त्रिषु स्वर्गेषु, त्रिषु दिवः, दिवः पृष्ठे अजः हविर्धानम् स्थापयति स्म। पञ्चशाल्यन्नं यत् ब्राह्मणाय दीयते, सा सर्वरूपा गौः, कामधुग्, एकैव सा। हे पितरः, एषः तृतीयः तेजः भवति; पञ्चशाल्यन्नं, अजश्च, ब्राह्मणाय दीयते। अजोऽयं तमः दूरं नुदति, श्रद्धया अत्र लोके दत्तः। धर्मिणां लोकम् इच्छन्, पञ्चशाल्यन्नं, अजः, ब्राह्मणाय दीयते। सः प्रथनया लोकं जयतु; यः प्रतिगृह्णाति, सः नो मङ्गलमस्तु। अग्नेः तापसः अजः एव जातः, प्रेरितात् प्रेरितः, बलवान्, प्राज्ञः। देवा यथाकामं, यथासिद्धं, यथासम्पूर्णं, वषट्कारं च कालेन विधत्ताम्। अकर्तितं वस्त्रं सुवर्णं च दक्षिणां दातव्यं; एवं सर्वान् लोकान्, दिव्यान् भूम्यान् च, प्राप्नोति। सोम, दिव्य, घृतपृष्ठा, मधुप्रवाहाः, एते ते प्रवाहाः त्वां प्रति आगच्छन्तु; ते पृथिवीं दिवं च धारयन्ति, दिवः शिखरे सप्तरश्मिषु। त्वं अजायमानः, अजः एव; त्वं स्वर्गः, त्वया अङ्गिरसः लोकम् आप्नोत्; अहम् तं शुभं लोकं विजानीयाम्। अग्ने, त्वया सहस्रं नीयते, त्वया सर्वे वेदाः; त्वया अस्माकं यज्ञं नय, यथा वयं स्वर्गलोकान् प्राप्नुयाम। अजोऽयं पक्तः स्वर्गे प्रतिष्ठते, पञ्चशाल्यन्नं दत्वा, विनाशं नुदति; अनेन वयं सूर्यलोकान् जयेम। यत् ब्राह्मणे स्थाप्यते, यत् ग्रामेषु, यच्च अजस्य शाल्यन्नस्य स्नेहः—एतत् सर्वं, हे अग्ने, धर्मिणां लोके मार्गसंगमे अस्माकं विद्धि। अयं अजः, अग्ने, प्रवृत्तः; तस्योपरि द्यौः, मध्ये अन्तरिक्षम्, दिशः पार्श्वे, समुद्राः गर्भः अभवन्। सत्यं ऋतं च तस्य नेत्रे; सर्वं सत्यम्; श्रद्धा प्राणः; तेजस्वी शीर्षम्; अयम् एव अनन्तो यज्ञः, पञ्चशाल्यन्नोऽजः। यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दीपदक्षिणां ददाति, सः अनन्तं यज्ञं, अनन्तं लोकं प्राप्नोति। न तस्य अस्थीनि भेतव्यानि, न मज्जा निष्कासनीया; यथावत् एकेनैव समर्पणीयः। अयं एव तस्य रूपम्; अनेन नयति; यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दीपदक्षिणां ददाति, तस्य पोषणं बलं च दोहति। पञ्च सुवर्णानि, पञ्च नवानि वस्त्राणि, पञ्च कामदुघाः गावः तस्मै दत्ताः। पञ्च सुवर्णानि तस्य तेजो भवन्ति; कवचं वस्त्राणि च रक्षां कुर्वन्ति; सः स्वर्गलोकं प्राप्नोति यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दीपदक्षिणां ददाति। या पतिं हित्वा अन्यं लभते, यस्यै अयं पञ्चशाल्यन्नोऽजः दीयते, सा पतिं न जहाति। यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दीपदक्षिणां ददाति, सः अन्येन पत्या समलोकी भवति, पुनर्जायते। गाव्यां वत्सं, रथ्यं, आसन्दं, वस्त्रं, सुवर्णं च दत्त्वा, ते परमं स्वर्गं यान्ति। आत्मानं, पितरं, पुत्रं, पौत्रं, प्रपितामहम्, भार्यां, मातरं, जन्मदातृं चाह्वये। यः न ग्रीष्मं न हेमन्तं जानाति, अयं एव ग्रीष्मः हेमन्तः च—पञ्चशाल्यन्नोऽजः; सः अमित्रस्य धनं दहति, स्वं करोति; यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दीपदक्षिणां ददाति। यः तां जानाति या अहिंसन्ती, तस्यै एव द्विषतः धनं ददाति। सा अहिंसन्ती अयं एव—पञ्चशाल्यन्नोऽजः; सः स्वकर्मणा द्विषतः धनं दहति। यः पञ्चशाल्यन्नं अजं दक्षिणदीप्तिं ददाति। यः तां जानाति या रक्षन्ती, तस्यै एव द्विषतः धनं ददाति; सा रक्षन्ती अयं एव; सः स्वकर्मणा द्विषतः धनं दहति। यः दक्षिणदीप्तिं पञ्चशाल्यन्नं अजं ददाति। यः तां जानाति या पुष्यन्ती, तस्यै एव द्विषतः धनं ददाति; सा पुष्यन्ती अयं एव; सः स्वकर्मणा द्विषतः धनं दहति। यः दक्षिणदीप्तिं पञ्चशाल्यन्नं अजं ददाति। यः तां जानाति या उदयन्ती, तस्यै एव द्विषतः धनं ददाति; सा उदयन्ती अयं एव; सः स्वकर्मणा द्विषतः धनं दहति। यः दक्षिणदीप्तिं पञ्चशाल्यन्नं अजं ददाति। यः तां जानाति या जयन्ती, तस्यै एव द्विषतः धनं ददाति; सा जयन्ती अयं एव; सः स्वकर्मणा द्विषतः धनं दहति। यः दक्षिणदीप्तिं पञ्चशाल्यन्नं अजं ददाति। अजं पञ्चशाल्यन्नं च पचेत्; सर्वाः दिशः, मनसा संयुक्ताः, समनसः, अन्तरदिशः च, एतत् गृह्णन्तु। ताः दिशः एतत् रक्षन्तु; ताभ्यः घृतं हविः जुहोमि। यः ब्रह्म वेद, साक्षात्, यस्य अङ्गानि ऋचः, यस्य पाठः साम्नाम्। यस्य रोमाणि सामानि, हृदयं यजुः उच्यते, आवरणं समिधः। अथ यदा अतिथीनां पतिः अतिथीन् पश्यति, सः देवस्थानं पश्यति। यदा सः भाषते, दीक्षां करोति, आपः याचते, आपः नयति। या आपः यज्ञाय नीयन्ते, ताः एव ताः। यद्यत् हव्यं यजन्ति, यद् वा अग्निषोमीयं पशुम् हन्ति, तद् एव तत्। यदा वेश्मानि निर्मिमीत, तदा आसनानि, हवनद्रोणानि च निर्मिमीत। यत् कुशासनं विस्तरति, तत् एव तत्। यत् उपरि आवरणं वहति, तेन स्वर्गलोकं बध्नाति। यत् उपधानं वहति, ताः एव परिवेष्टनदर्भाः। यत् अनुलेपनं वहति, तत् एव घृतम्। एवं पञ्चशाल्यन्नस्य अजस्य यज्ञः स्वर्गं, तेजः, सर्वान् लोकान्, सर्वं पुण्यम्, ऐश्वर्यं च ददाति।