारस्य ग्रासं नाशय; शक्तिभिः अस्मान् संबोधय; ओ ग्रास, माम् अतिशयितं कुरु। तव केवलं वृद्धिः वर्धतु; रोगः अन्यान् बाधतु, ते मृत्युदायकाः, शतसंख्या। माता यथा शिशुं कक्षे रक्षति, मित्रः तं रक्षतु, शत्रुः न। मित्रः, वरुणः, ऋषदाः देवाः, संयुक्ताः, तस्य वृद्धिम् मृत्युम् कुर्युः। अग्निः, पुरोहितः, विधिज्ञः, सर्वेषां देवतानां उत्पत्तिं विवेचयति। त्वं पृथिव्याः प्राणिनां, जातानां, सृजन्तां अधिपः; मम श्वासः स्थिरः भवतु, प्राणः न गच्छतु; मित्राः मा हन्तु, शत्रवः न। दिवः तव पिता, पृथिवी तव माता; तौ संयुक्तौ वृद्धिम् मृत्युम् कुर्याताम्। यथा अदितेः कक्षे जीवति, श्वासप्राणरक्षितः, शतं हेमन्तान् जीवतु। एवं ऋषयः, देवाः, ओषधयः, पशवः, अपः, सूर्यः, चन्द्रः, पृष्णिपर्णी, तन्त्रविद्यायाः अस्त्राणि च, सर्वे अस्माकं रक्षायै, शत्रूनां नाशाय, कल्याणाय, समृद्ध्यै च प्रार्थ्यन्ते।