कामः प्रतिद्वन्दिनः मम हन्यात्, तान् अन्धतमसि क्षिपेत्, पतयेत् च। सर्वे ते शक्तिहीनाः, सारवर्जिताः भवन्तु, एकस्मिन्नपि दिने न कोऽपि तेषां जीवेत्। काम एव मम प्रतिद्वन्दिनः निहन्यात्, मम कृते विस्तीर्णं जगद् विद्या-योग्यं कुर्यात्। चत्वारः दिशः मयि नमन्तु, षट् घृतस्रोतांसि मम प्रति वहन्तु। ये पतिताः, ते नौमुक्ताः इव प्रवहन्तु। येषां बाणैः पतनं कृतम्, तेषां पुनरागमनं नास्ति। यद् यवः, स एवाग्निः; यवः, स एवेन्द्रः; यवः, स एव सोमः। ये देवाः यवे रमन्ते, ते एषं दुरितं दुरापयन्तु। सः पतितः, सुतरां अपत्यहीनः, मित्रबान्धवैः त्यक्तः, भूमौ विद्युत् इव निमज्जतु। महादेवः मम प्रतिद्वन्दिनः निहन्यात्। एष महान् पतितः, सा च विद्युत् या न पतति, सर्वाणि गर्जनानि धारयति। सूर्यः धनसमृद्ध्या प्रभया च उदेति, तथा महाबलः मम प्रतिद्वन्दिनः निहन्यात्। कामस्य त्रैवृत् कवचं यत्, ब्रह्मणा व्याप्तं, अव्याहतम्, तेन प्रतिद्वन्दिनः परिवेष्टय, यथा प्राणः, पशवः, आयुः च मां विन्देयुः। येन देवाः असुरान् अपास्यन्, येन इन्द्रः दस्यून् अधमतमसि निनाय, तेनैव, हे काम, मम प्रतिद्वन्दिनः अस्मात् लोकात् दूरं नय। यथा देवाः असुरान् अपास्यन्, यथा इन्द्रः दस्यून् तमसि न्यपातयत्, तथा, हे काम, मम प्रतिद्वन्दिनः अस्मात् लोकात् दूरं नय। कामः प्रथमं जातः, तम् न देवाः, न पितरः, न मर्त्याः प्राप्नुवन्। अतः त्वं महान्, सर्वविजयी, बलवान्; तुभ्यं, हे काम, नमस्करोमि। यथा द्यावापृथिव्योः व्याप्तिः, यथा आपः व्याप्नुवन्ति, यावद् अग्निः गच्छति, अतः त्वं महान्, सर्वविजयी, बलवान्; तुभ्यं, हे काम, नमस्करोमि। यावन्ति दिशः, अन्तरदिशः, संतीर्णानि च, यावन्ति ज्योतिष्मन्ति प्रदेशाः द्यौः दृश्यन्ते, अतः त्वं महान्, सर्वविजयी, बलवान्; तुभ्यं, हे काम, नमस्करोमि। यावन्तः पटङ्गाः, कीटाः, कुरूराः, यावन्तश्च वृक्षसर्पाः, तेषां सर्वेषां त्वं, हे काम, महान्, सर्वनाशकः, बलवान्; तुभ्यं नमः। निमेषात् महान्, स्थाणोः महान्, समुद्रात् अपि महान्, हे काम, हे क्रोध, सर्वेभ्यः त्वं महान्; तुभ्यं, सर्वनाशक, नमः। वायुः अपि कामं न प्राप्नोति, न अग्निः, न सूर्यः, न चन्द्रमाः; सर्वेभ्यः त्वं महान्, सर्वनाशक, बलवान्; तुभ्यं, हे काम, नमः। या शुभाः, सौम्याः, तव रूपाणि, हे काम, येषां कृते सत्यं सिध्यति, तैः अस्मान् प्रविश, अन्यत्र दुष्टचेतसो विचारान् अपाकुरु। मितं, प्रतिसंमितं, सीमितं च, विश्वतोमुखे सभायाम् यत् बद्धं, तत् विमोचयामः। यस्मिन्, हे विश्वतोमुखे सभे, यत् बद्धं, पाशः, ग्रन्थिः कृतः, तं वचसा बृहस्पतिवत् विमोचयामि। आगच्छाम, बलयाम, तव ग्रन्थीन् दृढीकुर्मः; विघ्नान् ज्ञात्वा, इन्द्रः इव शस्त्रेण, बद्धं विमोचयामः। तव वेतसस्य, बन्धस्य, प्राणिनां श्वासस्य, तृणस्य, पक्षिणां च, हे सभे, यत् बद्धं, तत् विमोचयामः। उपनच्छदस्य, फलकस्य, आलिङ्गनस्य च बन्धनानि, मनसो भार्यायाः बन्धनानि, विमोचयामः। तव पात्रेषु यत् अन्तः, यत् आमोदाय विदारितम्, तानि विमोचयामः; मनसो भार्या स्वस्वरूपे नोत्थाप्यताम्। होमस्थानं, अग्निसदनं, भार्याणां पीठं, सभा च—हे सभे, त्वं देवासनम्, दिव्यसभे। अक्षः, युगं, सहस्राक्षः, यष्टिः—यत् बद्धं, यद् ब्रह्मणा निगद्यते, तत् विमोचयामः। यः त्वां गृह्णाति, हे सभे, येन च त्वं मीयसे—उभौ, मनसो भार्या, दीर्घायुषी, वृद्धिं प्राप्नुताम्। सः परं लोकं न गच्छेत्; यत् दृढं बद्धं, यत् भूषितं, यस्य सर्वाङ्गानि, सर्वसंन्धानानि विमोचयामः। यः त्वां ममाप, हे सभे, यः वृक्षान् संयोजयत्—सः प्रजापतिः, परमेश्वरः, त्वां सन्तत्यर्थं निर्ममे। तस्मै नमः, दातृभ्यः नमः, सभापतये च नमः; अग्नये चरमानाय नमः, त्वं च, हे पुरुष, वयं नमस्कुर्मः। गावः, अश्वाः, यत् किञ्चिद् सभायां जातम्, तस्मै नमः; सन्ततिवती सभायां, प्रजावत्यां, तव बन्धनानि विमोचयामः। त्वं अग्निमन्तं पुरुषं, पशुभिः सहितम् अच्छादयसि; सन्ततिवती सभायां, प्रजावत्यां, तव बन्धनानि विमोचयामः। येन द्यावापृथिव्योः मध्ये व्याप्तं, तेन शरणं गृह्णामि; यद् अन्तरिक्षस्य विस्तारः, रजः क्षेत्रं, तद् शुभानां गर्भत्वेन स्थापयामि। तेन शरणं गृह्णामि। पुष्टिवती, क्षीरवती, पृथिव्यां प्रतिष्ठिता, मिता सीमिता, सर्वं खाद्यं वहन्ती—हे शरण, त्वं ग्राहके न हिंस्याः। तृणच्छन्ना, फलवती, वस्त्रवती, रात्रिवत्, शरणः जगतः विश्रामस्थानम्। मिता, पृथिव्यां स्थित्वा, गजः पदचिह्नैः इव तिष्ठसि। तेषां बद्धं, हे इटे, विमोचयामि, पूरयामि च। मित्रः विमोचयतु यत् वरुणेन बद्धम्, प्रातःकाले। ब्रह्मणा शरणं प्रतिष्ठितम्, ऋषिभिः मितं, मितं च; इन्द्राग्नी शरणं पालयतां, अमृतं, सोमपीठम्। निदेशे निधाने, पात्रे पात्रम् स्थाप्यते। तत्र मर्त्यः जायते, यस्मात् सर्वं सृष्टिः उद्भवति। द्विपक्षाः, चतुष्पक्षाः, षट्पक्षाः, मिताः, अष्टपक्षाः, दशपक्षाः—हे शरण, मनसो भार्या, त्वं अग्नेः गर्भरूपे शयिता। पश्चिमां दिशं प्रति, त्वां, हे शरण, अहं गच्छामि, अरिष्टोऽस्मि। अग्निः, अन्तः आपश्च, सत्यम् द्वाराणि। एताः आपः निष्क्लेशाः, रोगनाशिन्यः वहामि; अमृत्युतया, अग्निना सह, गृहं प्रविशामि। मा नः गुरुणा बद्ध्या; लघु भव। वधूः इव, हे शरण, यत्र वयं इच्छामः, तत्र त्वां वहामः। एवं, कामस्य महत्त्वं, सभायाः च विमोचनम्, ऋषिभिः, देवैः, ब्रह्मणा च सत्कृतम्, श्रद्धया, नमस्कारेण च प्रतिपाद्यते।