मारुतः, यः कश्चन अस्मान् अत्यधिकं मन्यते, यः वा अस्माकं प्रार्थनां निन्दति, तस्मिन दुःखानि क्लेशाश्च आपतन्तु; स्वर्ग एव प्रार्थनाद्वेषिणं पीडयति। प्रार्थनायाः बलात् सप्त प्राणान् अष्ट चेतांसि च अहं छिनत्ति; तेन यमदूतः अग्निः मृत्योरासनं शक्तिहीनं कृतवान्। अहं तव पादं सुसंस्कृतं जातवेदसि स्थापयामि; अग्निः शरीरं संवेष्टु, प्राणः वाक् च यथाक्रमं गच्छेताम्। अग्ने, दीर्घायुष्यम् अस्मै देहि, वीर्यं च वृत्स्व; घृतं पुरस्तात् परस्ताच्च कृत्वा, मधुरं पिबित्वा, गावां दानं, अस्मिनं पितेव पुत्रान् पालय। तेजो अस्मासु ददातु, जरा मृत्युम् अपनोदतु, दीर्घायुष्यम् ददातु; बृहस्पतिः एषः वसनं दत्तवान्, सोमराजाय तद् धारयतु। सुखायैतत् वसनं धारय, त्वं गृहनां रक्षिता, शापविनाशकः जातः; शतं शरदान् पश्य, बहुधनं समृद्धिं च संजहि। आगच्छ, शिलावत् दृढः भव; शरीरं शिलावत् कठोरं भवतु; सर्वे देवाः शतं वर्षाणि आयुः ददतु। यद् वसनं तव प्रथमं वस्त्रं, अहं तत् गृह्णामि; सर्वे देवाः त्वां पालयन्तु। तव बलवन्तः भ्रातरः त्वामनु जन्मन्तु, अनेकाः, सुजाताः, सह वर्धमानाः। यः मूलहीनः, दृढः, एकचित्तः, लोभी, उग्रस्य सर्वे अपत्यानि, नित्यशत्रवः—तान् वयम् विनाशयामः। वयं त्वां गवां मध्ये, अजेषु, वृषभेषु, पादत्राणेषु च निष्कासयामः; मगुन्द्याः कन्याः गृहात् निष्कासयामः। ये गृहस्य अधः भागे स्थिताः, तत्रैव चपलानां स्थानम्; तत्र ते शेरन्तां, सर्वे च यक्ष्मघ्नाः। भूतानां स्वामी तान् निष्कासयतु, इन्द्रः जागरूकः अस्तु, हे नित्यशत्रवः। इन्द्रः गृहस्य अधिष्ठाने वज्रेण रक्षां करोतु। कृषकाणां वा, मनुष्यैः प्रेषिताः वा, दस्युभ्यः जाताः वा—ये नित्यशत्रवः, ते विनश्यन्तु। अहं तेषां वासस्थानानि परिवेष्टितवान्, यथा दिवा वनं परिवेष्टयति; सर्वान् संग्रामे विजितवान्, ते नित्यशत्रवः विनश्यन्तु। यथा द्यौः पृथिवी च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। यथा अहः रात्रिश्च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। यथा सूर्यः चन्द्रमश्च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। यथा ब्रह्म क्षत्रं च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। यथा सत्यम् अनृतं च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। यथा भूतं भविष्यच्च न भीतानि, न हतानि, तथा हे मम प्राण, मा भीः। प्राणापानौ मृत्यौ मा पतताम्—स्वाहा। द्यावापृथिव्यौ, श्रुत्वा, माम् मा पतयतम्—स्वाहा। सूर्य, तव चक्षुषा माम् पालय—स्वाहा। अग्ने वैश्वानर, सर्वैः देवैः सह माम् पालय—स्वाहा। विश्वधारिण्, सर्वधारणया माम् पालय—स्वाहा। त्वं वीर्यम् असि, मे वीर्यं दिहि—स्वाहा। त्वं बलम् असि, मे बलं दिहि—स्वाहा। त्वं ओजः असि, मे ओजः दिहि—स्वाहा। त्वं आयुः असि, मे आयुः दिहि—स्वाहा। त्वं श्रुतिः असि, मे श्रुतिं दिहि—स्वाहा। त्वं दृष्टिः असि, मे दृष्टिं दिहि—स्वाहा। त्वं अभयम् असि, मे अभयम् दिहि—स्वाहा। त्वं रिपुघ्नः असि, मे रिपुघ्नत्वं दिहि—स्वाहा। त्वं स्पर्धाघ्नः असि, मे स्पर्धां निष्कासय—स्वाहा। त्वं शत्रुघ्नः असि, मे शत्रून् निष्कासय—स्वाहा। त्वं यक्ष्मघ्नः असि, मे यक्ष्मान् निष्कासय—स्वाहा। त्वं दुरितघ्नः असि, मे दुरितं निष्कासय—स्वाहा। अग्ने, तव तापसा तम् दह, यः अस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः। अग्ने, तव गृह्यया तम् गृह्णीहि, यः अस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः। अग्ने, तव ज्वलनया तम् तपति, यः अस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः। अग्ने, तव दीप्त्या तम् दह, यः अस्मान् द्वेष्टि यं च वयं द्विष्मः। एवं सन्ततया प्रार्थनया, देवपूजनया, आत्मरक्षणेन च, मानवः दीर्घायुष्यम्, बलम्, तेजः, अभयम्, रिपुघ्नत्वं च प्रार्थयन्, अग्निं, इन्द्रं, सूर्यं, बृहस्पतिं च सम्यक् उपास्ते, सर्वदुःखशत्रुविनाशनाय, दीर्घसंपद्भ्यः च रक्षां प्रार्थयति।