श्रूयताम्, भगवत्याः अथर्ववेदस्य मन्त्राः एकसूत्रेण संलग्नाः, यथा कथां प्रवदामि। यः त्वं रक्षासि, स एव रक्षणं मे ददातु, स्वाहा। त्वं रिपूणां नाशकः, रिपून् मम निवर्तय, स्वाहा। त्वं स्पर्धकानां नाशकः, स्पर्धकान् मम अपाकुरु, एतद् मे ददातु, स्वाहा। त्वं रिपूणां नाशकः, रिपून् मम अपाकुरु, एतद् मे ददातु, स्वाहा। त्वं असुराणां नाशकः, असुरान् मम अपाकुरु, एतद् मे ददातु, स्वाहा। त्वं दुरात्मनां नाशकः, दुरात्मानः मम अपाकुरु, एतद् मे ददातु, स्वाहा। ततः, अग्नये प्रार्थना क्रियते— हे अग्ने! त्वदीयेनोष्मणा, यः नः द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तम् दह। त्वदीयेन ग्रहणेन, तम् गृह्णीहि। त्वदीया ज्वलनया, तम् सन्तपय। त्वदीया दीप्त्या, तम् दह। त्वदीया तेजसा, तम् अशक्तं कुरु। एवमेव, वायवे प्रार्थना— हे वायो! त्वदीयेनोष्मणा, यः नः द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तम् दह। त्वदीयेन ग्रहणेन, तम् गृह्णीहि। त्वदीया ज्वलनया, तम् सन्तपय। त्वदीया दीप्त्या, तम् दह। त्वदीया तेजसा, तम् अशक्तं कुरु। सूर्याय अपि प्रार्थना— हे सूर्य! त्वदीयेनोष्मणा, यः नः द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तम् दह। त्वदीयेन ग्रहणेन, तम् गृह्णीहि। त्वदीया ज्वलनया, तम् सन्तपय। त्वदीया दीप्त्या, तम् दह। त्वदीया प्रभया, तस्य द्विषतः, वा यस्य वयं द्विष्मः, तेजः निर्बलय। चन्द्रमसे प्रार्थ्यते— हे सोम! त्वदीयेनोष्मणा, यः नः द्वेष्टि, यं वा वयं द्विष्मः, तम् संतापय। त्वदीयेन ग्रहणेन, तम् गृह्णीहि। त्वदीया ज्वलनया, तं ज्वालय। त्वदीया दाहेन, तम् दह। त्वदीया प्रभया, तस्य द्विषतः तेजः निर्बलय। अप्सु अपि प्रार्थना— हे आपः! त्वदीयेनोष्मणा, यः नः द्वेष्टि, यं वा वयं द्विष्मः, तम् संतापय। त्वदीयेन ग्रहणेन, तम् गृह्णीहि। त्वदीया ज्वलनया, तं ज्वालय। त्वदीया दाहेन, तम् दह। त्वदीया प्रभया, तस्य द्विषतः तेजः निर्बलय। ततः, शेरभक, शेरभ, शेवृधक, शेवृध, म्रोका, अनुम्रोका, सर्प, अनुसर्प, जूर्णि, उपब्द, अर्जुनी— एतेषां नाम्नां संकीर्तनम् अस्ति। एतेभ्यः प्रार्थ्यते— यानि गमनानि तव, तानि प्रत्यागच्छन्तु; यद् मन्त्रिणः अस्त्रं, तत् प्रत्यागच्छतु। यस्मिन् त्वं निवससि, यं प्रेषयिता प्रेषितवान्, तस्य एव मांसं भक्षय, तं एव उपशोषय। एवमेव, भरूजिं प्रति— ये प्रत्यागच्छन्तः, ते त्वाम् प्रति प्रत्यागच्छन्तु; ये शत्रवः, पापास्त्राणि, तानि प्रत्यागच्छन्तु। यस्य त्वं, यं त्वं अभिहितवान्, तं गृहाण; स्वमांसं गृहाण, मम न गृहाण। अन्ते, देवी प्रिश्निपर्ण्यै प्रार्थना— सा नः शुभं करोतु, आपद्-अनिष्ट-शोक-विहीना। कण्वानां मन्त्रः तीक्ष्णः; स शक्तिमन्तं न भक्षयतु। एवं, मन्त्रैः एतेषां देवतानां स्तुतिः, शत्रु-निवारणं, रक्षणं च प्रार्थ्यते, स्वाहा इति श्रद्धया।