शृणुत धर्म्यां कथां ब्रह्मविद्या-संयुक्तां। यः अतिथिं आगतम् अवज्ञाय स्वयम् पूर्वं भक्षयति, स एव स्वयं दुग्धं च सारं च गृह्णाति। स एव पुष्टिं च समृद्धिं च आत्मन्य् उपनयति। स एव सन्ततिं पशून् च स्वीकुर्यात्। स एव कीर्तिं यशः च आत्मन्य् उपनयति। स एव श्रियम् बुद्धिं च लभते। अयं वै अतिथिः पण्डितः ब्राह्मणः, तस्मात् न कदापि तस्य पुरतः भक्षयेत्। पूर्वम् अतिथिः यदा भुक्तवान्, तदा एव अन्यः भक्षयेत्, यज्ञस्य सारस्य च अक्षयत्वस्य च हेतोः; एष धर्मः। यत् किञ्चित् विशेषतः स्वादु, दधि वा, दुग्धं वा, मांसम् वा, तत् अपि न पूर्वम् अतिथेः भक्षयेत्। यः एवं विद्वान् दुग्धेन हविः समर्पयति, स यावतीम् श्रियम् अग्निष्टोमेन प्राप्नोति, तावत् एव अत्र लभते। यः एवम् ज्ञात्वा घृतं हविः समर्पयति, स यावतीम् श्रियम् अतिरात्रेण प्राप्नोति, तावत् एव लभते। यः एवम् ज्ञात्वा मधु हविः समर्पयति, स यावतीम् श्रियम् सत्त्रसत्येन प्राप्नोति, तावत् एव लभते। यः एवम् ज्ञात्वा मांसं हविः समर्पयति, स यावतीम् श्रियम् द्वादशाहेन प्राप्नोति, तावत् एव लभते। यः एवम् ज्ञात्वा जलं हविः समर्पयति, स सन्तानोत्पत्तिं गच्छति, प्रतिष्ठां लभते, सन्तानस्य प्रियः भवति। एवं विद्वान् धनस्य, सन्ततेः, पशूनां च प्रतिष्ठा भवति। तस्मात्, यदा सूर्यः उदेति, स हिङ्कारं करोति; प्रातर् मध्यमे स स्तौति; मध्याह्ने स गीतिं गायति; अपराह्णे स पाठं करोति; सायं प्रतिष्ठा भवति। एवं विद्वान् धनस्य, सन्ततेः, पशूनां च प्रतिष्ठा भवति। यदा मेघः संजायते, स हिङ्कारं करोति; गर्जनं कुर्वन् स स्तौति; विद्युत् स पाठं करोति; वर्षन् स गायति; संहृत्य स प्रतिष्ठा भवति। एवं विद्वान् धनस्य, सन्ततेः, पशूनां च प्रतिष्ठा भवति। स अतिथीन् पश्यन् हिङ्कारं करोति, तान् सम्बोधयति, स्तौति, आपः याचते, गीतिं गायति; वहति, प्रतिनिवर्तते, उच्छिष्टं निष्कासयति। शेषं तस्यैव धनं, सन्ततिः, पशवः च भवन्ति, यः एवं वेद। यं यं भृत्यं आह्वयति, स एव तं शृणोति। यत् यत् स शृणोति, तत् तस्मै प्रत्यनुश्रावयति। ये ये परिचारकाः पाणौ पात्राणि गृहीत्वा आगच्छन्ति, ते सर्वे अध्वर्युहोस्त्राणि एव। तेषु कश्चित् न होतृ भवति। अथ यदा अतिथिपतिः अतिथीन् सत्कृत्य गृहं प्रविशति, स एव अवभृथं प्रति गच्छति। यत् यत् स विभागयति, तानि एव दानानि विभागयति; यत् यत् करोति, तत् एव साधयति। स, आमन्त्रितः, पृथिव्याम् अश्नाति; आमन्त्रितः, यानि सर्वाणि रूपाणि पृथिव्याम्, तानि तस्मिन एव। स, आमन्त्रितः, अन्तरिक्षे अश्नाति; आमन्त्रितः, यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन एव। स, आमन्त्रितः, दिवि अश्नाति; आमन्त्रितः, यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन एव। स, आमन्त्रितः, देवेषु अश्नाति; आमन्त्रितः, यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन एव। स, आमन्त्रितः, लोकेषु अश्नाति; आमन्त्रितः, यानि सर्वाणि रूपाणि दिवि, तानि तस्मिन एव। स आमन्त्रितः, आमन्त्रितः। स अयं लोकं प्राप्नोति, अमुं लोकं प्राप्नोति। यः एवं वेद, स ज्योतिष्मन्तः लोकान् जयति। अतिथिपतिः यदा यजमानं वा ब्राह्मणं वा अन्नं पश्यन् मन्यते—"भूयात् एतत्, भूयात् एतत्"—स तं आत्मनं करोति। यदा स वदति—"आनयतु भूयः"—तेन स प्राणं वृद्धयति। स हविः आनयति, तानि स्थापयति। ये समीपस्थाः, तेषां मध्ये अतिथिः आत्मानं समर्पयति। स स्रुचाः हस्ते, प्राणे, यूपे, चमसे, वषट्कारे च। एते, प्रियाः अप्रियाश्च, ऋत्विजः, स्वर्गलोकं नयन्ति—अर्थात् अतिथीन्। यः एवं वेद, स न द्वेषेण अश्नीयात्, न द्वेषिणः अन्नं, न अनिरीक्षितस्य, न निरीक्षकस्य। सर्वं पापं भोजनस्य तस्य एव, यस्य अन्नं ते अश्नन्ति। सर्वं पापं भोजनस्य तस्मात् अभावति, यस्य अन्नं ते न अश्नन्ति। एवं धर्मानुगता या कथा, सा श्रुत्वा मानवः सत्कार्यं कर्तव्यम् इति बोधयेत्।