सर्वे मिलित्वा, शिरःस्थि-सहितं हृदयस्य विकारं च, उदितस्य सूर्यस्य किरणैः यथा, शिरःरोगः अङ्गपीडा च निवार्येताम्। तत्र धूसरः, वामः, यजमानः, तस्य मध्यभ्राता भोक्ता अस्ति; तृतीयः भ्राता घृतपीठः। अत्र सप्तपुत्रयुक्तं कुलनाथं अहं दृष्टवान्। सप्तजनाः एकचक्रे रथं युञ्जन्ति; एकः अश्वः, सप्तनामकः, तं तर्षति। त्रिनाभिकं, अजरं, अच्युतं चक्रं, यस्मिन सर्वा लोकाः प्रतिष्ठिताः। तस्मिन रथे सप्त स्थिता:; सप्तचक्रः, सप्ताश्वः तं तर्षन्ति। सप्त भगिन्यः एकत्र मिलन्ति, यत्र सप्त गोनामानि स्थितानि। कः प्रथमं जन्मनं दृष्टवान्, अस्थिहीनं, यः अस्थिभृत्? आत्मा, भूमिकर्ता, सः कत्र? कः विज्ञाय, एतत् पृच्छितुम् आगच्छत्? यः वामं स्थानं जानाति, सः अत्र वदतु। गावः तस्य शिरसः दुग्धं ददति; वस्त्रधारिण्यः पदैः जलं प्राप्ताः। अहं मनसा पृच्छामि, न जानन्, देवस्थानानि। वत्से, वर्णिनि, ऋषयः सप्त तन्तून् तत्र ततान्, तान् वव weaving। न जानन्, अत्र विप्रान् पृच्छामि, ज्ञातृन् अपि, पण्डितवत्। यः अजस्य रूपे षड् दिशः धारयति, सः कः वा एकः? माता पितरं अमृतं वितस्तार; पूर्वं सा मनसा समीपं गता। सा तीक्ष्णा, गर्भरसयुक्ता, नमन्तः वाक् प्राप्तवन्तः। माता युक्ता दक्षिणे स्थितवती; गर्भः योनिषु स्थितः। वत्सः मापयन्, गावः दृष्टवान्, विश्वरूपं त्रिसंयोजने। त्रिमाता-त्रिपिता, एकः ऊर्ध्वस्थः, न चक्रं श्रमयति। ते दिवः पृष्ठे संवादन्ति, सर्ववाक्-सर्वनामज्ञाः। पञ्चारः चक्रे भ्रमन्ति, यस्मिन सर्वा लोकाः स्थिताः। तस्य अक्षः महाभारेण तप्तः; आदौ न छिन्नः, न च नाभिः। पञ्चपदं पितरं वदन्ति, द्वादशरूपं, दिवः पार्श्वे स्थितम्। ततो अन्ये, उपरि दृश्यन्ते: सप्तचक्रः, षडारः, स्थितम्। द्वादशनाभि चक्रं अमृतस्य दिवि भ्रमति, अजरम्। अत्र, हे अग्ने, तव द्वौ पुत्रौ, सप्तशतानि विंशतिः, स्थिताः। शतारं चक्रं, अजरं, भ्रमति; दश युक्ताः तं ऊर्ध्वं वहन्ति। सूर्यस्य नेत्रं, रजसा आच्छन्नम्, यस्मिन सर्वा लोकाः स्थिताः। ताः स्त्रियः सत्यम्, परं पुरुषस्य; यः पश्यति सः विद्वान्, अन्धः न जानाति। कविपुत्रः एतान् पश्यति; यः जानाति, सः पितुः सत्यम्। सहजाः सप्तमं एकजं वदन्ति; षट् जाताः, ऋषयः देवात् वदन्ति। तेषां इच्छितरूपाणि स्थितानि, स्थानेषु दीप्तानि, रूपपरिवर्तितानि। एकेन अग्रे, एकेन पृष्ठे, गौः वत्सं धारयन्ती स्थितवती। कद्रुजा सा अर्धेन यान्ति; सा कुत्र प्रसूते, न अस्मिन गोसङ्घे। एकेन अग्रे, यः पितरं जानाति; एकेन पृष्ठे, सः परं याति। कः अत्र चिन्तयन्, कथयेत्, दिव्यस्य मनः कुतः जातम्? ये समीपस्थाः, दूरं वदन्ति; ये दूरस्थाः, समीपं वदन्ति। इन्द्रः सोमः एतानि अकरोत्; अक्षे युक्ताः रजः वहन्ति। द्वौ पक्षिणौ, मित्रौ, एकं वृक्षं आलिङ्गन्ति। एकः मधुरं फलम् खादति, अपरः न खादन् पश्यति। यस्मिन मधु-प्रदायिनः पक्षिणः वृक्षे स्थिताः, सर्वे देवाः तत्र विश्राम्यन्ति। यत् शिखरे मधुरं फलम्, तद् न नश्येत्; सः पितरं न जानाति। यत्र पक्षिणः अमृतं गायन्ति, अनिमिषाः, सभासु, तेषां विश्वरक्षकाणां सह, विप्रः अत्र पक्वं फलम् प्रविष्टवान्। यत् गायत्र्यां, गायत्रे, त्रिष्टुभा, त्रिष्टुभे, जगत्यां, जगत्यां स्थितम्, यः जानाति, सः अमृतत्वं प्राप्तवान्। गायत्र्या सूक्तं मापयति; सूक्तेन साम्ना; त्रिष्टुभा वाक्। वाचा वाक्; द्विपद-चतुष्पद-अक्षरैः, सप्त वाणीः मापयति। जगत्याः दिव्यं नदीं धारयति; रथमध्ये सूर्यं पश्यति। गायत्र्याः त्रि-प्रदीपान् वदन्ति; तस्मात् महिमा विस्तीर्णा। अहं दुग्धवतीं गाम् आह्वयामि, शुभहस्तां, दुग्धदायिनीं। सविता उत्तमं हविर् दत्तवान्; तप्तपात्रे एतत् उद्घोषितम्। रवंती, धनस्वामिनी, वत्सकामिनी, मनसा समीपं गता। एतां अश्विनौ दुग्धाम् पिपीलयाम; सा मह्यं वृद्धिं ददातु। गौः वत्सस्मरणा रवंती, मातरं यथा, शिरसि समीपं गच्छति। सा तप्तपात्रकामिनी, आयुः मापयति, दुग्धेन पोषयति। एषा सिञ्चति, या गौः, परिवृता, आयुः मापयति, रजःसीमांतम्। सा चिन्तया मर्त्यान् अकरोत्; विद्युत् भूत्वा विस्तीर्णा। अनावृता, शीघ्रगामिनी, जीवन्ती, कम्पमाना, गृहेषु स्थिता। जीवन् मृतैः स्वभावेन गच्छति; अमृतः मृतैः सह गर्भं विभजति। चन्द्रः, दीप्तिमान्, आपः उपरि, यद्यपि तरुणः, श्वेतकेशः जागर्ति। दिव्यं अद्भुतं पश्य; महिमा से, एकः अद्य मृतः, ह्यः जातः। या तया कृतः, सः न जानाति; यः तां पश्यति, सः तया व्रणितः। अतः, मातृगर्भे आच्छादितः, निरृतिः अन्तः प्रविष्टा, बहुप्रजया परिवृता। अहं गोपालं अपारिहृत्य, समीप-दूरपथं विचरन्तं, पश्यामि। सः सीधा, विक्रान्तः, सर्वदिशावस्त्रधारी, लोकान्तरं परिवर्तते। द्योः पिता, सृष्टा, नाभिः, बन्धः। पृथिवी माता, अहं स्तौमि। उत्तान-सलिलयोः मध्ये गर्भः; तत्र पिता कन्यायां गर्भं स्थापयति। अहं पृथिव्याः सीमांतं पृच्छामि; वृषभस्य, अश्वस्य बीजं पृच्छामि। सर्वलोकनाभिं पृच्छामि; वाक् परमं स्थानं पृच्छामि। एषा वेदी पृथिव्याः सीमांतः; एषः सोमः वृषभ-अश्वस्य बीजम्। एषः यज्ञः सर्वलोकनाभि; एषः ब्रह्म परमं वाक्स्थानम्। न अहं जानामि, यथा गुह्यम्, संयुतः, मनसा विचरामि। सत्यस्य प्रथमजातः माम् प्राप्तवान्; तदा वाक् भागं प्राप्तवान्। सः अग्रे-पृष्ठे गच्छति, स्वभावेन गृहीतः, अमृतः, मृतैः सह गर्भं विभजति। ये नित्यं व्युत्क्रान्ताः, नित्यं वियुक्ताः, एकं जानन्ति, अन्यं न जानन्ति। सप्त, अर्धगर्भाः, विश्वबीजम्, विष्णोः दिशासु स्थिताः, ऋतेन प्रतिष्ठिताः। तेषां चिन्तया, मनसा, प्रज्ञया, सर्वं आवृत्य, परिवृत्य स्थितम्। एवं, ऋषयः, देवाः, मातरः, पितरः, गावः, अश्वः, पक्षिणः, रथः, चक्रं, वाक्, सोमः, ब्रह्म, पृथिवी, द्यौः, सर्वं, अमृतस्य, सत्यस्य, ब्रह्मणः गूढं रहस्यं, एकत्वं, विविधरूपं, एकत्र संनद्धं, पश्यन्ति।