एकदा भक्तः प्रार्थनया देवतान् समुपस्मरन् स्वस्य आयुः, बलं, रक्षणं च याचते स्म। सः प्रथमतः प्राणान्, स्वासोच्छ्वासौ च, मृत्यौ न पतन्तु इति समर्पयामास—स्वाहा। ततः सः दिवं पृथिवीं च आहूय, श्रुत्वा मा न पतयेताम् इति प्रार्थयामास—स्वाहा। सूर्यं प्रति सः प्रार्थयामास—हे सूर्य, तव चक्षुषा मां पालय—स्वाहा। अग्निं वैश्वानरं सर्वैः देवैः सह मां पालयेत्यपि सः याचते स्म—स्वाहा। सर्वधारणं प्रति अपि सः प्रार्थयामास—हे सर्वधारिन्, सर्वधारणया मां पालय—स्वाहा। अनन्तरं सः ऐश्वर्यं, बलं, ओजः, आयुः, श्रुतिं, दृष्टिं, रक्षणं च देवताभ्यः प्रार्थयामास—त्वं वीर्यम्, मे वीर्यं ददातु—स्वाहा। त्वं बलम्, मे बलं ददातु—स्वाहा। त्वं ओजः, मे ओजः ददातु—स्वाहा। त्वं आयुः, मे आयुः ददातु—स्वाहा। त्वं श्रुतिः, मे श्रुतिं ददातु—स्वाहा। त्वं दृष्टिः, मे दृष्टिं ददातु—स्वाहा। त्वं रक्षणं, मे रक्षणं ददातु—स्वाहा। ततः सः शत्रुनाशनं देवतां प्रति प्रार्थयामास—त्वं शत्रुनाशनः, मे शत्रुप्रतिघातं ददातु—स्वाहा। त्वं स्पर्धिनां नाशनः, मे स्पर्धिनः निष्कासय—स्वाहा। त्वं शत्रुनाशनः, मे शत्रून् निष्कासय—स्वाहा। त्वं रक्षसां नाशनः, मे रक्षांसि निष्कासय—स्वाहा। त्वं दुरात्मनाम् अपि नाशनः, मे तान् निष्कासय—स्वाहा। पुनः, अग्निं प्रति सः प्रार्थयामास—हे अग्ने, तव तापसा तं दह, यो अस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः। तव ग्रहेण तं गृह्णीहि, तव ज्वलनया तं तापय, तव दीप्त्या तं शक्तिहीनं कुरु। एवं वायुम् अपि सः प्रार्थयामास—हे वायो, तव तापसा तं दह, तव ग्रहेण गृह्णीहि, तव ज्वलनया तं तापय, तव दीप्त्या तं शक्तिहीनं कुरु। एवमेव सूर्यं प्रति अपि सः प्रार्थयामास—हे सूर्य, तव तापसा तं दह, तव ग्रहेण गृह्णीहि, तव ज्वलनया तं तापय, तव दीप्त्या तस्य तेजः शक्तिहीनं कुरु। चन्द्रमसं प्रति अपि—हे सोम, तव तापसा तं तापय, तव ग्रहेण गृह्णीहि, तव ज्वलनया तं तापय, तव दीप्त्या तस्य तेजो हन्यताम्। अन्ते, आपः प्रति अपि सः प्रार्थयामास—हे आपः, तव तापसा तं तापय, तव ग्रहेण गृह्णीहि, तव ज्वलनया तं तापय, तव दाहेन तं दह। एवं भक्तः देवतानां कृपया सर्वतः रक्षितः, बलसम्पन्नः च अभवत्।