एकदा ग्रामे जनाः स्वपशुभिः सह सुखेन निवसन्तः, विविधाः ओषधयः स्तुताः, वीर्यवन्तः च, मन्त्रैः आवाहिताः, ताः सर्वे पश्यन्ति। ताः ओषधयः गावः, अश्वान्, मनुष्यांश्च, सर्वाणि च पशून् अस्मिन् ग्रामे रक्षन्तु इति प्रार्थयन्ति। तासां मूले मधुरम्, अग्रे मधुरम्, मध्ये अपि मधुरम्; पत्राणि मधुराणि, पुष्पाणि अपि मधुराणि; ताः मधुना जाता अमृतस्य भोजनानि, घृतं च पोषणं च गावः वृषभाय च यच्छन्ति। यावन्त्यः ओषधयः पृथिव्याम् अस्ति, ताः सर्वाः, सहस्रपत्राः, माम् मृत्योर् आपदः च विमोचयन्तु। ओषधीनां व्याघ्रशिला शापेभ्यः रक्षन्तु, सर्वरोगान् दूरं नाशयन्तु, सर्वान् भयाः अपाकुर्युः। यथा सिंहनिनादः अग्नेर् ज्वलनं च सर्वत्र व्यपोहति, एवं पशूनां मनुष्याणां च रोगः ओषधिभिः दूरं नीयताम्, रोगप्रवाहः नदीं प्रति गच्छतु। ओषधयः विश्वाग्नेर् विमुक्ताः, पृथिव्याम् प्रसृताः, यासां राजा वनस्पतिः, ताः वर्धिताः। ताः अंगिरसः ओषधयः पर्वतेषु समतले च वर्धमानाः, क्षीरवत्यः, शुभाः, हृदयानि शिवानि कुर्वन्तु। या ओषधयः अहम् जानामि, या पश्यामि, या न जानामः, या सह ज्ञाता, सर्वाः ओषधयः मम वचांसि शृण्वन्तु, यदा वयं एनं नरं आपदः पारयामः। अश्वत्थः, कुशः, ओषधयः, सोमः राजा, अमृतं हविः, यवः, व्रीहिः, भेषजानि, दिव्याः अपत्याः, अमृताः—एते सर्वे संगृहीता अभिवर्धन्ताम्। उत्थायन्तु ओषधयः, गर्जन्त्यः, क्रन्दन्त्यः, यदा वर्षदः मेघः, विविधा जननी, बीजं सिञ्चति। तस्य अमृतस्य बलं अस्मै नराय दद्मः; अहं भेषजं कल्पयामि, यः शतं शरदानि जीवेत्। वराहः ओषधीन् जानाति, नकुलः भेषजानि वेत्ति; ये सर्पाः, गन्धर्वाः च जानन्ति, तान् अहं अत्राह्वयामि साहाय्यार्थम्। विहङ्गमाः, अंगिरसाः ओषधयः, रघटैः ज्ञाताः, पक्षिणः, हंसाः, सर्वे पतगाः, ये जानन्ति, ये मृगाः अपि जानन्ति, तान् अहं अत्राह्वयामि साहाय्यार्थम्। यावन्त्यः ओषधयः गावः, अव्ययुज्याः, खादन्ति, यावन्त्यः अजाः खादन्ति, तावन्त्यः संगृहीताः ओषधयः त्वां पालयन्तु। यावन्ति भेषजानि वैद्याः मनुष्येषु जानन्ति, तावन्ति विश्वानि भेषजानि तव उपहरामि। या ओषधयः पुष्पिण्यः, प्रसूनवन्त्यः, फलिन्यः, अपुष्पाः अपि, मातरः इव क्षीरदा, अस्मान् आपदः विमुच्यन्तु। त्वत्तः पञ्चपाशं, दशपाशं, यमस्य पाशं, सर्वाणि दिव्यानि अपराधान्यपि अपाकरोमि। ततः इन्द्रः, बलवान्, वीर्यवान्, पुरां दारयिता शक्रः, रिपून् दध्नातु, यथा वयं शत्रूणां सहस्राणि सेनान्यः निहन्मः। तस्याः पापसूतः, स्फुरणं, तां शत्रुसैन्यं पापयतु; धूमः अग्निं प्रकाशयतु—शत्रवः भीतिं हृदये धारयन्तु। अश्वत्थः तान् छिनत्तु; खादिरः अर्जुनः च तान् खादयन्तु; ते तृणानि इव भङ्गुराणि भग्नाः भवन्तु, हन्ता तान् शस्त्रैः निहन्तु। कठोराः जनाः कठोरनाम्ना कठोरा भवन्तु; हन्ता तान् शस्त्रैः निहन्तु; शीघ्रं तृणशरेण बद्धाः इव भग्नाः भवन्तु। जालं व्योम्नि प्रसृतम्, दिशः पृथिवीं च जालस्तम्भैः; तेन शक्रः दस्यूनां सेनान्यः निहन्ति। महत् हि शक्रस्य अश्विनः जालं; तेन सर्वान् शत्रून् निगृह्य, न कश्चन मोक्ष्यते। महत् तव जालं, महाबल इन्द्र, सहस्रवर्च, शतशक्ति; तेन शक्र, शतं, सहस्रं, अयुतं, लक्षं दस्यून् सेनया निहन्यः। इदं जगत् महाशक्रस्य जालं अभवत्; इन्द्रजालेन अहं तान् सर्वान् तमसि संवेष्टयामि। ज्वरः, वर्धनं, क्लेशः, निर्वासनं, श्रमः, ग्लानिः, मोहः—एतेन सर्वान् तान् शत्रून् अहं संवेष्टयामि। एतान् मृत्यवे ददामि, मृत्युपाशैः बद्ध्वा; ये मृत्युदूताः, विनाशकर्तारः, तेषां हस्ते एतान् बद्ध्वा उपनयामि। मृत्युदूताः, यमदूताः तान् नयन्तु; सहस्रशः निहन्यन्ताम्, तृणानि इव भवन्तु, हे हन्तर्, तव बलात्। साध्याः एकं जालस्तम्भं बलात् उत्तिष्ठन्ति; रुद्राः एकं, वसवः एकं, आदित्या एकं, प्रत्यक्षं बलात् उत्तिष्ठन्ति। सर्वे देवाः उपरि जालं बलात् प्रसारयन्ति; अंगिरसः सेनां मध्ये पृथिव्याम् च निहन्तु। वनस्पतयः, अरण्ये यः जन्तवः, ओषधयः, तृणानि; द्विपदः, चतुष्पदः—एतान् अहं प्रेषयामि, यत् तां सेनां निहन्युः। गन्धर्वाः, अप्सरसः, सर्पाः, देवाः, भाग्यवन्तः, पितरः; दृश्याः अदृश्याश्च—एतान् प्रेषयामि, यत् तां सेनां निहन्युः। एते मृत्युपाशाः ये गृहीत्वा न मुञ्चन्ति; एषः सहस्रगुहः विडालः तां सेनां नाशयतु। उष्णं हविः अग्निना प्रज्वलितम्; एषा होमः सहस्रशः क्रियते। भवः, पृष्णिबाहुः, शर्वः, तां शत्रुसैन्यं निहन्तु। ते मृत्युग्रहे पतन्तु, क्षुधायाम्, जरायाम्, हत्यायाम्, भयायाम्; इन्द्र, तव वज्राभ्यां, शर्व, तां शत्रुसैन्यं निहन्यताम्। शत्रवः भीताः पराजिताः पलायन्तु, ब्रह्मणा प्रेरिताः। ये बृहस्पतिना निवारिताः, तेषां कश्चन माम् न मुञ्चतु। तेषां शस्त्राणि पतन्तु; ते माम् प्रति इषुं न सन्धानयन्तु। ते महता कम्पनेन स्वानि प्राणानि इषुभिः तुदन्तु। ते सर्वे सम्यक् क्रन्दन्तु; द्यावापृथिव्यौ, अन्तरिक्षं, देवैः सह, तेषां विरुद्धं भवतु। ते स्वजनं, स्वस्थानं न जानन्तु; विघ्नानि मध्ये स्युर्म्, मृत्यवे समीपं यान्तु। चत्वारः दिशः अश्वाः; पिण्डपाठाः दिव्यरथस्य पुरः; खुराः अन्तरिक्षम्; उपरि योक्; द्यावापृथिव्यौ पक्षौ; ऋतवः रश्मयः; अन्तरदिशः परिचारकाः; वाक् रथस्य प्रदक्षिणपथः इति। एवं मन्त्रशक्त्या ओषधयः, देवाः, वनस्पतयः, सर्वे च जीवाः, ग्रामं, पशून्, मनुष्यांश्च, शत्रुभ्यः, रोगेभ्यः, मृत्युभ्यः च रक्षन्ति, शुभं, आयुः, बलं च ददाति।