एतेषु तेषु कोऽपि होतारो नास्ति। अथ यदा अतिथीनां पति: अतिथीन् सत्कृत्य गृहं प्रविशति, स एवावभृथमुपैति। यद् यद् स विभजति, दानमेव स विभजति; यद् यत् करोति, स एव तद् साधयति। स यदा निमन्त्रितो भवति, पृथिव्याम् अश्नाति; तदा पृथिव्यां यानि सर्वाणि रूपाणि, तानि तस्मिन्नेव सन्ति। स यदा निमन्त्रितो भवति, अन्तरिक्षे अश्नाति; तदा यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन्नेव सन्ति। स यदा निमन्त्रितो भवति, दिवि अश्नाति; तदा यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन्नेव सन्ति। स यदा निमन्त्रितो भवति, देवेषु अश्नाति; तदा यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन्नेव सन्ति। स यदा निमन्त्रितो भवति, लोकेषु अश्नाति; तदा यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन्नेव सन्ति। स एव निमन्त्रितो, निमन्त्रितः। स इमं लोकमाप्नोति, अमुं लोकमाप्नोति। य एवं वेद, स ज्योतिष्मन्तो लोके विजित्य तिष्ठति। अतिथीनां पति: यदा यजमानं ब्राह्मणं वा अन्नं पश्यन्, "एषोऽधिकं भूयात्, एषोऽधिकं भूयात्" इति चिन्तयन्, तं स्वात्मानमेव करोति। यदा स "आनय अधिकम्" इति वदति, तेनैव प्राणो वृध्यते। स हविर्ददाति, स्थापयति च। ये समीपस्थाः, तेषां मध्ये अतिथि: स्वमेव समर्पयति। स स्रुचं हस्ते, प्राणे, यूपे, चमसे, वषट्कारेण यजते। एते, प्रियाश्च अप्रियाश्च ऋत्विजः, अतिथीन् स्वर्गलोकं नयन्ति। य एवं वेद, न द्वेषेण अश्नीयात्, न द्विषतः, नानुपरिक्षतः, न परीक्षमाणस्य अन्नं अश्नीयात्। येषां तदन्नमश्नन्ति, तेषां सर्वं पापमश्नाति। येषां तदन्नं नाश्नन्ति, तेषां सर्वं पापमश्नाति नास्ति। सर्वदा, सम्यग्ग्रावणा, स्निग्धपवित्रेण, प्रोषितयज्ञेन हविर्जनयति। यः हविर्जनयति, तस्य प्रजापतेः यज्ञः प्रोषितः भवति। यः हविर्जनयति, स प्रजापतेः पदान्यनुवर्तते। यः अतिथिषु अस्ति, स आहवनीयः; यः गृहे, स गार्हपत्यः; यस्मिन् पक्यते, स दक्षिणाग्निः। यः अतिथेः पूर्वमश्नाति, स कृतं च पूर्णं च प्राप्नोति; स क्षीरं च सारं च प्राप्नोति; स पोषणं च वृद्धिं च प्राप्नोति; स प्रजां च पशूंश्च प्राप्नोति; स कीर्तिं च यशश्च प्राप्नोति; स श्रियम् च प्रज्ञां च प्राप्नोति। अयं अतिथि: वेदवित् सन्, तस्मात् पूर्वमश्नाति न कर्तव्यम्। अतिथिं भोजयित्वा पश्चाद् एव अश्नीयात्, यज्ञस्य सम्यक्स्थित्यै, यज्ञस्य प्रवाहाय; एष व्रतम्। यद्विशेषतो मधुरं स्यात्, दधि, क्षीरं, मांसं वा, तद् नाश्नीयात्। यः एवं वेद, स क्षीरं प्राश्य हविर्ददाति, तेन यावदग्निष्टोमे महति श्रियं प्राप्नोति, तावद् एतेन प्राप्नोति। यः एवं वेद, स घृतं प्राश्य हविर्ददाति, तेन यावदतिरात्रे महति श्रियं प्राप्नोति, तावद् एतेन प्राप्नोति। यः एवं वेद, स मधु प्राश्य हविर्ददाति, तेन यावत् सत्रसत्ये महति श्रियं प्राप्नोति, तावद् एतेन प्राप्नोति। यः एवं वेद, स मांसं प्राश्य हविर्ददाति, तेन यावद्द्वादशाहे महति श्रियं प्राप्नोति, तावद् एतेन प्राप्नोति। यः एवं वेद, स आपः प्राश्य हविर्ददाति, स प्रजासृष्टिं गच्छति, स्थाणुं लभते, जनस्य प्रियः भवति; य एवं वेद, स प्राश्य हविर्ददाति। तस्मात् उषाः हिङ्कारं करोति, सविता स्तौति, बृहस्पतिः बलाय गायति, त्वष्टा पोषणाय जनयति, सर्वे देवाः विश्रान्तये। यः एवं वेद, तस्य विश्रान्तिः श्रियः, प्रजायाः, पशूनां च भवति।