ओषधयः गर्जन्त्यः क्रन्दन्त्यश्चोत्थाय तिष्ठन्ति, यदा वर्षधारा-वहः मेघः, तेषां विचित्रा माता, बीजं सिञ्चति। तस्यामृतस्य बलं वयं मनुष्याय ददामः, शतं शरदः जीवेत्यस्मै भेषजं संप्रकल्पयामि। वराहः ओषधीः जानाति, नकुलः भेषजानि वेद, ये तानि विदन्ति सर्पाः गन्धर्वाश्च, तानहं साहाय्यार्थं आह्वयामि। पतत्रिणः, आङ्गिरसाः ओषधयः, रघटेन ज्ञाताः, पक्षिणः, हंसाः, सर्वे पतङ्गमाश्च, ये तानि जानन्ति, य एवं मृगाः ओषधीनां ज्ञातारः, तानपि आह्वयामि। यावत्यः ओषधयः गावः अज्याः च खादन्ति, यावत्यः अजाः खादन्ति, ताः सर्वाः संगृहीताः ओषधयः त्वां रक्षां कुर्वन्तु। यावन्ति भेषजानि मानवेषु वैद्यानां ज्ञातानि, तावन्ति सर्वभेषजानि अहं तव समीपं वहामि। पुष्पिण्यः, प्रसूनवन्त्यः, फलिन्यश्च ओषधयः, अफलाः अपि, मातरः इव स्तन्यदायिन्यः, अस्मान् अभयम् ददतु। त्वत्तः पञ्चपाशं अपासरं, दशपाशं च, तथैव यमस्य पाशं, सर्वाणि देवदोषाणि च। इन्द्रः, शक्तिमान्, वीर्यवान्, पुरां भेत्ता शक्रः, शत्रून् समरेन्यः, यथा वयं सहस्रशः रिपून् सेनायाः निपातयामः, एवं सः तान् दलयतु। दुर्गन्धयुक्तः पाशः, स्फोटनं, तस्य रिपुसेनायाः मलिनत्वं कुर्यात्, धूमः अग्निं प्रकाशयतु, रिपवः हृदये भीतिं धारयन्तु। अश्वत्थः तान् छिनत्ति, खदिरः अर्जुनश्च तान् खादन्तु, तृणानि इव तान् विदारिताः स्यु:, हन्ता शस्त्रैः तान् निपातयतु। कठोराः जनाः कठोरनामभिः कठोरा भवन्तु, हन्ता शस्त्रैः तान् निपातयतु, शीघ्रं बाणेन बद्धाः जालेन महता विदारिताः स्यु:। जालं दिवि प्रसारितम्, दिशासु पृथिव्यां च जालदण्डाः, तेन शक्रः दस्यूनां सेनां निपातयत्। महद् वै शक्रस्य अश्विनो जालं, तेन सर्वान् शत्रून् निगृह्य, कोऽपि न मुच्येत। महद् ते जालं, वीर्यवान् इन्द्र, सहस्रलाभ, शतशक्तिमन्, तेन शक्रः शतं, सहस्रं, दशसहस्रं, लक्षं दस्यून् स्वसेनया निपातयत्। इदं जगत् महाशक्रस्य जालं जातम्, तेन इन्द्रजालेन सर्वान् तान् तमसि संवेष्टयामि। ज्वरः, उन्नतिः, क्लेशः, निर्वासः, श्रमः, ग्लानिः, मोहः—एतैः सर्वान् तान् संवेष्टयामि। एतान् मृत्यवे ददामि, मृत्युपाशैः बद्ध्वा; ये मृत्युदूताः, विनाशकर्तारः, तेषां हस्ते एतान् बद्धान् ददामि। मृत्युदूताः, यमदूताश्च तान् नयन्तु, सहस्रशः निहन्यन्तां, तृणवत् स्यु: हे हन्तः, तव बलात्। साध्याः एकं जालदण्डं बलात् उत्तोलयन्ति, रुद्राः एकं, वसवः एकं, आदित्याः एकं, सर्वे बलात् उत्तोलयन्ति। सर्वे देवाः उपरि जालं प्रसारयन्ति, आङ्गिरसः सेनायाः मध्ये, पृथिव्यां च निपातयन्तु। वनस्पतयः, अरण्यचराः, ओषधयः, तृणानि, द्विपदाः चतुष्पदाश्च—तान् प्रेषयामि यथा तस्याः सेनायाः निपातनं कुर्वन्ति। गन्धर्वाः, अप्सरसो, सर्पाः, देवाः, पुण्यात्मानः, पितरः, दृश्याः अदृश्याश्च—तान् प्रेषयामि तस्याः सेनायाः निपातनाय। एते मृत्युपाशाः ये गृहीत्वा न मुञ्चन्ति, एषः सहस्रपाशो विघ्नः तां सेनां नाशयतु। स्रुतं हविः अग्निना दीप्यते, एषा आहुति: सहस्रशः दीयते, भवः, पृष्णिबाहुः, शर्वश्च तां रिपुसेनां निपातयन्तु। मृत्युग्रस्ताः भूत्वा, क्षुधायां, जर्जरायां, वधायां, भीतौ पतन्तु; हे इन्द्र, तव द्वाभ्यां वज्राभ्यां, हे शर्व, रिपुसेनां निपातयताम्। रिपवः भग्नाः भीताः पलायन्तां, ब्रह्मवचसा प्रेरिताः; ये बृहस्पतिना प्रतिहताः, तेषां कोऽपि मां न मुञ्चतु। तेषां शस्त्राणि पतन्तु, ते मां प्रति बाणं न सन्धानयन्तु; ते महता कम्पनेन स्वयम् आत्मनि बाणान् निपातयन्तु। ते सर्वे सम्यक् क्रन्दन्तु, दिवौ पृथिव्यां च, अन्तरिक्षं च, देवैः सह, तेषां विरोधं कुर्वन्तु; ते स्वजनं वा स्थानं वा न जानन्तु, विघ्नाः तेषां मध्ये स्यु:, मृत्यवे संनिपत्यन्तु। चतस्रः दिशः अश्वाः, पवित्राणि देवस्य रथस्य अग्रभागाः, खुराः अन्तरिक्षं, उपर्यन्तरिक्षं युगम्; दिवौ पृथिवी पक्षौ, ऋतवः रश्मयः, अन्तरदिशः परिचारकाः, वाक् रथस्य परिक्रमणमार्गः। संवत्सरः रथः, अर्धवर्षः रथस्य उपवेशनम्, दीप्तिमन्तः रथस्य पुरतः अग्नयः; इन्द्रः दक्षिणशकटी, चन्द्रमाः सारथिः। अत्रैव जय, अतिक्रम, संयुज्य, विजयी भव—स्वाहा! एते जयन्तु, मम प्रतिद्वन्द्विनः पराजिताः स्युः—स्वाहा! नीललोहितेन अहं तान् निगृह्णामि। कुतः तौ जातौ? कः सः अर्धः? कस्यां लोक्यां, कस्यां पृथिव्यां भागे? विराजः द्वौ वत्सौ आपः उत्पादयत्; तं पृच्छामि, केन तौ दुग्धौ? यः आपः महत्या गर्जयित्वा, योनिं कृत्वा, त्रिभिः विकलैः शयानः, कामदुग्धं वत्सं विराजं, सः स्वानि रूपाणि गुह्यं कृतवान्। त्रीणि महान्ति येषां चतुर्थः वाक् विभजति—तद् ब्रह्मविद्या तपसा च पण्डितो वेद, यत्र एकः युक्तः, यत्र एकः अस्ति। महतः परितः सामानि व्यवस्थितानि, पञ्चोपरि षष्ठः; महत् महतः जातम्, कुतः महती छन्दः मीयते? महती छन्दः प्रमाणेन मीयते, मातुः प्रमाणात् उपरि कृतम्; माया मायायाः जाता, मातली माया: परितः। वैश्वानरस्य सदृशे, दिवौ उभे लोकौ निपीडिते, अग्निः तौ निरुद्धवान्; षष्ठात् सूक्तानि प्रवर्तन्ते, ये उत्पन्नाः ते षष्ठ्यां दिशि गच्छन्ति। षट् प्रश्नान् त्वां पृच्छामो, हे कश्यप ऋषे, त्वं युक्तः योजयितुं योग्यः; विराजं ब्रह्मणः पितरं आहुः, तं मित्रेषु अंशतया अस्मभ्यं विधेहि। यत् पतितं सति, यज्ञाः अनुसरन्ति, तां प्रति गच्छन्तः, यस्य व्रतेन, प्रेरणया यक्षः सञ्चरति, सा विराज्, सा ऋषयः परमे व्योमनि विन्दन्ति।