यदा गर्भे मेघगर्जनं भवति, तदा प्रजापति: स्वस्मिन् अपत्येषु प्रकटते। अतः, यः वेद, स यज्ञोपवीतं दक्षिणस्कन्धे स्थापयित्वा, "प्रजापतिना सह जागरामि" इति चिन्तयेत्। एवं एव, यः एवं वेद, स प्रजापतिना सह अपत्यानि जागरयति। ततः अहम् इमं वृ्षभं, यो रिपून् हन्ति, घृतैः हविषा च तुष्टुमिच्छामि। स महाबलः स्तुतः मम रिपून् अधः पतित्वा कारयतु। यानि मम मनसः अप्रिया, यानि चक्षुषः अप्रियाणि, यानि जिह्वायाः अप्रियाणि, तानि अशुभस्वप्नानि मुञ्चेयम्। स्तुतः रिपुः भग्नः चूर्णितः भवतु। दुष्टस्वप्नः, कामः, अमंगलम्, अपत्यता, तमः, विपथगमनं—एतेभ्यः, हे महाबल, अस्मान् विमोचय, यत्र अस्मद्विरोधिना हानिः इच्छ्यते। कामं द्रावय, द्रावय; मम रिपवः मत्तः निवर्तन्ताम्। हे अग्ने, पतितानां अधमतमं तमः गृहं दह। या तव कन्या, या गौः कथ्यते, या वाच् ज्योतिष्मतीति मनीषिभिः कथ्यते, तया मम रिपून् परिवेष्टय, यथा प्राणाः, पशवः, आयुः च मम पक्षे स्यु:। कामस्य बलात्, इन्द्रेण, वरुणेन, विष्णुना, सवितुः प्रेरणया, अग्नेः हविषा, मम रिपून् द्रावय, यथा कुशलः नौकां बन्धनात् अप्सु तर्जयति। कामः महाबलः, निरीक्षकः, शीघ्रगामि, माम् रिपुविनिर्मुक्तं करोतु। सर्वे देवाः मम रक्षका भवन्तु, सर्वे देवाः मम आह्वाने आगच्छन्तु। हे काम, घृते अस्मिन् रमस्व, अग्रगण्यः असि; तत्र एव रमताम्। माम् एकमेव रिपुवर्जितं कुरु। हे इन्द्राग्नी, कामेन सह मम सदा भवताम्, मम रिपून् अधः पतयतम्। हे अग्ने, पतितानां अधमतमं तमः गृहं दह। हे काम, मम रिपून् हन्याः, तमसि अन्धे पतय, पतन्तु च। सर्वे शक्तिहीनाः, सारहीनाः भवन्तु, न कोऽपि तेषां एकं दिवसं अपि जीवेत्। कामः मम रिपून् हन्तु, मम कृते विस्तीर्णं, ज्ञानयोग्यं जगत् करोतु। चत्वारः दिशः मम नमन्तु, षड् घृतस्य प्रवाहाः मम प्रति स्रवन्तु। पतिताः, बन्धनात् मुक्तनौकावद्, दूरं वहन्तु। ये बाणैः हताः, तेषां प्रत्यागमनं नास्ति। अग्निः यवः, इन्द्रः यवः, सोमः यवः; ये देवाः यवे रमन्ते, ते एनं द्रावयन्तु। पतितः, अपत्यहीनः, मित्रबान्धवैः द्वेष्यः, परित्यक्तः विचरेत्। स भूमौ विद्युत् इव निमज्जेत्; महाबलः देवः मम रिपून् हन्तु। एष महत् पतितः, सा च विद्युत् या न पतति, सर्वाणि गर्जनानि धारयति। सूर्यः धनसंपन्नः तेजस्वी चोदयमानः इव, स महाबलः मम रिपून् अधः नयतु। या त्रिशिरस्का तव रक्षां, या अव्यथा कवचं ब्रह्मणा विततम्, तेन मम रिपून् परिवेष्टय, यथा प्राणाः, पशवः, आयुः माम् वरण्ते। यया देवाः असुरान् अपाकरोत्, यया इन्द्रः दस्यून् अधमतमं तमः निनय, तया, हे काम, मम रिपून् अस्मात् लोकात् दूरं द्रावय। यथा देवाः असुरान् अपाकरोत्, यथा इन्द्रः दस्यून् तमसि अधमे निनय, तथा, हे काम, मम रिपून् अस्मात् लोकात् दूरं द्रावय। कामः प्रथमं जातः, न देवाः, न पितरः, न मर्त्याः तम् आप्नुवन्। अतः त्वं ज्येष्ठः, सर्वविजयी, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। यथा द्यावापृथिव्यौ विस्तीर्णे, यथा आपः व्याप्नुवन्ति, यथा अग्निः व्याप्नोति, अतः त्वं ज्येष्ठः, सर्वविजयी, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। यावन्ति दिशः, विदिशः, प्रतिदिशः, यावन्ति ज्योतिष्मन्ति नभसि दृश्यन्ते, अतः त्वं ज्येष्ठः, सर्वविजयी, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। यावन्तः पतङ्गाः, कृमयः, कुरूराः, यावन्तः वृक्षसर्पाः, तेषां सर्वेषां त्वं ज्येष्ठः, सर्वविनाशकः, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। त्वं निमेषात् ज्येष्ठः, स्थाणुतः ज्येष्ठः, समुद्रात् ज्येष्ठः, हे काम, हे क्रोध; तेषां सर्वेषां त्वं ज्येष्ठः, सर्वविनाशकः, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। न वायुः, न अग्निः, न सूर्यः, न चन्द्रमाः, त्वां आप्नुवन्ति; तेषां सर्वेषां त्वं ज्येष्ठः, सर्वविनाशकः, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, नमः। याः तव शिवाः, सौम्याः रूपाणि, येषां तव इच्छया सत्यम् भवति, तैः अस्मान् प्रविश; अन्यत्र पापचेतसां चिन्तां द्रावय। मितं, प्रतिमितं, सीमितं च—विश्वतोमुखे सभायां यत् बद्धं, तत् विमोचयामः। यत् त्वयि बद्धं, हे विश्वतोमुखि सभे, यः पाशः, यः ग्रन्थिः कृतः, तं बृहस्पतिः वदता इव विमोचयामः। आगताः स्मः, दृढीकृतवन्तः स्मः, तव ग्रन्थीन् दृढीकृतवन्तः स्मः; विघ्नान् ज्ञात्वा, इन्द्रः शस्त्रेण इव, यत् बद्धं, तत् विमोचयामः। तव वेतसस्य, बन्धनस्य, प्राणिनां श्वासस्य, तृणस्य, पक्षिणां च, हे सभे, यत् बद्धं, तत् विमोचयामः। यः संधः, यः पट्टः, यः आलिङ्गनस्य ग्रन्थिः—एतान् मनःपत्नीबन्धनान् विमोचयामः। यत् तव कुप्येषु, यत् रमणार्थं विदारितं, तानि विमोचयामः; मनःपत्नी स्वस्वरूपे नोत्थाप्यते। यज्ञस्थानं, अग्निसदनं, पत्नीनां स्थानं, सभां च—हे सभे, त्वं देवतानां स्थानं, दिव्ये सभे। अक्षं, युगं, सहस्रचक्षुः, यष्टिं च—यत् बद्धं, ब्रह्मणा यत् उक्तं, तत् विमोचयामः। यः त्वां गृह्णाति, हे सभे, येन च त्वं मिता, तयोः उभयोः, मनःपत्नी, दीर्घायुषी भूत्वा जरण्ती भवतु। स परं लोकं न गच्छेत्; यत् दृढं बद्धं, यत् अलङ्कृतं, यस्य सर्वाङ्गानि, सर्वसन्धयः विमोचयामः। यः त्वां ममाप, हे सभे, यः वृक्षान् संयोजयामास, स प्रजापतिः परमेश्वरः, त्वां अपत्यार्थं अकरोत्। तस्मै नमः, दात्रे च, सभापतये च नमः; अग्नये चलमानाय, तुभ्यं च, हे पुरुष, नमः। गवेभ्यः, अश्वेभ्यः, यच्च सभायां जातं, तस्मै नमः; अपत्यवती सभायां, प्रजावती सभायां, तव बन्धनं विमोचयामः। यः अग्निमन्तः पुरुषान्, पशून् च आवृत्य तिष्ठसि, अपत्यवती सभायां, प्रजावती सभायां, तव बन्धनं विमोचयामः। एवं एते मन्त्राः एकस्मिन्नेव प्रवाहेण प्रवहन्ति, यत्र प्रजापतेः जागरणं, रिपूणां नाशनं, कामस्य महिमा, बन्धनविमोचनं च पवित्रेण भावेन प्रतिपाद्यन्ते।