श्रद्धया सह, अहम् आत्मानं, पितरं, पुत्रं, पौत्रं, प्रपितामहम्, भार्यां, मातरं, जनित्र्यं च प्रियतमान् आह्वयामि। यः न वेत्ति ग्रीष्मं वा हेमन्तं, स एव ग्रीष्मः च हेमन्तः—स एव पञ्चोदनस्य अजः। सः अप्रियस्य सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव कुर्वन्, यः पञ्चोदनस्य अजं दीपदानार्थं यजते, तस्य सम्पदः स्वस्य भवन्ति। यः तां जानाति या अहिंसन्ती कर्म करोति, तस्यै एव अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दत्ताः भवन्ति। सा अहिंसन्ती कर्मणि—एषा एव पञ्चोदनस्य अजः। सः स्वकर्मणा अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव करोति। यः पञ्चोदनस्य अजं दक्षिणदीपदानार्थं यजते, स एव एतत् लभते। यः तां जानाति या निगृह्णाति अहिंसन्ती, तस्यै एव अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दत्ताः भवन्ति। सा निग्रहिण्यहिंसन्ती—एषा एव पञ्चोदनस्य अजः। सः स्वकर्मणा अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव करोति। यः पञ्चोदनस्य अजं दक्षिणदीपदानार्थं यजते, स एव एतत् लभते। यः तां जानाति या पुष्णाति अहिंसन्ती, तस्यै एव अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दत्ताः भवन्ति। सा पुष्यन्त्यहिंसन्ती—एषा एव पञ्चोदनस्य अजः। सः स्वकर्मणा अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव करोति। यः पञ्चोदनस्य अजं दक्षिणदीपदानार्थं यजते, स एव एतत् लभते। यः तां जानाति या उदेति अहिंसन्ती, तस्यै एव अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दत्ताः भवन्ति। सा उद्गम्यहिंसन्ती—एषा एव पञ्चोदनस्य अजः। सः स्वकर्मणा अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव करोति। यः पञ्चोदनस्य अजं दक्षिणदीपदानार्थं यजते, स एव एतत् लभते। यः तां जानाति या जयति अहिंसन्ती, तस्यै एव अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दत्ताः भवन्ति। सा जयन्त्यहिंसन्ती—एषा एव पञ्चोदनस्य अजः। सः स्वकर्मणा अप्रियप्रतिद्वन्द्विनः सम्पदः दग्ध्वा स्वमेव करोति। यः पञ्चोदनस्य अजं दक्षिणदीपदानार्थं यजते, स एव एतत् लभते। अतः, अजं पचतु पञ्चोदनं च; सर्वाः दिशः, एकचित्ताः, सौम्याः, च समन्ततः प्रदेशाः, एतत् तव स्वीकुर्युः। ताः दिशः एतत् तव रक्षन्तु; ताभ्यः अहं घृतं हविः च जुहोमि। यः ब्रह्म विद्वान्, यः प्रकटितं ब्रह्म वेद, यस्य अङ्गानि ऋचः, यस्य पाठः साम्नः, यस्य लोमानि सामानि, हृदयं तु यजुः उच्यते, आवरणं तु समिधः। यदा अतिथीनां स्वामी अतिथीन् पश्यति, तदा सः देवस्थानं पश्यति। यदा सः भाषते, दीक्षां करोति, आपः याचते, वा आपः नयति, ताः एव आपः यज्ञार्थं नीताः भवन्ति। यत् हविः यच्छन्ति, यं वा अग्निषोमीयं पशुं हन्ति, स एव सः। यदा वेद्यास्थानानि निर्मीयन्ते, तदा आसनानि हविधानानि निर्मीयन्ते। यत् दर्भं विस्तीर्यते, तद् एव तत्। यत् उत्तरीयम् आनीयते, तेन सः स्वर्गलोकं प्राप्नोति। यत् प्रच्छदनम् आनीयते, तानि एव परिधयः। यत् अभ्यञ्जनम् आनीयते, तद् एव घृतम्। यत् पूर्वं भोजनात् आस्वाद्यते, तानि एव पुरोडाशाः। यदा भोज्यं आह्वयन्ति, तदा हविर् आह्वयन्ति। यत् ओदनं यवांश्च मीयन्ते, तानि एव भागाः। मुसलानि उपलाश्च, तानि एव ग्रावाणः। शूपः शोधनी, तुषाः अंगाराः, परिष्कृतयः आपः। स्रुचः, चमसः, दृष्टिपात्रम्, परिषिच्य, कुपाः, घटाः, वातवाहनानि—एतानि सर्वाणि अजिनानि भवन्ति। यदा भोज्यं पश्यति, "एतत् अधिकं भूयात्" इति चिन्तयन्, तदा स्वामी यजमानं वा ऋत्विजं सम्मानितम् करोति। यदा "अधिकं आनय" इति वदति, तेन प्राणं वर्धयति। सः हविर्निकटे स्थापयति, प्रियं करोति। उपस्थितानां मध्ये, अतिथि: स्वस्य कृते जुहोति। स्रुचः हस्ते, प्राणेन, यूपे हविषा, "वषट्" इति घोषेण। एते ऋत्विजः, प्रियाश्च अप्रियाश्च, अतिथीन् स्वर्गलोकं नयन्ति। एवं जानन्, न द्वेषेण भुञ्जीत, न द्वेषिणः अन्नं भुञ्जीत, न अनिरीक्षितस्य, न निरीक्षतः। सर्वं पापम् अन्नभोजनस्य तस्यैव, यस्य अन्नं भुञ्जते। यस्य अन्नं न भुञ्जते, तस्य न पापम्। सर्वदा, उपलः सज्जः, स्निग्धः शोधकः, विस्तीर्णं यज्ञम्, सः यजमानस्य कृते हविः वहति। यः हविर्वहति, तस्य यज्ञः प्रजापतेः प्रवर्तते। सः प्रजापतेः पथानुगामी भवति। अतिथीनां कृते—सः आहवनीयः अग्निः; गृहे—सः गार्हपत्यः; यत्र पच्यते—सः दक्षिणाग्निः। यः अतिथेः पूर्वं भुञ्जीत, सः यज्ञस्य पुण्यं च दानस्य पुण्यं च आत्मन्येव गृह्णाति।