अत्र प्राचीनेषु कालेषु, दिव्यौषधीनां पतिरपि देवो वराणो नाम, सर्वेषां रोगाणां निवारणाय रक्षां वितनोति स्म। यदा कश्चन रोगोऽत्र प्रविशति, तदा देवाः तं दूरं नयन्ति, स च वराणः सर्वत्र रक्षां करोति। यदि निद्रायाः पश्चात् कश्चित् पापदृष्टिः दृश्यते, अथवा पशुः कस्यचित् अमंगलमार्गे गच्छति, अथवा खगस्य पापस्वनं श्रूयते, तर्हि एषः रत्नमयः कवचः सर्वं तद् अपकर्षति। वराणस्य यः अमुलेटः, स त्वां शत्रुभ्यः, विनाशात्, अभिचारात्, भीतः च रक्षतु। स एव मृत्युना, यो महाबलवान्, हन्यमानात् त्वां पालयतु। यद्यपि मया, मातर्, पितर्, भ्रातृभिः, वा स्वयमेव किमपि कृतं, तस्मात् अपि असौ दिव्यौषधिपतिः अस्मान् रक्षतु। ये च मम शत्रवः, स्वजनैः सहिताः, वराणेन पीडिताः, ते सर्वे अस्थिररजसि निमज्जन्तु, अधमतमसि पतन्तु। अहं निरापदः, निरापदैः नेतृभिः सह, दीर्घायुष्मान्, सर्वेभ्यः जनात् पूर्णः च, अस्मिन् सर्वतः अस्मान् वराणरत्नं रक्षतु। एषः वराणः, राजा, दिव्यौषधिपतिः, मम वक्षसि स्थितः अस्ति; स मम रिपून् द्रावयतु, यथा इन्द्रः दस्यून् असुरांश्च अपाकरोत्। अहं शतं शरदान् दीर्घायुष्मान् वराणं धारयामि; स मे राज्यं, बलं, पशून्, ऐश्वर्यं च ददातु। यथा वातः स्वबलात् वृक्षान् वनपतिंश्च विदलयति, तथा वराणः मम प्रतिस्पर्धिनः, पूर्वजन्मनः उत्तरजन्मनः च, विदलयतु, माम् अवतु। यथा वह्निः च वातः च वृक्षान् दहतः, तथा वराणः मम प्रतिस्पर्धिनः दहतु, माम् अवतु। यथा वातनिपातेन वृक्षाः पतन्ति, तथा वराणः मम प्रतिस्पर्धिनः नमयतु, माम् अवतु। ये च पूर्वकर्मणा वा पूर्वजीवितेन वा मम हननाय इच्छन्ति, ते सर्वे वराणेन छिद्यन्ताम्। यथा सूर्यः प्रकाशते, तथा अस्य तेजसा युक्तः सन्, वराणरत्नं मे यशः श्रियम् च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा चन्द्रे, सूर्ये, मनुष्येषु च यशः विद्यते, तथा वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा पृथिव्यां, अग्नौ च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा कन्यायाम्, सुशिक्षितरथे च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा सोमपेषणे, मधुपेषणे च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा अग्निहोत्रे, वषट्कारे च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा यजमाने, अस्मिन्यज्ञे स्थापिते च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा प्रजापतौ, अस्मिन्प्रभुतमे च यशः अस्ति, तथैव वराणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; न मे तेजः हरतु, माम् कीर्त्या संयुनक्ति। यथा देवानां मध्ये अमृतत्वं, सत्यम् च प्रतिष्ठितम्, तथैव रक्षणरत्नं मे यशः श्रियं च ददातु; तेजसा माम् युक्त्वा, कीर्त्या च संयुनक्ति। अथ, यत्र रथाः सन्ति, तत्र प्रथमः रथः इन्द्रस्य, द्वितीयः देवतानां, तृतीयः वरुणस्य, अधमः रथः सर्पाणां, स्थिरः रथः आरदथस्य। तत्र दर्भा अग्निः, वृक्षः आवरणं, अश्वस्य केशाः आवरणं, खरः आवरणं, रथस्य बन्धनं अस्ति। श्वेतपादं सर्पं हन, पूर्वं चोत्तरं च; यथा सर्पविषं उन्मत्तमिव उत्प्लुत्य, वज्रसदृशं, दारुवद् विनश्यतु। निःशब्दः, निमज्जन् उत्थाय च, पुनः वदति; यथा उत्प्लुत्य, सर्पविषं वज्रसदृशं, दारुवद् विनश्यतु। पैद्वः कृष्णं हन्ति, श्वेतं धूसरं च; पैद्वः रथयोकस्य शीर्षं विदलयति, विषघ्नः। पैद्व, त्वं प्रथमो गच्छ, वयं त्वां पृष्ठतः अनुसरामः। त्वं मार्गे सर्पान् वितर, येन वयं गच्छामः। एषः पैद्वः जातः, एषः अस्य क्षेत्रम्; एतानि अश्वस्य पदानि, सर्पघ्नस्य, बलिनः। यत् बद्धं, तद् न भिद्यते; यद् अबद्धं, तद् न संयुज्यते; अस्मिन्क्षेत्रे द्वौ सर्पौ स्तः – स्त्री, पुं, उभौ विषयुक्तौ। अत्र विषयुक्ताः सर्पाः सन्ति, समीपस्थाः दूरस्थाश्च; दण्डेन अहं वृश्चिकं, सर्पं, दण्डगामिनं च हन्याम्। एषा औषधिः दुष्टसर्पस्य, स्वदेशीयस्य च परदेशीयस्य च; इन्द्रः मम सर्पं निर्बलम् अकार्षीत्, पैद्वः तम् अहिंस्रं कृतवान्। वयं पैद्वं पूजयामः, स्थिरं गृहस्थं; एते विषयुक्ताः, घ्नन्तः, पृष्ठतः दीप्ताः उपविशन्ति। तेषां प्राणो विषं च नष्टम्, इन्द्रेण वज्रिणा हतानि; इन्द्रः आहतवान्, वयमपि तथैव। विषयुक्ताः, दीर्घायुषः, हताः, घातकाः अपि दलेन कृष्णं हन्य, श्वेतं दर्भेण। किरातकन्या, स्वसखीभिः सह, सुवर्णकुषैः औषधिं पर्वतपृष्ठे खनति। नवौषधिः आगतः, चित्रवर्णः, अजितः, स देशीयं च परदेशीयं च, उभौ वृश्चिकौ च स्तम्भयति। इन्द्रः मम सर्पं निर्बलम् अकार्षीत्, मित्रः वरुणः, वातः, पर्जन्यः च अपि तथैव। इन्द्रः मम सर्पं च घातकं च निर्बलम् अकार्षीत् – देशीयं, विषयुक्तं, कृष्णं, दशदन्तं च। इन्द्रः प्रथमं महोत्पत्तारं हन्ति; ये तृष्णार्थिनः, तेषां मध्ये कस्यासीत् सारः, कः निरसारः? स तेषां शीर्षाणि गुच्छवत् गृहीत्वा, नद्याः मध्ये गत्वा, सर्पस्य विषं अपाकरोत्। एवं, दिव्यौषधिपतिना वराणेन, पैद्वेन च, इन्द्रेण च, सर्वे रोगाः, सर्पविषं, रिपवः, भयम्, अभिचारः च अपाकृतम्। यशः, तेजः, कीर्तिः, आयुः, ऐश्वर्यं च अस्मै दत्तम्।