यदि अहम् अशुभभागिनं स्नातं वा मृतवत्सं वा समाश्रितवान्, तर्हि सर्वं पापं मम नश्यतु, धनं तु मयि स्थितं भवतु इति मम प्रार्थना। येनापि नाम्ना मम किञ्चिद् गृहीतम्, पितृभ्यः वा यज्ञे वा दत्तम्, तस्मात् सर्वस्मात् पापाद् ओषधयः मां विमुञ्चन्तु, सर्वस्मात् दूतेभ्यश्च। दैवात् पापात्, पितृणां नामग्रहणात्, सर्वस्मात् दूतेभ्यः, प्रायश्चित्तात् च, ओषधयः स्वशक्त्या, ब्रह्मणा, ऋग्भिः, ऋषीणां दुग्धेन च मां विमुञ्चन्तु। यथा वायुः पृथिव्याः रजः विक्षिपति, मेघं च दिवः, एवं ब्रह्मन्, मम सर्वं अशुभं दूरं कुरु। मा रुदती, गधायाः इव बद्धा, त्वं स्वकर्तृन् प्रति गच्छ; ब्रह्मणा शक्तिमता मोक्ता त्वम्। एषा एव मन्त्रस्य पन्थाः—अनेन त्वां नयामः; प्रेषिता त्वं पुनः प्रत्यनयामः। अनेन गच्छ; यथा वन्ध्याया यज्ञसमूहो भिन्नः, तथैव नानाविधा, कौशलयुक्ता भवा। प्रकाशस्य पन्थानं दूरे गच्छ; अन्यत्र वासं कुरु, अस्मद् वियोगेन। नौका इव कठिनानि स्थलानि अतिक्रम्य पारम् गच्छ; मा विलम्बस्व, पारम् एव गच्छ। यथा वातः वृक्षान् उपाटयति, एवं त्वं तान् अपातय; अस्माकं मध्ये गावः, अश्वः, नरः च मा स्पृश। हे मन्त्र, स्वकर्तृन् प्रति प्रत्यागच्छ; तान् अपत्यहीनान् कुरु। यद् यज्ञकुशे, श्मशाने, क्षेत्रे, वा यत् पाशे, यद् वा गृहाग्नौ पक्त्वा त्वां आहूय, मन्त्रं निहितम्, तद् बुद्धिमन्तः, निर्दोषिणः, विजेष्यन्ति। यं द्वेषं नीतम्, बोधितम्, निहितं च, तम् अवगच्छामः, तम् अपि प्रतिनयामः। यथा अश्वः स्वस्थानं प्रतिनिवर्तते, तथा अत्र नीतोऽयं द्वेषः प्रतिनिवर्ततु; मन्त्रकर्ता अस्मान् न हिंसयेत्। अस्माकं गृहे लौहदर्भाः सन्ति; मन्त्रस्य नानारूपाणि वयं जानिमः। अत्र आगतः त्वं उत्थाय गच्छ, हे परक, किम् इच्छसि अत्र? अहम् तव ग्रीवां पादौ च छिन्द्यामि, हे मन्त्र; पलायस्व। इन्द्रः अग्निश्च अस्मान् रक्षेतां, येषां जनानां सुताः सन्ति। सोमः राजा प्रजापतयः मित्रः भूता इति च अस्मान् अनुगृह्णन्तु। हे भव, हे सर्व, अस्मान् तेन कृतदोषे, कृतमन्त्रे च अनुगृह्णीताम्; यत् कृतं पापं, तस्मिन् दैवं शस्त्रं विद्युत् इव भवतु। द्विपद् चतुष्पद् बहुरूपः अष्टपदः वा मन्त्रः, सीमाभूतो भूत्वा, पुनः दूरे गच्छतु। लेपितः, अभ्यक्तः, चिह्नितः, सर्वमलिनं वहन्, त्वं गच्छ; मन्त्रकर्तारं विज्ञाय, यथा कन्या स्वपितरं जानाति। गच्छ, हे मन्त्र, मा तिष्ठ; व्याघ्रपदं अनुगम्य इव गच्छ। त्वं शिकारः, व्याघ्रः त्वाम् अनुसरति; स त्वां न छिनत्तु। पूर्ववासिनं हन्ति, यत् दत्तं प्रत्याहरति; अन्यः पूर्वं हन्ति, तं च परः पुनः हन्ति। मम वचः शृणु; यतः कुत्रापि असि, अत्र आगच्छ। यः त्वां कृतवान्, तत्रैव प्रतिनिवर्तस्व। निर्दोषस्य वधः घोरः, हे मन्त्र; अस्माकं गावं, अश्वं, नरं मा हन्याः। यत्र कुत्रापि त्वं निहितः, तत्रैव त्वां उत्थापयामः; पत्रात् लघुतरः भव। यदि अन्धकारे त्वं आच्छन्नः, जालेन आच्छादितः इव, तादृशाः सर्वे मन्त्राः नश्यन्तु; त्वां पुनः कर्त्रे प्रतिनयामः। मन्त्रं, पाशं, येन अस्माकं जनान् प्रति स्थाप्यते, तं नाशय; हे मन्त्र, नश्य; अत्र मा तिष्ठ; मन्त्रकर्तॄन् हन। यथा सूर्यः तमसो विमुक्तः, यथा रात्रिः उषसः चिह्नानि जहाति, तथा अहम् सर्वं पापं मन्त्रं च विसृजामि, यथा गजो रजः निःक्षिप्यति। कस्मात् पुरुषस्य गुल्फः उत्पादितः? कस्मात् मांसं संहृतम्? कस्मात् जानुनी निर्मिते? कस्मात् अङ्गुलयः, संधयः, विवराणि? कस्मात् पादतलानि, किम् मध्ये आधारः? कस्मात् अधरौपरि गुल्फौ, अस्थिभ्यां युक्तौ, पुरुषस्य कृतौ? जानुप्रदेशः निरृतौ स्थापितः; कुत्र जानुसंधयः, कः तद् वेद? चतुष्पदं संयुक्तं, संयोगे समाप्तम्; जानूनां उपरि शिथिलः कन्धरः। कः श्रोणिं, ऊरू च अकुर्वीत, येन स्थिरं आधारम् अभवत्? कियन्तः देवाः, के च, पुरुषस्य उरः कण्ठं च अकुर्वन्? कियन्तः स्तनौ न्यधुः, कः स्कन्धौ, कियन्तः पृष्ठानि च निर्मितानि? कः देवः बाहू संहृत्य, "बलवन्तौ कुर्याम" इति उक्त्वा, तौ न्यधात्? कः स्कन्धौ स्थापयामास, कः तौ दृढौ कृतवान्? कः सप्त विवराणि विदारयामास—शिरः, कर्णद्वयं, नासिके, नेत्रे, मुखं च? यस्य महिम्ना चतु:पदाः द्विपदाश्च सर्वत्र विचरन्ति? जिह्वा जघने स्थापिता, वाक् पृथिव्याम्। लोकेषु वसन्, रूपाणि धारयन्, कः एतत् वेद? कः तस्य मस्तिष्कं, ललाटं, शिरः, प्रथमतः कपालम् अकुर्वीत? पुरुषस्य हनुं निर्माय, कः देवः दिवम् आरोहति? सुखानि दुःखानि, स्वप्नानां समूहः, निद्रा, श्रमः च—किमर्थं पुरुषः तीव्रं हर्षं सुखं च वहति? कुतः दुःखं, शमः, नाशः, मूढता पुरुषे जायन्ते? कुतः सिद्धिः, श्रेयः, हानिः, प्रज्ञा, रुदितं च? कः तस्मिन् जलानि न्यधात्, तेजसा आवृतानि, नानाप्रवाहाणि, नद्यः इव प्रवहन्ति? तीव्राणि, रक्तवर्णानि, ताम्रवर्णानि, धूम्रवर्णानि, ऊर्ध्वं, अधः, पार्श्वतः च प्रवहन्ति—कः एतानि अकुर्वीत? कः तस्मै रूपं, महत्त्वं, नाम च अदात्? कः तस्य गमनं, चिह्नं, आचारं च अकरोत्? कः तस्मिन् प्राणं, अपानं, व्यानं च स्थापयामास? कः देवः समनं प्राणं पुरुषे न्यधात्? कः तस्मिन् यज्ञं न्यधात्, कः देवः पुरुषे प्रतिष्ठितः? किम् अस्मिन् सत्यम्, किम् अनृतम्, कुतः मृत्युः, कुतः अमृतत्वम्? कः तं आवृत्य, आयुः न्यधात्? कः बलं अदात्, कः वेगं च? केन आपः प्रसृताः, केन उषा दीप्तम्, केन प्रभातः जाज्वल्यमानः, केन सायं दत्तम्? कः तस्मिन् बीजं न्यधात्, "सूत्रं प्रसार्यताम्" इति उक्त्वा? कः तस्मिन् प्रज्ञां न्यधात्, कः बाणं, कः नर्तकीं च न्यधात्? एवं मन्त्रशक्त्या, ओषधिभिः, ब्रह्मणा, ऋषिभिः च, सर्वं पापं, दुष्टमन्त्रं च दूरं कृत्वा, पुरुषस्य सृष्टेः, रूपस्य, बलस्य, आयुषः, प्रज्ञायाः, चेष्टायाः, सर्वस्य रहस्यं देवैः एव कृतम् इति श्रद्धया स्मरामः।