सा देवी पद्मवद् अग्रे प्रवृत्ता, सा आहवनीयमग्निम् प्रविवेश। य एवं वेद, तस्य देवाः हविषि समायान्ति, स देवप्रियः भवति। पुनः सा प्रवृत्ता, दक्षिणाग्निम् प्रविवेश; य एवं वेद, तस्मै दक्षिणा यथार्हं सिध्यति, स अतिथिप्रियः भवति। तृतीयवारं सा प्रवृत्ता, सभाम् प्रविवेश; य एवं वेद, तं सभा स्वयं उपैति, स सभायाम् अग्रण्यः भवति। चतुर्थवारं सा प्रवृत्ता, समितिम् प्रविवेश; य एवं वेद, तं समिति स्वयं उपैति, स समितौ श्रेष्ठः भवति। पञ्चमवारं सा प्रवृत्ता, मन्त्रणाम् प्रविवेश; य एवं वेद, तं मन्त्रणा स्वयं उपैति, स मन्त्रणायाम् श्रेष्ठः भवति। अनन्तरं सा प्रवृत्ता, चतुर्धा विभागेन मध्यं व्योम्नि स्थितवती। तदा देवा मनुष्याश्च ताम् ऊचुः—"सा एव जानाति येन वयं द्वौ अपि तिष्ठामः; आमन्त्रयाम ताम्।" तां सर्वे आह्वयन्। ताः उचुः—"आगच्छ सोम्ये! आगच्छ बलिनि! आगच्छ वाच् शुभे! आगच्छ पूष्टिवत्ये!" तस्याः इन्द्रः गायत्रीमुद्गिरन् वत्सः अभवत्, विचरन्, न विच्युतः। बृहद् रथन्तरं च तस्याः स्तनद्वयं, यज्ञायज्ञियं वामदेवश्च अपरं स्तनद्वयं अभवताम्। देवा रथन्तरेण ओषधीन् अपीनन्, बृहता तेजः अपीनन्। वामदेवेन आपः अपीनन्, यज्ञायज्ञियेन यज्ञम् अपीनन्। ओषधयः रथन्तरं, तेजः बृहद् तस्मै अपीनन्। यः वामदेवमिव आपः, यज्ञायज्ञियमिव यज्ञम् वेद— पुनः सा प्रवृत्ता, वृक्षान् अगच्छत्; वृक्षैः सा ताडिता, संवत्सरेण एकीभूता। तस्मात् वृक्षेषु यत् छिद्यते, तत् संवत्सरे पुनर् वर्धते; य एवं वेद, तस्य रिपुः प्रियो न भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, पितॄन् अगच्छत्; पितृभिः सा ताडिता, मासेन एकीभूता। तस्मात् पितॄणां मासे उपमासं ददति; य एवं वेद, पितृणां मार्गम् वेद। सा पुनः प्रवृत्ता, देवान् अगच्छत्; देवैः सा ताडिता, पक्षेण एकीभूता। तस्मात् देवेषु पक्षे वषट्कारं कुर्वन्ति; य एवं वेद, देवानां मार्गम् वेद। सा तत्रत्यात् अपसृत्य, मनुष्येभ्यः आगच्छत्; मनुष्यैः सा ताडिता, साक्षात् प्रादुरभवत्। तस्मात् य एवं वेद, स मनुष्येषु दिवा रात्रिं च ताम् समीपं नयति, सा गृहे पूजार्थम् आनियते। पुनः सा प्रवृत्ता, असुरान् अगच्छत्; असुरैः आहूता—"आगच्छ माये!" तस्याः वत्सः विरोचनः प्रह्रादः, पात्रम् अपक्वमृद्भाण्डम्। द्विरसिर् होतृः अधस्तात् अपाययत्, केवलं माया अपीत। असुराः तया मायया जीवन्ति; य एवं वेद, स मायावान् भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, पितॄन् आगच्छत्; पितृभिः आहूता—"आगच्छ स्वधाये!" तस्याः वत्सः यमः राजा, पात्रम् रौप्यम्। अन्तकः मृत्युःपुत्रः अधस्तात् अपाययत्, केवलं स्वधा अपीत। पितरः तया स्वधया जीवन्ति; य एवं वेद, स स्वधावान् भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, मनुष्येभ्यः आगच्छत्; मनुष्यैः आहूता—"आगच्छ समृद्धये!" तस्याः वत्सः मनुः वैवस्वतः, पात्रम् पृथिवी। पृथुः वैनेयः अधस्तात् अपाययत्, कृषिं धान्यं च अपीत। मनुष्याः स्वधया कृष्या धान्येन च जीवन्ति; य एवं वेद, स कृषिवान् भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, सप्तर्षीन् आगच्छत्; सप्तर्षिभिः आहूता—"आगच्छ ब्रह्मणे!" तस्याः वत्सः सोमः राजा, पात्रम् छन्दः। बृहस्पतिरङ्गिराः अधस्तात् अपाययत्, ब्रह्म तपश्च अपीत। सप्तर्षयः ब्रह्मणा तपसा च जीवन्ति; य एवं वेद, स ब्रह्मवर्चस्वी भवति। पुनः सा प्रवृत्ता, देवान् आगच्छत्; देवैः आहूता—"आगच्छ बलाय!" तस्याः वत्सः इन्द्रः, पात्रम् चमसः। सविता देवः अधस्तात् अपाययत्, केवलं बलम् अपीत। देवा बलं तेन जीवन्ति; य एवं वेद, स बलवन् भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, गन्धर्वाप्सरसः आगच्छत्; तैर् आहूता—"आगच्छ सुरभये!" तस्याः वत्सः चित्ररथः सौर्यवर्चसः, पात्रम् नीलोत्पलपत्रम्। वसुरुचिः सौर्यवर्चसः अधस्तात् अपाययत्, केवलं शुद्धगन्धः अपीत। गन्धर्वाप्सरसः तेन शुद्धगन्धेन जीवन्ति; य एवं वेद, स सुरभिगन्धवन् भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, अन्यानि भूतानि आगच्छत्; तैः आहूता—"आगच्छ निगूढये!" तस्याः वत्सः कुबेरः वैश्रवणः, पात्रम् पाशः। रजतस्फायिन् कुबेरकः अधस्तात् अपाययत्, केवलं निगूढिः अपीत। अन्यानि भूतानि पितरश्च तया निगूढ्या जीवन्ति; य एवं वेद, स निगूढिवान् भवति, सर्वं पाप्मानं निरुद्धं भवति। सा पुनः प्रवृत्ता, सर्पान् आगच्छत्; तैः आहूता—"आगच्छ विषाय!" तस्याः वत्सः तक्षकः वैशल्यः, पात्रम् अलाबुः। धृतराष्ट्रः ऐरावतः अधस्तात् अपाययत्, केवलं विषम् अपीत। सर्पाः तेन विषेण जीवन्ति; य एवं वेद, स विषवन् भवति। स्वर्गात् पृथिव्याः अन्तरिक्षात् समुद्रात् अग्नेः वातसोमाभ्यां मधुकण्टकः जातः। स अमृतवसनः, तस्मिन्सर्वाणि भूतानि हृदया आनन्दन्ति। अस्य समुद्रस्य महत् पयः, सर्वरूपम्; तत्रैव बीजम् अपि विद्यते इति वदन्ति। यतः मधुकण्टकः समृद्धिं वहन् निष्क्रान्तः, स एव प्राणः, स अमृतः अन्तर् निहितः। तस्याः कर्माणि पृथिव्याम् पश्यन्ति, नराः नानाप्रकारेण विचिन्वन्ति। मधुकण्टकः अग्नेः वातसोमाभ्यां एव जातः, मरुतां वीर्यं सः। सा आदित्यानां माता, वसूनां दुहिता, भूतानां प्राणः, अमृतस्य नाभिः, सुवर्णवर्णा, मधुकण्टका, घृतवसना, महत्तेजः मर्त्येषु सञ्चरति। देवाः मधुकण्टकं मधुनः समुत्पादयन्; तस्याः गर्भः सर्वरूपः अभवत्। माता जातं शिशुं पोषयति, जातः स सर्वान् लोकान् पश्यति। कः तं वास्तवतो वेद, कः पश्यति, यस्य हृदयो सोमपूरितः अक्षुण्णः? स ब्राह्मणः प्राज्ञः तस्मिन्ऽआनन्देत। स एव तान् जानाति, तान् पश्यति, यस्य स्तनद्वयं सहस्रधारं अक्षुण्णम्; तौ सदा दुह्येते, कदापि न क्षीयते। सा घोषमयी, बलवती, वीर्यदा, उग्रवाणी, व्रतान्विता आगच्छति; त्रिः सोमपानं माप्य, आयुः प्रसरति, दुग्धैः पोषयति। आपः ताम् आपूरयन्ति, शाक्वर्यः, स्वप्रभा वृषभाश्च; वृष्टिं वृष्टिं कुर्वन्ति; य एवं वेद, तस्य आपः कामं पोषणं च ददाति। ते तव घोषः वाच्, प्रजापते; वृषा इव त्वं बलं पृथिव्याम् प्रक्षिपसि। अग्निवाताभ्यां मधुजिह्वा जाता, मरुतां तिग्मसूनुः। यथा सोमः अश्विभ्यां प्रातः सवने प्रियः, एवं मे तेजो अश्विभ्यां स्थाप्यताम्। यथा सोमः इन्द्राग्निभ्यां द्वितीयसवने प्रियः, एवं मे तेजो इन्द्राग्निभ्यां स्थाप्यताम्। यथा सोमः ऋभुभ्यः तृतीयसवने प्रियः, एवं मे तेजो ऋभुभ्यः स्थाप्यताम्। एवं सा देवी सर्वत्र प्रवृत्ता, विविधरूपेण सर्वेषु लोककार्येषु प्रविष्टा, सर्वान् भूतगणान् पोषयन्ती, तेषां तेषां यथायोग्यं फलम् ददाति, य एवं वेद, स सर्वेषु लोकेषु प्रियः, पूज्यः, तेजस्वी, बलवान्, ब्रह्मवर्चस्वी, कृषिवान्, मायावान्, सर्वसमृद्धिसम्पन्नश्च भवति।