आदित्यानां माता, वसूनां दुहिता, प्राणः प्राणिनां, अमृतस्य नाभिः, या सुवर्णवर्णा मधुवल्लरी घृतवस्त्रा च महती दीप्तिः, सा मर्त्येषु विचरति। देवा हि मधोः मधुवल्लरीं सृष्टवन्तः; तस्याः गर्भः सर्वरूपः अभवत्। सा माता जातं शिशुं पुष्णाति, जातः स सर्वान् लोकान् पश्यति। कः तं वस्तुतः वेद, कः पश्यति, यस्य हृदयपात्रं सोमपूर्णं न भग्नम्? यो ब्रह्मा प्राज्ञः, स तस्मिन् हृष्येत्। स एव तान् वेद, स पश्यति, यस्य सहस्रधारिण्यौ स्तन्ये न भग्नौ। तौ अव्ययौ पुष्टिं ददातः। सा घोषवती, महती, बलदा, उच्चस्वरा, व्रतानुष्ठिता, त्रयः पवमानान् माप्य, आयुः प्रसरति, स्वैः पयः पुष्णाति। आपः तां वर्धमानां अभिगच्छन्ति, शाक्वरीः, स्वप्रकाशा वृषभाः च। ताः वृष्टिं कुर्वन्ति; यः एतद् वेद, तस्य आपः कामं पुष्टिं च सम्पूरयन्ति। त्वदीयं गर्जनं वाक्, हे प्रजापते; वृषभवत् त्वं बलं पृथिव्याम् आपतयसि। अग्नेः वातानां च सोमजिह्वा जातः, मारीचः प्रजाः। यथा प्रातः सोमः अश्विभ्यां प्रियः, तथा त्वया मयि तेजः स्थाप्यताम्, हे अश्विनौ। यथा द्वितीये सवने सोमः इन्द्रायाग्निभ्यां प्रियः, तथा त्वया मयि तेजः स्थाप्यताम्, हे इन्द्राग्नी। यथा तृतीये सवने सोमः ऋभुभ्यः प्रियः, तथा त्वया मयि तेजः स्थाप्यताम्, हे ऋभवः। मधुरः जातवान् स्याम्, मधुरः भूयासम्; पयस्वती अग्निं प्रति गच्छेयम्—स मां तेजसा संयुनक्तु। संयुनक्तु माम्, हे अग्ने, तेजसा, प्रजया, दीर्घायुषा। देवा एतद् मम जानन्तु; इन्द्रः ऋषिभिः सह जानातु। यथा मधुकृतः मधु समाहृत्य, तथा त्वया मयि तेजः स्थाप्यताम्, हे अश्विनौ। यथा मधुपः एतत् मधु निधत्ते, तथा त्वया मयि तेजः, दीप्तिः, बलं, वीर्यं स्थाप्यताम्, हे अश्विनौ। यत् मधु गिरिषु, पर्वतेषु, गाविषु, अश्वेषु, सुरायां प्रवहमानायाम्, तत् सर्वं मधु मयि स्यात्। मध्वासार्येण माम् अनुलेपयतु, हे अश्विनौ, हे रूपवताम् अधिपतिः, यथा अहं जनासु तेजस्विनीं वाचं वदामि। त्वदीयं गर्जनं वाक्, हे प्रजापते; वृषभवत् त्वं पृथिव्याम् दिवि च बलं आपतयसि। सर्वाणि पशवः तेन जीवन्ति; तेनावशिष्टेन मां पूरय। पृथिवी दण्डः, अन्तरिक्षं योनिः, द्यौर्दमनी, विद्युत् हिरण्यमयी ज्योतिः, बिन्दुः। यः सप्त मधूनि दमनीस्य वेद, स मधुपूर्णः भवति—होता, राजा, गौः, अजः, व्रीहिः, यवः, सप्तमं मधु। स मधुपूर्णः भवति; तस्य अन्नं मधुपूर्णं भवति। स मधुलोकान् जयति, य एवं वेद। यदा योनौ गर्जति, प्रजापतिः स्वेषु अपत्सु प्रादुरभवत्। तस्मात् यः यज्ञोपवीती दक्षिणस्कन्धे तिष्ठेत्, 'प्रजापतिना सह प्रबुद्धो भूयासम्' इति चिन्तयेत्। एवं प्रजापतिः स्वैः अपत्सु सह प्रबुध्यते, य एवं वेद। अहं तं वृषभं कामयामि, यो रिपून् हन्ति, घृतैः हविषा च। मम रिपून् अधः पातय, स्तुतः, महता तेजसा। यद् मनसि अप्रियम्, यद् चक्षुषः अप्रियम्, यद् जिह्वायाः अप्रियम्—तत् पापं स्वप्नं विमुञ्चेयम्। मम रिपुः स्तुतः भग्नः शिथिलः च भवतु। पापस्वप्नं, कामं, अमंगलं, अपुष्टिं, तमः, भ्रमं—हे महाबल, तस्मात् अस्मान् विमोचय, यस्मिन् अस्मद्विरोधी नः हन्तुम् इच्छति। कामं नय, कामं नय; ये मम रिपवः, ते मत्तः नयन्ताम्। अग्ने, तेषां अधमं तमसि निवेशनं दह, ये पतिताः। सा कामा तव दुहिता धेनुः इति कथ्यते, या प्राज्ञैः दीप्तवाक् इति निगद्यते। तया मम रिपून् परिवेषय, यथा प्राणः, पशवः, आयुः माम् विन्देयुः। कामबलात्, इन्द्रेण, वरुणेन, विष्णुना, सवितुः प्रेरणया, अग्निहविषा, मम रिपून् नय, यथा कुशलः नौकां बन्धनात् अप्सु प्रेरयति। कामः, महाबलः, अधिपः, शीघ्रः, माम् अरिपूर्वं करोतु। सर्वे देवाः मम रक्षिणः भवन्तु; सर्वे देवाः मम आह्वाने आगच्छन्तु। एषु घृते हृष्य, हे कामप्रमुख, अस्मिन् रमस्व। माम् एकाकिनं निररिं कुरु। इन्द्राग्नी, कामेन सह मम स्याम; मम रिपून् अधः पातयेताम्। अग्ने, तेषां अधमं तमसि निवेशनं दह, ये पतिताः। काम, मम रिपून् नय, तमसि क्षिप, पातय। ते सर्वे शक्तिहीनाः, सारहीनाः भवन्तु; न कोऽपि तेषां एकं दिवसं अपि जीवेत्। कामः मम रिपून् हन्तु; स मम ज्ञानाय विस्तीर्णं लोकं करोतु। चत्वारः दिशः मयि नमन्तु; षड् घृतस्य वह्नयः मम प्रवहतु। ते पतिताः नौकां यथा बन्धनात् विमुक्तां प्रवहन्तु। ये बाणैः हताः, तेषां पुनरागमनं नास्ति। अग्निः यवः, इन्द्रः यवः, सोमः यवः। ये देवाः यवे रमन्ते, ते एनं दुरितं नयन्तु। स पतितः अपुत्रः, मित्रबान्धवैः वर्ज्यः, द्विष्टः भवतु। स भूमौ विद्युत् इव निमज्जतु; देवः महाबलः मम रिपून् पातयतु। एष महत् पतितम्, विद्युत् या न पतति, सा सर्वाणि गर्जनानि धारयति। सूर्यः धनं तेजसा सह उदेति, स महाबलः मम रिपून् अधः नयतु। या त्रिवर्मिका तव रक्षोपमा, या ब्रह्मणा वितता, सा अव्यया कवचवत्, तया मम रिपून् परिवेषय, यथा प्राणः, पशवः, आयुः माम् विन्देयुः। यया देवाः असुरान् अपाक्रान्तवन्तः, यया इन्द्रः दस्यून् अधमं तमसि नीतवान्, तया काम, मम रिपून् अस्मात् लोकात् दूरं नय। यथा देवाः असुरान् अपाक्रान्तवन्तः, यथा इन्द्रः दस्यून् अधमं तमसि विजित्य, तथा काम, मम रिपून् अस्मात् लोकात् दूरं नय। कामः प्रथमं जातः; न देवा, न पितरः, न मनुष्याः तम् आप्नुवन्। तस्मात् त्वं ज्यायान्, सर्वविजयी, महाबलः; तुभ्यं, हे काम, अहं नमः करोत्सि।