स्वर्गभूमी मम कवचं, सूर्यः कवचं, इन्द्रः च अग्निः च मम कवचं, धाता मम कृते कवचं स्थापयतु इति प्रार्थना क्रियते। इन्द्राग्निकवचं तु महद् उग्रं च, यत् सर्वे देवाः अपि वेदितुं न शक्नुवन्ति, तद् मम शरीरं सर्वत्र पातु, दीर्घायुष्यम् ओजः च ददातु यथा पूर्वम्। देवमणिः यः देवेषु प्रकाशते, सः अस्मान् सर्वतः अमङ्गलात् रक्षतु। यूयं सर्वे, त्रीभिः शरीररक्षाभिः, अस्याः स्त्रियाः समीपं बलाय समागच्छत। इन्द्रः अस्याम् वीर्यम् स्थापयतु। हे देवाः, सर्वे अस्याः कृते संमिल्यत। सा शतं शरदान् दीर्घमायुष्या जीवतु, पूर्णवर्षा, वृद्धा, दन्तैः युक्ता। हे मातः, यत् त्वं जातायाः शिशोः जन्मचिह्नानि अपोहितवती, तत्र किञ्चिदपि पापनाम न स्थास्यतु, न च कीलके न च केशे। तृणानि, तुषाः, शुष्कफलानि, आवरणम्, अर्बुदम्, चर्म, विक्लिन्नत्वम्, गर्भनालस्य ग्रीवा, अपि च यः नेत्राणि पिधत्ते—एते सर्वे त्वां न अभिसरन्तु, न स्पृशन्तु, न उरू मध्ये आगच्छन्तु। अहं अस्यै भेषजं करोमि, अमङ्गलनाम्नः अपसारणाय मन्त्रं रचयामि। यत् पापनाम वा शुभनाम वा, यत् अस्यै आरोपयन्ति, तद् सर्वं वयम् अपसारयामः; शुभनाम तु पतिं कामयमानायै अस्तु। ये कृष्णाः, रोमशाः, राक्षसाः, स्थूलवनवासिनः, वा वक्रनासिकाः—तान् शत्रून् अस्याः वृषणाभ्यां मुखेन च अपसारयामः। ये घ्राणवन्तः, स्पर्शवन्तः, मांसभक्षकाः, लेहकाः, शत्रवः, भष्कराः, पीतवर्णाः, दन्तहीनाः—तान् अपि अपसारयामः। ये स्वप्ने सह शय्यां यच्छन्ति, भ्रातृवत् पितृवत् वा, तेषां प्रति मन्त्रः स्थिरः अस्तु—ये निर्बलाः, शिखिनः। ये त्वां स्वप्नकाले अन्वियन्ति, जाग्रतः च इच्छन्ति, तान् सूर्यः परिभ्रमन् छायामिव अपसारयतु। यः इमां स्त्रीं मृतवत्सां वा विधवां वा करोति, हे औषधे, तम् अन्धकारं, तां क्षीणां वृत्तिं, अस्याम् विनाशय। ये गृहं सायं नृत्यन्ति, गर्दभवत् रंञ्जयन्ति; कुब्जाः, वक्राः, कृष्णाः, कृशाः, उदरशालिनः—हे औषधे, तव गन्धेन रोगकरान् विनाशय। ये कुब्जाः, वक्राः, भग्नवस्त्रधारिणः, निर्बलवत् वनान्तरे नृत्यन्तः, शब्दं कुर्वन्तः—तान् अत्र अपसारयामः। ये सूर्यस्य तेजः न सहन्ते, छागचर्मणि वसन्तः, दुर्गन्धिनः, रक्तमुखाः, मक्षिकावत्—तान् अपसारयामः। ये अतिपुष्टदेहाः, योषितां कटीं ताडयन्ति—हे इन्द्र, तान् राक्षसान् विनाशय। ये पूर्ववत् हस्तयोः शृङ्गधारिणः, मलवासिनः, हास्यशीलाः, काष्ठे प्रकाशं कुर्वन्तः—तान् अपि अपसारयामः। ये पृष्ठतः पादाः, अग्रे गुल्फाः, अग्रे मुखानि, मुण्डाः, धूमजाः, श्वयथुप्रायाः, मुष्टिघोषिणः, उदरशालिनः, आयसवृषणाः, अतिभोजिनः—हे बृहस्पते, तान् अस्यै विवेकतः विनाशय। ये लोलाक्षाः, पङ्गवः, निर्बलाः—तेषां सामर्थ्यं न अस्तु; हे भेषज, या अस्याः पतिं वियन्ति, तान् अपसारय। यः उद्यन्तं, जटिलं तपस्विनं, जृम्भमाणं, मलस्पृशं, उदुम्बरं गच्छन्तं, शिखिनं पक्षिणं वा, तान् पादेन, गुल्फेन वा, दुग्धद्रोणं गोः इव, ताडय। यः गर्भं हिंसति वा नाशयति, जातं वा अजातं वा, तं पीतः उग्रधन्वा हृदि ताडयतु। ये अजातघ्नाः, प्रसूत्याः समीपे चरन्तः, स्त्रीणां भागान् हरन्तः, पीता गन्धर्वाः—तान् वातः मेघमिव अपसारयतु। यत् विक्षिप्तं तद् संनद्धं भवतु, यत् हितं तद् न पातु; उग्रौ अश्विनौ गर्भं पातां। यः भग्नशिश्नः, छिन्नशिराः, नग्नः—पीतः किमीदिन् अस्यै पुत्रार्थं पत्यार्थं च पातु। द्विमुखात्, चतुर्नेत्रात्, पञ्चपादात्, निर्अङ्गुलात्, स्तम्भात् निष्क्रामन्तात्, आवृणोति यः—तस्मात् पातु। ये कृशमांसभक्षाः, मानवमांसभक्षिणः, रोमशाः, गर्भभक्षिणः—तान् अत्र अपसारयामः। ये सूर्याद् निष्क्रामन्ति, श्वशुरगृहात् वधूः इव—तानां हृदि पाशः पीतः च विदारयतु। हे पीतः, जातमात्रां रक्ष; न स्त्रीं पुरुषं कुर्याः; न अण्डात् गर्भान् पीडय; एतान् किमीदिनः निवारय। वन्ध्यत्वं, वसन्तपापं, पितृशापं च अस्मान् न गृहीत्वा; यथा वृक्षात् माल्यं विमुञ्चति, तथा अप्रियम् अस्माकं विमुञ्च। ये पिङ्गलाः, प्रभासाः, रक्ताः, चित्राः, कृष्णाः, श्यामाः औषधयः—तान् सर्वान् आह्वयामः। या औषधयः, यासां पिता द्यौः, माता पृथिवी, मूलं समुद्रः—ताः इमं नरं देवदत्तात् रोगात् पातु। आपः, श्रेष्ठाः, दिव्याः औषधयः—तानि तव अङ्गेभ्यः, सर्वतः रोगं अपसारयन्तु। विस्तारिण्यः, निगृह्णन्त्यः, एकशृङ्ग्यः, प्रसारिण्यः, द्युतीः, कंटकिन्यः, बहुशाखिन्यः—सर्वाः विश्वव्यापिनीः जनानां जीवदायिन्यः औषधयः आह्वयामि। स्वबलं, धृतिं, वीर्यं च, हे औषधयः, अस्य पुरुषस्य रोगान् विमुच्यत; अहं भेषजं संकल्पयामि। जीवमाना, अव्ययाः, आयुष्यमदाः, उद्भिदः, पुष्पिण्यः, मधुमत्यः औषधयः—अस्य पुरुषस्य रक्षायै आह्वयामि। मनीषिण्यः, भूमिजाः औषधयः, मम वचनेन अत्र आगच्छन्तु, यथा वयं एनं पुरुषं व्यसनात् मोचयेम। अग्नेः आहारः, आपां गर्भः, पुनः पुनः वर्धमानाः—दृढाः, सहस्रनाम्नीः, रोगनाशिनीः औषधयः अत्र आनयामि। या औषधयः आपः सारम्, अधःशिराः, तीक्ष्णशृङ्ग्यः—तानि दुःखं अपसारयन्तु। उग्राः औषधयः, ये विषं विमुञ्चन्ति, बलं च अन्नं च नाशयन्ति, ये मन्त्रकृत्यं अपसारयन्ति—तानि अत्र विमुक्तानि भवन्तु। एवं स्वर्गभूम्यादिभिः कवचैः, देवमणिभिः, औषधिभिः च, इयं स्त्री, इमं पुरुषः च, रोगेभ्यः, अमङ्गलात्, राक्षसात्, दुष्टैः नामभिः, सर्वतः रक्षां लभन्ते, दीर्घायुष्यम्, सौभाग्यं च प्राप्नुवन्ति।