मेघः अस्थिमज्जा इति अभिधीयते, तस्य अन्तः पानमस्ति। अग्निः तत्र उपविष्टः, अश्विनौ उत्थितौ। पूर्वदिशायाम् इन्द्रः स्थितः, दक्षिणायाम् दक्षिणा, यमः च। पश्चिमदिशायाम् प्रत्यङ्गः, उत्तरायाम् धाता, सविता च विराजते। सोमराजः तृणानि प्राप्तवान्। मित्रः निरीक्ष्य, आनन्देन परिवर्तितः। वैश्वदेवः युक्तः, प्रजापतिः मुक्तः, सर्वे समायुक्ताः। एषा वस्तुतः विश्वरूपा, सर्वरूपा, गौःरूपा च। सर्वरूपः, बहुरूपः, पशवः तम् उपगच्छन्ति तस्य समीपे तिष्ठन्ति—यः एवं वेद। अथ रोगनाशनं प्रारभते। शिरःशूलः, शिरःरोगः, कर्णपीडा, रक्तता—यः कश्चन शिरःरोगः, सर्वं त्वत्तः निष्कासयामः। तव कर्णात्, कर्णछिद्रात्, विदारयन्ती कर्णपीडा—सर्वं शिरःरोगं निष्कासयामः। यत्र कारणेण क्षयः कर्णात् वा मुखात् वा निर्गच्छति—सर्वं शिरःरोगं निष्कासयामः। यत् अतिप्रवाहं करोति, यत् जनं अन्धं करोति—सर्वं शिरःरोगं निष्कासयामः। अंगशूलः, अंगज्वरः, सर्वांगशूलः, विदारयन्ती पीडा—सर्वं शिरःरोगं निष्कासयामः। यत् भीषणरूपं जनं कम्पयति—सर्वं ज्वरं निष्कासयामः। यत् ऊरुषु सर्पति, गुदं प्रविशति—अन्तः क्षयम् निष्कासयामः। यद्य् इच्छया वा अनिच्छया हृदयात् उत्पद्यते, हृदयांगबलहीनता सर्वं निष्कासयामः। तव अंगात्, आपः, उदरात् पाण्डुरोगः—अन्तः क्षयम् निष्कासयामः। दुर्बलता मूत्रं भवतु, रोगः मूत्रं भवतु; सर्वक्षयविषं त्वत्तः उद्घोषितम्। तव उदरात्, प्लीहात्, नाभितः, हृदयात् उपरि—सर्वक्षयविषं उद्घोषितम्। यः सन्धिं क्षतयति, शिरःशिखरं आक्रमति—ते निरुपद्रवः, निरोगः, बहिः निर्गच्छन्तु। यः हृदयम् आक्रमति, विस्तारयति, कासाः—ते निरुपद्रवः, निरोगः, बहिः निर्गच्छन्तु। यः पार्श्वम् आक्रमति, पृष्ठम् विदारयति—ते निरुपद्रवः, निरोगः, बहिः निर्गच्छन्तु। यः तिर्यक् आक्रमति, तव पार्श्वसन्धिं विदारयति—ते निरुपद्रवः, निरोगः, बहिः निर्गच्छन्तु। यः गुदे सर्पति, अन्त्राणि विक्षोभयति—ते निरुपद्रवः, निरोगः, बहिः निर्गच्छन्तु। यः मुसलाः पीडां पेषयन्ति, भग्नं कुर्वन्ति, निरुपद्रवाः, निरोगाः—रोगं गूढस्थानात् निष्कासयन्तु। यः रोगाः अंगानि पीडयन्ति, क्लेशं जनयन्ति, हे रोपणा, सर्वेषां रोगाणां विषं त्वत्तः उद्घोषितम्। गलः, विद्रधी, वातरोगः, केशरोगः—सर्वेषां रोगाणां विषं उद्घोषितम्। तव पादात्, जानु, श्रोणि, सर्वसन्धिभ्यः, दाहयुक्तपीडात्—शिरःरोगः, अंगपीडा नाशयन्तु। शिरःस्थिम्, हृदयविक्षोभम्, उदितसूर्यस्य किरणैः सह—शिरःरोगः, अंगपीडा नश्यन्तु। अथ गवां रहस्यं वर्ण्यते। एषा श्यामा, वामा, यजमानः; तस्य मध्यभ्राता भोक्ता, तृतीयः स्नेहपृष्ठः। तत्र सप्त पुत्रैः कुलपतिर्दृष्टः। सप्त युक्ताः एकचक्रे रथं वहन्ति; एकः अश्वः सप्तनामकः तं तान्कर्षति। चक्रस्य त्रि-नाभ्यः, नित्यं, अजरम्, अच्युतम्, यस्मिन् सर्वलोकाः प्रतिष्ठिताः। तस्मिन् रथे सप्त स्थिताः; सप्तचक्रः, सप्ताश्वः तं तान्कर्षन्ति। सप्त भगिन्यः एकत्र मिलिताः, यत्र गवां सप्त नामानि स्थापितानि। कः प्रथमं जातं अपश्यत्, अस्थिहीनं यः अस्थिभिः धारयति? आत्मा, भूमिकर्ता, सः कुत्र? कः ज्ञात्वा एतत् पृच्छति? यः जानाति, सः इह वदतु, यत्र वामा स्थापिताः। गावः शिरः दुहन्ति; वस्त्रं धारयन्त्यः, पादैः आपः प्राप्ताः। अहम् अज्ञः मनसा पृच्छामि, देवायुक्तस्थानानि। वत्से, वर्णिन्यां, ऋषयः सप्त सूत्राणि तत्र तन्वन्ति। अज्ञः, विदुषः अपि, इह पण्डितान् पृच्छामि। यः अजस्य रूपेण षड् दिशः धारयति, कः तु एकः? माता पितरं सोमं ससार; आदौ सा मनसा अभ्यगच्छत्। सा तीक्ष्णा, गर्भरसपूर्णा, नमन्तः वाचा उपगच्छन्ति। माता युक्ता दक्षिणे स्थितवती; गर्भः गर्भेषु स्थितः। वत्सः मापनं कृत्वा, गावः अपश्यत्, विश्वरूपं त्रिसंयोगे।