यः स्वप्ने त्वया सह शयेते, भ्रातृवत् पितृवत् वा, तस्मिन दुष्टे, तेषु वीर्यहीनेषु, केशधारिषु च, इयं मन्त्रबलं स्थिरं भवतु। यः त्वां निद्रायाम् अनुयाति, जाग्रत्यां वा त्वां कामयते, तम् सूर्यः पर्यगच्छन् छायामिव दूरं नयतु। यः इमां स्त्रीं मृतवत्सां विधवामिव करोति, तस्याः तमः, शुष्कतां, जीवशून्यतां, हे औषधे, नाशय। ये ये गृहं सायं प्रदक्षिणं नृत्यन्ति, गर्दभवत् रंयन्ति, कुब्जाः, स्थूलपृष्ठाः, विकृताः, कृष्णाः, कृशाः च, हे सुगन्धे औषधे, रोगकर्तॄन् नाशय। ये कुब्जाः, विकृताः, भग्नवस्त्रधारिणः, नपुंसकवत् नृत्यन्ति, अरण्ये शब्दं कुर्वन्ति, तान् इतः अपाकरोमः। ये दिवि सूर्यस्य तेजः न सहन्ते, शत्रवः अजिनवाससः, दुर्गन्धिनः, रक्तास्याः, मकशवत्, तान् अपास्यामः। ये अतीव मांसयुक्ताः, योषितां सन्धिषु प्रहारिणः, हे इन्द्र, तान् राक्षसान् नाशय। ये पूर्ववत् शृङ्गधराः, मलवासिनः, उच्चैः हासकराः, काष्ठे प्रकाशं कुर्वन्तः, तान् अपास्यामः। येषां पादाः पृष्ठे, गुल्फाः पुरतः, मुखं अग्रे, मुंडाः, धूमजाः, श्वयथुकाः, जपन्तः, स्थूलपृष्ठाः, आयसशिश्नाः, अतिभोजिनः, हे बृहस्पते, तान् विवेकतः नाशय। ये लोललोचनाः, विकलाङ्गाः, नपुंसकाः, तेषां शक्तिं हर, हे भैषज्य, या स्त्रीं स्वपत्युः, स्वामिनः, वियोगयितुम् इच्छन्ति, तान् अपसारय। यो उत्पतति, जटिलः तापसः, जृम्भमाणः, मलस्पर्शी, उदुम्बरं, शिखिपक्षिणं, केशिकपोतं वा उपगच्छति, तं पादेन घटं ताडय, यथा धेनुः पयः पात्रम्। यः ते गर्भं हिंसति, नाशयति, जातं वा अजातं, तं पिङ्गलः तीक्ष्णधन्वा हृदि ताडयतु। ये अजन्मनः हन्तारः, प्रसूत्याः समीपे चरन्तः, स्त्रीणां भागं हरण्तः, पिङ्गलाः गन्धर्वाः, तान् वातः मेघमिव दूरं नयतु। यत् विकीर्णं तद् एकीकुर्यात्, हितं न पततु, तीक्ष्णौ अश्विनौ ते गर्भं रक्षेताम्। भग्नशिश्नात्, भग्नशिरसः, नग्नात्, पिङ्गलः किमीदिन् त्वां सन्ततये पतये च पातु। द्विमुखात्, चतुर्दृष्टेः, पञ्चपादात्, निर्ङुल्फात्, स्तम्बात् निष्क्रान्तात्, परिवेष्टारः, तेषु रक्ष। ये कृशमांसभक्षिणः, मानवमांसभक्षिणः, रोमशाः गर्भभक्षिणः, तान् अपास्यामः। ये सूर्याद् निष्क्रान्ताः, यथा स्नुषा श्वशुरगृहात्, तेषां हृदयं पाशः पिङ्गलश्च विदारयतु। पिङ्गल, जातमपि पातु; न स्त्रीं पुरुषत्वं नय; न अण्डजातं गर्भं मर्दय; एतान् किमीदिनः अपसारय। अपत्यहीनता, वसन्तदोषः, पितृशापः, न नः स्पृशन्तु; यथा वृक्षात् मालां अपाकृष्यते, एवं न प्रियात् विमोचय। ये पिङ्गलाः, दीप्ताः, रक्ताः, चित्राः, कृष्णाः, श्यामाः औषधयः, सर्वाः आह्वयामः। या औषधयः, यस्याः पिता द्यौः, माता पृथिवी, मूलं समुद्रः, ताः देवकृतात् रोगात् एनं रक्षन्तु। आपः, श्रेष्ठाः, दिव्याः औषधयः, रोगं तव अङ्गात्, सर्वतः अपाकुर्युः। विस्तीर्णाः, निगृह्याः, एकशृङ्गाः, प्रसारिण्यः, दीप्ताः, कंटकिन्यः, बहुशाखाः, सर्वा विश्वौषधयः, मनुष्यानां प्राणदाः, आह्वयामि। तव बलात्, स्थैर्येण, वीर्येण, हे औषधयः, एनं रोगात् विमोचय; इदानीं भैषज्यं समर्पयामि। जीवत्यः, अक्षय्याः, आयुष्याः, नित्योत्थायिन्यः, पुष्पिण्यः, मधुमत्यः औषधयः, एनं रक्षन्तु। महीयसीः, भूमिजाः, प्राज्ञाः, मम वाक्येभ्यः आगच्छन्तु, यथा एनं अमङ्गलात् उधारयेम। अग्नेः आहारः, आपां गर्भः, पुनः पुनः वर्धमानाः, स्थिराः, सहस्रनाम्न्यः, भेषज्यः, इह आगच्छन्तु। या जलसाराः औषधयः, अधःशाखाः, तीक्ष्णशृङ्गाः, ताः अमङ्गलं अपाकुर्युः। तीक्ष्णाः औषधयः, ये विषं मुञ्चन्ति, बलं, अन्नं, अभिचारं च नाशयन्ति, ताः विमुक्ताः सन्तु। स्तुताः, बलवन्त्यः, आहूताः औषधयः, ग्रामस्य गावः, अश्वाः, नराः, पशवः च रक्षन्तु। मधुरं मूलं, मधुरं अग्रं, मधुरं मध्ये, मधुरं पत्रं, मधुरं पुष्पं, मधुजाः, अमृतं भोजनं, घृतं, पोषणं च ददाति। यावत्यः, याः बृहत्यः औषधयः पृथिव्याम्, ताः सहस्रपत्राः, मृत्योरपि, अमङ्गलस्य च, मां विमोचयन्तु। औषधीनां व्याघ्रशिला, शापरक्षिणी, सर्वरोगान्, सर्वदुःखानि च दूरं नाशयतु। यथा सिंहस्य गर्जनं, वह्नेः कर्कशः शब्दः, तथा ग्रामस्य, पुरुषस्य च व्याधिः, औषधिभिः अपाक्रियेत, रोगवाहः नदीं गच्छतु। विश्वाग्नेः विमुक्ताः, पृथिव्यां प्रसृताः, यस्य राजा वनस्पतिः, ताः औषधयः विकसिताः। ये अङ्गिरसाः औषधयः, पर्वतेषु, समतले च वर्धमानाः, क्षीरवन्तः, शुभाः, हृदयाय कल्याणं ददतु। या औषधयः मया ज्ञाताः, दृष्टाः, अज्ञाताः, सह ज्ञाताः च, सर्वाः एव— सर्वाः औषधयः मम वाक्यं शृण्वन्तु, यथा वयं एनं अमङ्गलात् तारयेम। अश्वत्थः, कुशः, वनस्पतयः, सोमराजः, अमृतं हविः, यवः, धान्यं, भेषज्यः, दिव्याः सुताः, अमृताः च, इति।