स्वर्गभूम्योः मध्ये यत् विस्तारितम् अस्ति, तेन अहम् अस्य आश्रयस्य गृहम् अधिगृह्णामि। यद् अन्तरिक्षस्य विस्तारम्, रजसः क्षेत्रम्, तद् शुभानां गर्भरूपेण स्थापयामि। एतेन अस्य जनस्य आश्रयम् अधिगृह्णामि। यः आश्रयः पोष्यः, पयस्वान्, पृथिव्याम् प्रतिष्ठितः, मितः सीमितश्च, सर्वं अन्नं वहन्, सः आश्रयः स्वीकर्तारं मा हिंसीत्। तृणैः आच्छादितः, फलवती, वस्त्रवती, रात्रिवत्, सा आश्रया जगतः शयनस्थानम् अस्ति। मिता सा पृथिव्याम् उत्तिष्ठति, गजः इव पदचिह्नैः। अहं तव यत् बद्धम् अस्ति, हे इटे, तद् विमोचयामि, पूरयामि च। मित्रः तद् विमोचयतु यत् वरुणेन प्रातः बद्धम्। ब्रह्मणा आश्रयः प्रतिष्ठितः, ऋषिभिः सः स्थापितः च मितश्च। इन्द्राग्नी आश्रयम् पातु, अमृतम्, सोमस्य आसनम्। निदेशे निवेशे च, पात्रे पात्रम् स्थाप्यते। तत्र मर्त्यः जायते, यस्मात् सर्वं सृष्टिः उद्भवति। द्विपक्षिणः, चतुष्पक्षिणः, षट्पक्षिणः, मितपक्षिणः, अष्टपक्षिणः, दशपक्षिणः च—हे आश्रये, मनसः पत्नी, त्वम् अग्नेः गर्भरूपेण शयिता। पश्चिमदिशं प्रति अहम् त्वाम् उपगच्छामि, हे आश्रये, अव्यथा। अग्निः अन्तरजलानि च सत्यस्य प्रथमद्वाराणि। इमाः आपः अहम् उत्पादयामि, रोगरहिताः, व्याधिनाशिकाः। अमृत्युः अग्निना सह गृहाणि प्रविशामि। मा अस्मान् गुरुणा बन्धनena बन्धय; लघु अस्तु। वधूः इव, हे आश्रये, यत्र इच्छामः, तत्र त्वाम् वहामः। आश्रयस्य पूर्वदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य दक्षिणदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य पश्चिमदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य उत्तरदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य स्थिरदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य ऊर्ध्वदिशायै नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। आश्रयस्य सर्वदिशाभ्यः नमः, तस्य माहात्म्याय; स्वाहा देवेभ्यः, स्वाहा दिव्येभ्यः। सहस्रगुणितः, बलवान्, वृषभः, पयस्वान्, यस्य स्तनयोः सर्वरूपाणि निहितानि; सः दातृणां हितकरः, यजमानं शिक्षयन्, बृहस्पतेः अपत्यं, सूत्रम् विविनक्ति। सः, यः आप्सु प्रमुखः, महाबलः, सर्वेषां प्रतिमारूपः, दिव्ये पृथिव्यां इव, स एव वत्सपिता, गावां ईशः, अस्मभ्यं सहस्रम् ऐश्वर्यम् ददातु। बलिष्ठः, प्राचीनः, पूर्णपयः वृषभः, निधेः शरीरम् वहन्, सः अग्निना, सर्वजननविदा, देवमार्गैः इन्द्राय वह्यते। सः वत्सपिता, गावां ईशः, महाघोषिणां च पिता; वात्स्यः, यः जम्बुकायाम् आवृतः, पोषणदुग्धं सृजति—एषः एव घृतम्, निधेः बीजम्। एषः देवेषु भागम् समीपं नयति, आपां, ओषधीनां, घृतस्य च सारम्; शक्रः सोमस्य अन्नम् अवृणोत्, महत् पर्वतम् तस्य तनुः अभवत्। त्वम् सोमपूर्णम् पात्रम् वहसि; त्वष्टा रूपाणां पशूनां च कर्ता; ये अत्र सन्ति, ते शुभाः तेभ्यः भूयात्; यः अत्र, यः च परत्र, सः अस्मभ्यं दत्तु। सः घृतम् वहन्, यस्य बीजम् घृतम्, यस्य ऐश्वर्यम् सहस्रगुणितम्—तम् यज्ञम् आहुः; वृषभः, वसा आवृतः, इन्द्रस्य रूपम्—देवाः अनुग्रहं कुर्वन्तु, तम् अस्मभ्यं ददातु। तस्य बलम् इन्द्रस्य; भुजौ वरुणस्य; स्कन्धौ अश्विनोः; ककुद् मरुताम्; मनीषिणः, कवयः, धीमन्तः, एषः बृहस्पतेः संहतिरूपः इति वदन्ति। त्वम् दिव्यगणानां पयसा विस्तृणोषि; त्वाम् इन्द्रम्, त्वाम् सरस्वतीम् आहुः; यः वृषभम् ब्राह्मणाय ददाति, सः एकेन मुखेन सहस्रम् ददाति। बृहस्पतिः, सविता, त्वाम् पक्षौ अददात्; त्वष्टुः प्राणः त्वां परितः व्याप्नोति; मनसा अहम् त्वाम् अन्तरिक्षे जुहोमि—द्यावापृथिवी समिद् स्थाताम्। यो देवेषु, गावषु च, इन्द्रवत् वदति—तम् वृषभस्य अङ्गानि ब्राह्मणः आशीर्वादेन संस्तौतु। अस्य पार्श्वे अनुमत्याः, ऊरू भगस्य; मित्रः अवदत्—'एते अस्थिमन्तौ केवलम् मम।' पृष्ठम् आदित्येभ्यः, श्रोणि बृहस्पतेः; पुच्छं वातस्य—तेन सः ओषधीः कम्पयति। नाभिः सिनीवाल्याः, त्वक् सूर्यायाः; ये वृषभम् उत्पादयामासुः, ते अवदन्—'तस्मै पादः अस्तु।' कटि जामिशंसस्य, वस्ति सोमस्य; यदा देवाः समागताः, तदा वृषभम् सम्यक् अकुर्वन्। खुरौ सरमायै, नखानि कूर्मेभ्यः; लोमाणि कीटैः, बिलौकसः च। शृङ्गाभ्यां रक्षति, पुच्छेन अपोहति, नेत्राभ्यां तुदति; कर्णाभ्यां शुभं शृणोति—सः गवां, अभन्दिनां च ईशः। शतदक्षिणया यजमानम् अग्नयः न दहन्ति; सर्वे देवाः तम् अनुगृह्णन्ति यः वृषभम् ब्राह्मणाय ददाति। वृषभम् ब्राह्मणेभ्यः दत्त्वा, सः मनः श्रेष्ठतरं करोति; स्वगोष्ठे गोवृद्धिम् पश्यति। गावः सन्तु, वत्साः सन्तु, तनुबलं च अस्तु; सर्वे देवाः एषां दातुः अनुमोदन्तु। एषः, पीत्वा, हे इन्द्र, गोसङ्घाय प्रज्ञां यच्छतु। सा धेनुः, सदा वत्सवती, इच्छया दुग्धदा, धीरा, स्वर्गात् अधिका, अस्मभ्यं अस्तु। पीतवर्णः, दिवः वातान् वहन्, इन्द्रबलः, सर्वरूपः, अस्मान् उपागात्। आयुः, प्रजा, धनं च अस्मभ्यं ददातु, सः अस्मासु अस्तु। समीयात्, हविर्यज्ञस्य वेधसि, अस्मान् समीपं गच्छतु। वृषभस्य बीजम्, तव बलम्, हे इन्द्र, आगमयतु।