अक्षरे परमे दिवि ऋचः निवसन्ति, यत्र सर्वे देवाः स्वं स्थानं प्राप्तवन्तः। यः तद् न जानाति, सः ऋग्भिः किं करिष्यति? ये तद् विदुः, ते एव अत्र समवेताः। ऋचः परिमिमायुः, अर्धेन जगद् स्थापितम्, सर्वं चलच्चरं तेन। त्रिपदं ब्रह्म बहुरूपं निर्मितम्, तेन चतुर्दिशः जीवन्ति। शुभः सन् सः बहुधनः अस्तु, ततो वयं अपि शुभाः स्याम। हे धेनो, सर्वदा दात्री, तृणं खाद, शुद्धं जलं पिब, हे चलन्ति। सा धेनुः आपः परिमिमाय, ताः आकारयत्; सा एकपदी, द्विपदी, चतुष्पदी अभवत्। अष्टपदी, नवपदी च अभवत्; सहस्राक्षरा छन्दसा जगत् व्याप्यते, तस्याः प्रवाहाः समुद्रं अतिक्रामन्ति। कृष्णगामिन्यः, हरितपक्षिणः, आपः धारयन्त्यः, दिवं प्रति पतन्ति। ताः तं आच्छादयन्, सत्यस्य आसनात्; घृतैः पृथिवीं विवृत्य व्याप्तवत्यः। सा पदा चलन्ती, पादवतां प्रथमा; कः तद् जानाति, हे मित्रावरुणौ? गर्भः अपि तस्याः भारं धारयति; सा सत्यम् उपधारयति, अनृतं तु परित्यजति। विराज् वाक् एव, विराज् पृथिवी, विराज् अन्तरिक्षम्, विराज् प्रजापतिः। विराज् मृत्युः, सः साध्यानां नेता अभवत्; तस्य भूतं भविष्यद् वशे। मम अपि भूतं भविष्यद् वशे अस्तु। दूरात् धूमं अहं अपश्यम्, सीमां अतिक्रम्य। वीराः चित्रां दुहन्ति स्म; तानि एव प्रथम धर्माणि। त्रीणि रोमशानि, ऋतुभिः निरीक्ष्यन्ते; संवत्सरे एकः छिद्यते। अन्यः सर्वं शक्तिभिः निरीक्षते; सारथेः रूपं न दृश्यते। वाक् चतुर्धा विभागिता; ताः ब्राह्मणाः, मनीषिणः जानन्ति। तिस्रः गुह्याः, न चलन्ति; चतुर्थीं वाकं मनुष्याः उच्चारयन्ति। तम् इन्द्रं, मित्रं, वरुणं, अग्निं इति आहुः; सः एव दिव्यः, सुवर्णपक्षी गरुत्मान्। मनीषिणः एकं बहुधा वदन्ति; तम् अग्निं, यमं, मातरिश्वानं इति आहुः। यद् भैषज्यं वैद्याः यथाक्रतुम् निर्मिमीत, हस्तनिर्मितं, नानारूपं विवाहाय वधूम् इव—तस्य सारात् एषं दोषं वयम् अपाक्रामयामः। शिरसा, नासया, कर्णाभ्यां, मन्त्रकृतं, संगृहीतं, नानारूपं—तस्य सारात् अपाक्रामयामः। शूद्रेण कृतम्, राज्ञा कृतम्, स्त्रिया कृतम्, ब्राह्मणैः कृतम्—मन्त्रः स्वकत्रारं प्रतिनिवर्तताम्, यथा पत्नी पत्युः समीपं याति, स्वबान्धवान् अन्विच्छन्तु। एषया औषध्या अहं निर्दोषात् सर्वं अभिचारं अपाक्रामयामि—यत् क्षेत्रे, पशुषु, जनपदे वा कृतम्। यः पापं अकरोत्, तस्मिन् एव शापः पततु; यः मिथ्या शपथं अकरोत्, तस्मिन् एव प्रतिनिवर्तताम्। वयं तद् निवारयामः, यथा अभिचारः कर्तारं एव बाधेत। अंगिरसः, प्राचीमुखाः, अस्माकं पश्यन्तु, ऋत्विजः भवन्तु; ते प्राचीमुखाः अभिचारं, मन्त्रकृतं, कर्तारं च विनाशयन्तु। यः त्वां, अभिचार, 'गच्छ' इति शत्रुभावेन उक्तवान्—सः त्वयि प्रतिनिवर्तताम्; निर्दोषान् अस्मान् मा स्पृहय। यः त्वदर्थं पाशान् बद्धवान्, यथा तक्षकः रथाय, कौशलात्—सः त्वं प्रति गच्छ; तत्र तव गृहम्, अत्र अज्ञातेषु मा स्था। ये त्वां निर्माय उपयुज्य मन्त्रविद्यां प्रपद्यन्ते—एषया शुद्धजलया, अभिचारनिवारिण्या, त्वाम् स्नापयामः। यदि अहम् अशुभं, स्नातं, वा पुत्रशोकं प्राप्नुतं उपागच्छम्—सर्वं पापं मम नश्यतु, धनं तु मम स्थातु। यद् नाम त्वत्तः अपाहरन्, पितृभ्यः यज्ञे वा दत्तम्—सर्वतः त्वां ओषधयः पापात्, सन्देशात् विमोचयन्तु। दिव्यपापात्, पितृनामग्रहणात्, सर्वसन्देशात्, प्रायश्चित्तात्—ओषधयः त्वां शक्त्या, ब्रह्मणा, ऋग्भिः, ऋषिदुग्धेन विमोचयन्तु। यथा वायुः रजः पृथिव्याः विक्षिपति, मेघं च दिवः—एवं ब्रह्मन्, सर्वं दुष्कृतं मम अपाकुरु। मा रुदन्, बद्धा इव गर्दभ्या; त्वं स्वकत्रारं प्रति गच्छ, ब्रह्मणा शक्तिमता विमुक्ता। एषः अभिचारस्य पन्थाः—अनेन त्वां नयामः; प्रेषिता, प्रतिनिवर्तसे त्वम्। अनेन गच्छ; यथा वन्ध्यायाः संचारः, नानारूपः, कौशली, तद्वत्। दीर्घं ज्योतिषः पन्थानं गच्छ; अन्यत्र वस, अस्मत्कतः दूरम्। नावा पारय, दुर्गाणि अतिक्रम्य; मा तिष्ठ, अतिक्राम। यथा वातः वृक्षान् उपाटयति, एवं तान् पातय; गो, अश्व, पुरुषं अस्माकं मध्ये मा स्पृश। त्वं कर्तारं प्रति प्रतिनिवर्तस्व, तान् अपत्यहीन् कुरु। यद् मन्त्रं तव कुशेषु, श्मशाने, क्षेत्रे, जालं वा बद्धम्, गृह्याग्नौ पक्तम्—तत् ऋजवः, निर्दोषाः, विजेष्यन्तु। यद् वैरं अत्र उपनितम्, जागृतम्, निहितम्, ज्ञातम्—तद् यतः आगतम्, तत्र एव प्रतिनिवर्तताम्, यथा अश्वः, कर्ता च अस्माकं जनं मा हिंसयेत्। अस्माकं गृहे आयसीनी कुलिशाः; तव मन्त्रे बहूनि रूपाणि जानिम; त्वं उत्तिष्ठ, अत्रात् गच्छ, हे अन्य; किम् इच्छसि अत्र? त्वदीयं ग्रीवां पादौ च छिनदामि, हे मन्त्र; पलायस्व! इन्द्राग्नी अस्मान् पालयेताम्, येषां प्रजाः सन्ति। सोमराजा, भूतपतयः, मित्रः, भूता अपि अस्मान् अनुगृह्णन्तु। हे भव, सर्व, अस्माकं प्रति दुष्कृताय, मन्त्रकृताय च सौम्यं भवताम्; दुष्कृताय, दिव्यम् अस्त्रं वज्रवत् अस्तु। द्विपदी, चतुष्पदी, नानारूपा, अष्टपदी वा मन्त्रः—सीमाभूतः, पुनः दूरं गच्छतु। लेपिता, अभ्यक्ताङ्किता, सर्वदुष्कृतं वहन्ती—गच्छ; कर्तारं विज्ञातु, यथा कन्या स्वपितरं जानाति। गच्छ, हे मन्त्र, स्था मा; व्रणगमनमिव अनुगच्छ। त्वं पशुः, शिकारी त्वाम् अन्वेति; सः त्वां न हन्तु। पूर्ववासी हन्यते, यद् दत्तं पुनः गृह्णाति; अन्यः पूर्वं हन्ति, सः परेण हन्यते। तद् मम वचः शृणुत; यतः त्वं, तत्र आगच्छ। तव कर्तारं प्रति प्रतिनिवर्तस्व। निर्दोषस्य हननं वास्तवमेव घोरम्, हे मन्त्र; न अस्माकं गाम्, अश्वम्, पुरुषं हिंसय। यत्र यत्र त्वं निहिता, तत्र तत्र त्वां उद्धरामः; पत्रात् लघुतरः भव। एवं मन्त्राणां, ऋचां, जगतो, देवतानां च रहस्यं, तेषां कार्यं, तेषां निवारणं, तेषां पुनर्निवर्तनं च, ऋषिभिः, ब्राह्मणैः, देवैः च संरक्षितम् इति श्रूयते।