कदाचित् ऋषयः औषधीः स्तुवन्तः समवदन्। ताः श्यावाः, ताः दीप्ताः, रक्ताभाः, छायाच्छन्नाः, कृष्णाः, तमसः संनिभाः च—सर्वाः औषधीः आवाहयाम। एता औषधीः, यस्याः पितरौ दिवं पृथिवीं च, मूलं समुद्रं च, ताः देवैः प्रदत्तव्याधेः अस्य पुरुषस्य रक्षां कुर्वन्तु। आपः, अग्र्याः, दिव्याः औषधीः—ताः अस्याङ्गात्, सर्वतः रोगं अपाकुर्युः। विस्तीर्णाः, निगृह्णन्त्यः, एकशृङ्गाः, प्रसारिताः औषधीः; दीप्ताः, कंटकिन्यः, बहुशाखाः च—एताः महाबलाः जगतीः, जीवदायिन्यः, आवाहयाम। तेषां बलस्य, धैर्यस्य, वीर्यस्य च सहाय्येन, हे औषधयः, एषं पुरुषं रोगात् विमोचयत; इदानीं भेषजं संकल्पयामि। जीवन्त्यः, अव्यथमानाः, प्राणदाः, नित्योत्थायिन्यः, पुष्पवत्, मधुराः औषधयः—एताः अस्मै पुरुषाय अभयम् ददतु। ये पृथिवीजाताः, प्रज्ञावन्तः, मम वचनेन आगच्छन्तु, यथा वयं एनं पुरुषं अमङ्गलात् मोचयेम। अग्नेः भोज्यम्, आपां गर्भः, पुनः पुनः वर्धमानाः—स्थिराः, सहस्रनाम्न्यः, भेषजा औषधयः, अत्र समानीयन्ताम्। या अपां सारभूताः, अधःशाखाः, तीक्ष्णाग्राः औषधयः, ताः अमङ्गलं अपाकुर्युः। तीक्ष्णाः औषधयः, ये विषं विमोचयन्ति, बलं अन्नं च नाशयन्ति, मन्त्रदुष्टिं च अपाकुर्वन्ति, ताः अत्र विमुक्ताः सन्तु। याः स्तुताः, बलवन्त्यः, आवाहिताः औषधयः, गावः, अश्वाः, मनुष्याः, पशवः च ग्रामे रक्षां कुर्वन्तु। मधुरं मूलम्, मधुरं अग्रं, मधुरं मध्ये तासां, मधुराणि पत्राणि, मधुराणि पुष्पाणि च; मधुजाताः, अमृतस्य आहाराः, घृतं पोषणं च गवां वृषभस्य च ददति। यावन्त्यः, यावत् महत्यः औषधयः अस्मिन पृथिव्यां, ताः सहस्रपत्राः माम् मृत्योः, अमङ्गलस्य च, विमोचयन्तु। वनस्पतीनां व्याघ्रशिलायाः, शापरक्षिण्याः, सर्वरोगं, सर्वान् आपदः च दूरं नाशयतु। यथा सिंहस्य गर्जनं, वह्नेः कटकटायमानं च व्याप्तिः, एवं गोमानव्यानां च रोगः औषधिभिः अपाक्रियेत, रोगप्रवाहः नद्यां गच्छतु। औषधयः, विश्वाग्नेः विमुक्ताः, पृथिव्याम् प्रसृताः, यस्याः राजा वनस्पतिः, वर्धमानाः। ये अङ्गिरसाः औषधयः पर्वतेषु, समतले च वर्धन्ते, ताः क्षीरवत्यः, शिवाः, हृदयाय शुभदाः स्युः। या औषधयः अहं जानामि, या चक्षुषा पश्यामि, या अज्ञाता, या सह ज्ञायन्ते—सर्वाः औषधयः मम वाक्यं शृण्वन्तु, यथा वयं एनं पुरुषं अमङ्गलात् तारयेम। अश्वत्थः, दर्भा, ओषधयः, सोमराजा, अमृतं हविः, शाल्यौ, यवौ, भेषजानि, दिव्यपुत्राः, अमृताः च—एते। उत्तिष्ठन्तु औषधयः, गर्जन्त्यः, क्रन्दन्त्यः, यदा वर्षदायिनी मेघमाता बीजं सिञ्चति। तस्य अमृतस्य, वयं एतत् बलं अस्मै पुरुषाय ददामः; आयुष्यम् भेषजं कल्पयामि, यथा शतं शरदान् जीवेत्। वराहः औषधयः जानाति, नक्रः भेषजानि जानाति; याः सर्पाः, गन्धर्वाश्च जानन्ति, तान् अत्राह्वयामि। पक्षिणः, अङ्गिरसाः औषधयः, ये रघटेन ज्ञायन्ते, खगाः, हंसाः, सर्वे विहङ्गमाः, ये च मृगाः औषधयः जानन्ति, तान् सहायकान् आह्वयामि। यावत्यः औषधयः गावः, अव्ययुः, खादन्ति, यावत्यः अजाः खादन्ति, तावत्यः औषधयः, संहृताः, त्वां रक्षन्तु। यावन्ति भेषजानि वैद्यैः मनुष्येषु ज्ञातानि, तावन्ति विश्वभेषजानि अहं त्वाम् उपहरामि। या पुष्पिण्यः, विकसन्त्यः, फलदाः, अपि च अफलाः, मातरः इव क्षीरदाः, ताः अस्मान् आपद्भ्यः मोचयन्तु। त्वत्तः पञ्चबंधनं, दशबंधनं च अपाकृतम्; यमस्य पाशं, सर्वदेवकृतं चापि। ततः, इन्द्रः शक्तिमान्, वीर्यवान्, पुरद्राविणः शक्रः, रिपून् निर्दयन्, यथा वयं शत्रूणां सहस्राणि सेनायाः निपातयामः, एवं निपातयतु। दूषितसूत्रं, स्फोटनं, तद्रिपुसैन्यं दूषयतु; धूमः अग्निं प्रकाशयतु—शत्रवः हृदयेषु भयम् धारयन्तु। अश्वत्थः तान् छिनत्तु; खादिरः अर्जुनः च तान् खादन्तु; तृणवत् तान् भञ्जन्तु; हन्ता शस्त्रैः तान् निपातयतु। कठोराः कठोरनामभिः कठोराः सन्तु; हन्ता शस्त्रैः तान् निपातयतु; शीघ्रं तृणवत् विदारिताः स्युः, महाजाले बद्धाः। जालं दिवि विततम्, दिशः पृथिवीं च जालस्तम्भैः युक्तम्; तेन शक्रः दस्यूनां सेनाः निपातयत्। महान् हि शक्रस्य अश्विनः जालः; तेन सर्वान् शत्रून् निगृह्णातु, न कोऽपि मोच्येत। महान् ते जालः, महाबल इन्द्र, सहस्रविजयी, शतशक्तिमान्; तेन शक्र, शतं, सहस्रं, दशसहस्रं, लक्षं दस्यूनां, सेनया आक्रमणं कृत्वा, निपातितवान्। इदं जगत् महाशक्रस्य जालं अभवत्; तेन इन्द्रजालेन सर्वान् तान् तमसि संवेष्टयामि। ज्वरः, तीव्रवृद्धिः, क्लेशः, निष्कासनं; श्रमः, ग्लानिः, मोहः—एतेन सर्वान् तान् संवेष्टयामि। एतान् मृत्यवे ददामि, मृत्युपाशैः बद्ध्वा; ये मृत्युदूताः, नाशनकर्तारः, तेषां हस्ते एतान् बद्ध्वा ददामि। मृत्युदूताः, यमदूताः तान् नयन्तु; सहस्रशः निहन्यन्ताम्; तृणवत् स्युः, हे हन्तर्, तव बलात्। साध्याः एकं जालस्तम्भं शक्त्या उद्दधुः; रुद्राः एकं, वसवः एकं, आदित्या एकं, सर्वे शक्त्या उद्दधुः। एवं ऋषयः औषधीः, वनस्पतीन्, देवांश्च स्तुत्वा, भेषजेन च शत्रून् अपाकुर्वन्तः, पुरुषस्य रक्षां कुर्वन्ति।