सा तस्मात् प्रदेशात् प्रस्थितवती, पितृभ्यः समागता। पितरः ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे स्वधा!" तस्यै यमः राजा वत्सः अभवत्, पात्रं रजतघटः। मृत्युः पुत्रः अन्तकः अधः ताम अपिपेद, केवलं स्वधा एव अपिपीयत। पितरः तया स्वधया जीवन्ति; य एवं वेद, सः स्वधाभृत् भवति जीवनाय। सा तत्रतः प्रस्थितवती, मानवान् उपागता। मानवाः ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे समृद्धे!" तस्यै मनुः वैवस्वतः वत्सः अभवत्, पात्रं पृथिवी। पृथुः वेण्यः अधः अपिपेद, कृषिः ओषधयः च अपिपीयेताम्। मानवाः स्वधया, कृष्या, ओषधिभिः च जीवन्ति; य एवं वेद, सः कृष्यन्नधिभृत् भवति जीवनाय। सा तत्रतः प्रस्थितवती, सप्तर्षीन् उपागता। सप्तर्षयः ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे ब्रह्म!" तस्यै सोमः राजा वत्सः अभवत्, पात्रं छन्दः। बृहस्पतिः आङ्गिरसः अधः अपिपेद, ब्रह्म तपश्च अपिपीयेताम्। सप्तर्षयः ब्रह्मणा तपसा च जीवन्ति; य एवं वेद, सः ब्रह्मवर्चसः भूत्वा जीवनाय तिष्ठति। सा तत्रतः प्रस्थितवती, देवान् उपागता। देवा आह्वयन्—"आगच्छ, हे बल!" तस्यै इन्द्रः वत्सः अभवत्, पात्रं स्रुक्। सविता देवः अधः अपिपेद, केवलं बलं अपिपीयत। देवा तेन बलेन जीवन्ति; य एवं वेद, सः बलभृत् भवति जीवनाय। सा तत्रतः प्रस्थितवती, गन्धर्वान् अप्सरःश्च उपागता। गन्धर्वाः अप्सरसश्च ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे सुरभ्ये!" तस्यै चित्ररथः सौर्यवर्चसः वत्सः अभवत्, पात्रं नीलोत्पलपत्रम्। वसुरुचिः सौर्यवर्चसः अधः अपिपेद, केवलं शुद्धगन्धः अपिपीयत। गन्धर्वाः अप्सरसश्च तेन शुद्धगन्धेन जीवन्ति; य एवं वेद, सः शुद्धगन्धभृत् भवति जीवनाय। सा तत्रतः प्रस्थितवती, अन्यानि भूतानि उपागता। तानि भूतानि ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे निगूढे!" तस्यै कुबेरः वैश्रवणः वत्सः अभवत्, पात्रं पाशः। रजतचक्रः कुबेरकः अधः अपिपेद, केवलं निगूढता अपिपीयत। अन्यानि भूतानि पितरश्च तया निगूढया जीवन्ति; य एवं वेद, सः निगूढभृत् भवति जीवनाय, सर्वं पापं निवार्यते। सा तत्रतः प्रस्थितवती, सर्पान् उपागता। सर्पाः ताम आह्वयन्—"आगच्छ, हे विष!" तस्यै तक्षकः वैशल्यः वत्सः अभवत्, पात्रं अलाबुः। धृतराष्ट्रः ऐरावतः अधः अपिपेद, केवलं विषम् अपिपीयत। सर्पाः तेन विषेण जीवन्ति; य एवं वेद, सः विषभृत् भवति जीवनाय। स्वर्गात् पृथिव्याः, अन्तरिक्षात्, समुद्रात्, अग्नेः, वायुभ्यश्च मधुकाष्ठी जाता। सा अमृतवसना, सर्वाणि भूतानि हृदया आनन्दन्ते। अस्याः समुद्रस्य महत् पयः, यः सर्वरूपः; तस्य बीजं अपि तत्रैव इति विदुः। यतः मधुकाष्ठी समृद्धिं वहन्ती जायते, स एव प्राणः, स एव अमृतं अन्तरितम्। भूमौ तस्याः क्रियाम् पश्यन्ति, नराः नानाविधं परीक्षन्ते। सा मधुकाष्ठी अग्नेः वायुभ्यश्च जाता, मारुतानां महदपत्यं। सा आदित्यनाम् माता, वसूनां दुहिता, भूतानां प्राणः, अमृतस्य नाभिः, सुवर्णवर्णा, मधुकाष्ठी, घृतवसना, महद्द्युतिः मर्त्येषु चरति। देवाः मधुकाष्ठीं मधुना अजजनन्; तस्या गर्भः सर्वरूपः अभवत्। माता जातं शिशुं पिपर्ति, स जातः सर्वाणि लोकानि पश्यति। कः तं वस्तुतः वेद, कः पश्यति, यस्य हृदयपात्रं सोमपूरितं न विकल्यते? सः ब्राह्मणः प्राज्ञः तस्मिन् आनन्देत। सः तान् वस्तुतः वेद, पश्यति, यस्य द्वे स्तन्ये सहस्रधारिण्यौ अविच्छिन्नौ। तौ पोषणं ददतः, न कदापि क्षीयते। सा घोषवती, बलिनी, बलदात्री, उच्चस्वरेण आगच्छति, या व्रतान्विता। त्रयः पयोमात्रान् माप्य, आयुः व्यानत्ति, पयसा पोषयति। आपः ताम अभिवर्धन्त्याः समीपं यान्ति, शाक्वरीः, स्वयंज्योतिषो वृषाः। ते वृष्टिं वृष्टिं कुर्वन्ति; य एवं वेद, तस्य कामान् पोषणं च आपः संकल्पयन्ति। तव गर्जनं वाक्, हे प्रजापते; वृषभवत् त्वं बलं भूमौ क्षिपसि। अग्निवाताभ्यां मधुमती जाता, मारुतानां तीक्ष्णं पुत्रम्। यथा सोमः अश्विभ्यां प्रातः सवने प्रियः, तथा मयि तेजः स्थापयेताम्, हे अश्विनौ। यथा सोमः इन्द्राग्निभ्यां द्वितीयसवने प्रियः, तथा मयि तेजः स्थापयेताम्, हे इन्द्राग्नī। यथा सोमः ऋभुभ्यः तृतीयसवने प्रियः, तथा मयि तेजः स्थापयेताम्, हे ऋभवः। मधुरोऽहं जातः स्याम्, मधुरः भूयासम्; क्षीरसमृद्धः अग्निं समीपं गच्छेयम्—सः मां तेजसा संयोजयतु। अग्ने, मां तेजसा, अपत्येन, दीर्घायुषा च संयोजय। देवाः ममैतत् जानन्तु; इन्द्रः ऋषिभिः सह जानातु। यथा मधुकृतः मधु समृद्धिं सञ्चिन्वन्ति, तथा मयि तेजः स्थापयेताम्, हे अश्विनौ। यथा मधुपाः एतत् मधु समृद्धिं निधास्यन्ति, तथा मयि तेजः, दीप्तिः, बलं, वीर्यं स्थापयेताम्, हे अश्विनौ। यत् मधु पर्वतेषु, गिरेषु, गावास्वश्वेषु, प्रवहमानायां सुरायाम् अस्ति, तत् सर्वं मधु मयि स्यात्। अश्विनौ, मां मधुसारस्य रसेन अभ्यञ्जतम्, हे रूपवताम् अधिपती, यथा अहम् जनानां मध्ये तेजस्विन्यः वाचः वदामि। तव गर्जनं वाक्, हे प्रजापते; वृषभवत् त्वं बलं भूम्यां दिवि च क्षिपसि। सर्वाणि पशवः तेन जीवन्ति; तेन मां अवशिष्टेन बलेन पूरय। पृथिवी दण्डः, अन्तरिक्षं योनिः, द्यौर्दमनी, विद्युत् सुवर्णदीधितिः, बिन्दुः। यः सप्तविधं मधु दमन्याः वेद, सः मधुपूर्णः भवति—होता, राजा, गौः, अजाः, व्रीहिः, यवः, सप्तमं मधु। सः मधुपूर्णः भवति; तस्य अन्नं मधुपूर्णं भवति। सः मधुलोकान् जयति, य एवं वेद। यदा योनौ गर्जति, प्रजापतिः स्वपुत्रेषु प्रादुरभवत्। तस्मात्, दक्षिणतो यज्ञोपवीती स्थित्वा चिन्तयेत्—"प्रजापतिना सह प्रमोदय" इति। एवं प्रजापतिः स्वपुत्रैः सह प्रमोदयति, य एवं वेद। अहं तं वृषभं प्रियं कामघ्नं घृतैः हविषा च प्रियं करोमि। मम शत्रवः नीचैः पतन्तु, त्वं महता बलिना। यद् मम मनसः अप्रियम्, यद् चक्षुषः अप्रियम्, यद् जिह्वायाः न रमणीयम्—तत् अशुभं स्वप्नं विमोचयेयम्। मम शत्रुः, स्तुतः, भग्नः छिन्नः च भवतु। अशुभः स्वप्नः, कामः, अमङ्गलम्, अपत्यता, तमः, विमोहः—हे महाबल, यत्र नो द्वेष्टि, तस्मात् अस्मान् विमुञ्च। कामं नय, कामं नय; ये मम शत्रवः, ते मत्तः निवर्तन्ताम्। अग्ने, तेषां अधमं तमस्तमं गृहम् दह। सा तव दुहिता कामः, या धेनुः इति कथ्यते, या वाच् दीप्तिमतीति मनीषिभिः। तया मम शत्रून् परिवेष, यथा प्राणः, पशवः, आयुः च माम् एव वृण्वन्तु। कामस्य बलात्, इन्द्रस्य, वरुणस्य, विष्णोः, सवितुः प्रवृत्त्या, अग्नेः हविषा, मम शत्रून् नय, यथा कौशलवान् नौकां सलिलमधि विसर्जयेत्। कामः महाबलः, निरीक्षकः, शीघ्रः माम् शत्रुभ्यः विमोचयतु। सर्वे देवाः मम रक्षिणः स्युः; सर्वे देवाः मम आह्वानं प्रतिगृह्णन्तु। अत्र घृते रमस्व, हे कामानां श्रेष्ठ; अस्मिन् रमस्व। मां एकाकिनं शत्रुवर्जितं कुरु। इन्द्राग्नी, कामेन सह मम स्यताम्; मम शत्रून् अधो नयतम्। अग्ने, तेषां अधमं तमस्तमं गृहम् दह। एवं, या दिव्यशक्तिः, सा विविधरूपेण भूतगणेषु प्रवहति, सर्वेषां जीवितस्य पोषिका, ज्ञानस्य, बलस्य, समृद्धेः, मधुनः च दात्री, यः तां वस्तुतः वेद, सः एव अस्याः सर्वस्य ऐश्वर्यस्य भागी भवति।