एकदा धर्मप्रियाः मनुष्या अतिथिं स्वगृहं समागतं दृष्ट्वा, विशेषतः यः वेदविद् भवति, तस्याग्रे स्वयम् न भुञ्जीत इति नियमं समाचरन्ति स्म। यदा स अतिथिः भोजनं कृत्वा तृप्तः भवति, तदा एव गृहस्थः भोजनं कुर्यात्—एष यज्ञस्य सत्यता, यज्ञस्य अनुवृत्तिः, एष धर्मः। विशेषतः यत् स्वादिष्टं भवति, यथा दधि, दुग्धं, वा मांसम्, तद् अतिथेः पूर्वं न भुञ्जीत्। यः एतद् एवमेव वेद, स यदा दुग्धं स्रावयित्वा समर्पयति, तदा स अग्निष्टोममिव महतीं श्रियम् आप्नोति। यः घृतं स्रावयित्वा समर्पयति, स अतिरात्रयागस्य महतीं श्रियम् प्राप्नोति। यः मधु सम्यक् स्रावयित्वा यथाविधि समर्पयति, स सत्रसत्यस्य यागस्य फलं लभते। यः मांसं स्रावयित्वा समर्पयति, द्वादशाहस्य यागस्य फलं सः प्राप्नोति। यः जलं स्रावयित्वा समर्पयति, सः सन्तानं लभते, स्थिरं प्रतिष्ठां प्राप्नोति, जनानां प्रियः भवति—एवं वेद यः समर्पयति। तस्मात् उषाः हिङ्कारं करोति, सविता स्तौति, बृहस्पतिः बलाय गायति, त्वष्टा पुष्टये सृजति, सर्वे देवाः विश्रान्त्यै यत्नं कुर्वन्ति। यः एतद् वेद, तस्य विश्रान्तिः श्रियः, सन्ततेः, पशूनां च भवति। तस्मात्, सूर्योऽपि प्रातःकाले हिङ्कारं करोति, प्रातःमध्याह्ने स्तौति, मध्याह्ने गायति, अपराह्णे सृजति, सायं विश्रान्तिं यच्छति; एतद् वेद यः, तस्य विश्रान्तिः श्रियः, सन्ततेः, पशूनां च भवति। एवं मेघः अपि हिङ्कारं करोति, गर्जनया स्तौति, विद्युतः सृजति, वर्षया गायति, स्रवणेन विश्रान्तिं गच्छति; यः एतद् वेद, तस्य विश्रान्तिः श्रियः, सन्ततेः, पशूनां च भवति। एवं गृहस्थः अतिथिं पश्यन्, हिङ्कारं करोति, अभिवादयति, स्तौति, जलं याचते, गायति, समर्पयति, सृजति, शेषाणि विश्रान्तिः भवन्ति; यः एतद् वेद, तस्य विश्रान्तिः श्रियः, सन्ततेः, पशूनां च भवति। अथ स यज्ञः, यत्र प्रजापतिः च परमेष्ठी च शृङ्गे स्तः, इन्द्रः शीर्षम्, अग्निः ललाटम्, यमः पृष्ठम् अस्ति। सोमराजा मस्तिष्कम्, द्यौः उपजिह्वा, पृथिवी अधोजिह्वा। विद्युत् जिह्वा, मरुतः दन्ताः, रेवती नक्षत्राणि ग्रीवा, कृत्यकाः स्कन्धौ, ऊष्मा पृष्ठम्। व्याप्य वायुः शरीरम्, दिव्यम् अधिष्ठानम्, कालकूटं प्रतिष्ठा। श्येनः ककुद्, अन्तरिक्षम् मज्जा, बृहस्पतिः कन्धरः, बृहती किकसा छगली। देवपत्नीः पृष्ठम्, उपसदः पार्श्वे, पसवः। मित्रावरुणौ स्कन्धौ, त्वष्टा, अर्यमन्, दोषणी बाहू, महादेवो बाहू। इन्द्राणी भस्म, वायुः पुच्छम्, पावमानः जङ्घा। ब्रह्म क्षत्रे च श्रोणि, बलं ऊरू। धाता सविता जङ्घे, गन्धर्वाः, अप्सराः, कुस्थिकाः, अदितिः पादा। चेतना हृदयं, यकृत् प्रज्ञा, व्रतम् उरसि। क्षुध् उदरम्, इरा अन्तरयाः, पर्वताः पसवः। क्रोधः वृक्कौ, रोषः शिश्नम्, प्रजा लिङ्गम्। नद्यः सिराः, वर्षपतयः स्तनौ, वज्रं स्तन्यं। व्याप्य त्वक्, ओषधयः लोमा, नक्षत्राणि रूपम्। देवाः गुदम्, मनुष्याः पुरिषम्, अत्र उदरम्। राक्षसाः रक्तम्, अन्ये प्राणिनः मेदः। मेघो मज्जा, पेयम् अन्तः। अग्निः उपविष्टः, अश्विनौ उदितौ। इन्द्रः पूर्वे तिष्ठति, दक्षिणा दक्षिणे, यमः। प्रत्यङ्गः पश्चिमे, धाता उत्तरदिशि, सविता। सोमराजा दर्भान् प्राप्तवान्। मित्रः पश्यन् वर्तते, मुदम्। युक्तः वैश्वदेवः योज्यते, प्रजापतिः विमुक्तः, सर्वे। एष वै विश्वरूपः, सर्वरूपः, गावः रूपम्। सर्वरूपाः, सर्ववर्णाः, गाः तं उपगच्छन्ति, तस्य समीपे तिष्ठन्ति—यः एतद् वेद। एवं, यः शिरोरोगं, शिरोरुग्, कर्णरुजं, रक्तपातं, यानि वा शिरस्यामयाः, सर्वाणि तानि अस्मात् नुदामः। एवं श्रुत्वा, धर्मनिष्ठः पुरुषः यथाविधि आचार्यते, यज्ञस्य फलानि, श्रेयः, सन्ततिः, पशवः चास्य जीवनम् आगच्छन्ति।