स्राक्त्यरत्नस्य प्रभावेण, मुनेः प्रज्ञानस्य तेजसा च, अहं समग्रान् सेनान् विजित्य, दानवान् दारयामि, निहन्मि च। आङ्गिरसां दुष्कृत्यानि, असुराणां च दुष्कृत्यानि, स्वयंकृतानि परकृतानि च येन केनचित्, तानि सर्वाणि नवतिशतानि नौकाः इव दूरं नयामि। देवाः अस्य रत्नस्य कवचत्वेन बन्धनं कुर्वन्तु—इन्द्रः, विष्णुः, सविता, रुद्रः, अग्निः, प्रजापतिः, परमेष्ठी, विराट्, वैश्वानरः, सर्वे ऋषयश्च। एष औषधीनां श्रेष्ठः, अन्येषां मध्ये व्याघ्र इव, पशुषां मध्ये महिषः इव दारुणः; तमहं अन्वेष्य प्राप्तवान्, स एव परित्राता। यः एतद् रत्नं धारयति, स व्याघ्रः, सिंहः, वृषभः, रिपूणां संत्रासकश्च भवति। नाप्सरसः, न गन्धर्वाः, न मनुष्याः तं हिंसन्ति; स सर्वतः प्रकाशते यः एतद् रत्नं धारयति। कश्यपः त्वां सृष्टवान्, कश्यपः एव त्वां प्रतिष्ठितवान्; इन्द्रः, निर्भयः पुंषाम्, त्वां धारयित्वा विजयी अभवत्। देवैः सहस्रशक्तिकं रत्नं कवचरूपेण कृतम्। यः त्वां हिंसयितुम् इच्छति, दुष्कृत्यैः, अभिचारैः, यज्ञैः वा, तं इन्द्रः शतशृङ्गेण वज्रेण प्रतिहन्तु। एष एव रत्नं परिभ्रममाणं, महद्, विजयी च; एतद् अपत्यं धनं च रक्षतु, सर्वतो मङ्गलं च भवतु। न अधस्तात् नो रिपुः अस्तु, नोपरिष्टात्; इन्द्र, नोऽनुपृष्ठं रिपुः अस्तु; प्रकाशं पुरस्तात् स्थापय। द्यावापृथिव्यौ मम कवचम्, सूर्यः कवचम्, इन्द्राग्नी कवचम्; धाता मम कवचं स्थापयतु। इन्द्राग्न्योः कवचं, बहु, तीक्ष्णं च, यत् देवैरपि न भिद्यते, तत् मम शरीरे सर्वत्र रक्षां करोतु, दीर्घायुष्यम्, बलं च ददातु। देवस्य दिव्यं रत्नं, दीप्तिमत्, नोऽभयम् अवतु; एषा स्त्री शक्तये, शरीरस्य त्रिविधेन कवचेन, समागतं भवतु। इन्द्रः अस्यां वीर्यं स्थापयतु; देवाः सर्वेऽस्या एकत्र सन्तु; सा दीर्घायुषी भवतु, शतं शरदः जीवतु, पूर्णवयस्का, दन्तैरजरामर्येव। हे मातः, यन्मन्यनवजातस्य जन्मलक्षणं त्वया मार्जितं, तत्र किञ्चिदपि पापं नाम न लग्नं भवतु, न कर्दमात्, नापि प्लवनात्। तृणं, तुषं, शुक्तिः, लवणं, पत्रं, आवरणं, कुटिलत्वक्, गर्भनाळस्य ग्रीवा, यः चक्षूंषि पिधत्ते—एते सर्वे त्वां न समन्तात् परिवेष्टुं, न समीपं गन्तुं, न जङ्घायाम् आक्रष्टुं शक्नुयुः; अहं तस्या अपकर्षणं, अमङ्गलनाम्नः अपहर्तारं, मन्त्रं करोमि। यद् दुष्टं नाम, यद् शुभं नाम, यन्मित्रैः आरोप्यते, तद् अपकर्षयामः; शुभं नाम तासां स्यात् या पतिं इच्छति। या कृष्णा, लोमशा, राक्षसी, स्थूणाशया, वा शृङ्गमुखी—तान् रिपून्, तस्या शिश्नेन मुखेन च, अपाकरोमः। या घ्राणकृता, स्पर्शकृता, मांसभक्षिण्यः, लेह्याः—तान् श्वानवत्, पीतवर्णाः, दन्तहीनाः, अपाकरोमः। या स्वप्ने भ्राता वा पिता वा तव सह शयाना, ताः शिखिन्यः, निर्बलाः, तासां विरुद्धं मन्त्रस्य स्थैर्यं भवतु। या त्वां स्वपन्तीं अनुयच्छन्ति, जाग्रतीं वा इच्छन्ति—सूर्यः भ्रमन् ताः छायामिव अपाकरोतु। या स्त्रीं मृतवत्, विधवावत् करोति—हे औषधे, तस्याः तमः, कृशत्वं, जडत्वं च नाशय। या गृहस्य चक्रवाकाः सायं नर्तन्ति, गर्दभवत् रावन्ति; या कुब्जाः, स्थूलपृष्ठाः, विकृताः, कृष्णाः, कृशाः—हे औषधे, तव गन्धेन तान् रोगान् नाशय। या कुब्जाः, विकृताः, भग्नवाससः, निर्बलवत् वनं नृत्यन्ति, शब्दं कुर्वन्ति—तान् इतः अपाकरोमः। या सूर्यस्य तेजः सहनं न शक्नुवन्ति, अजचर्मवासिन्यः, दुर्गन्धाः, रक्तास्याः, मक्षिकावत्—तानपि अपाकरोमः। या अतिकायाः, स्त्रीणां कट्यां प्रहर्तारः—हे इन्द्र, तान् राक्षसान् नाशय। या पूर्ववत् हस्तयोः शृङ्गाणि धारयन्ति, मलवासिन्यः, हसन्त्यः, स्थूणेषु प्रकाशं कुर्वन्ति—तान् अपाकरोमः। या पृष्ठतः पादाः, पुरतः गुल्फाः, अग्रे मुखानि, मूर्ध्ना लुञ्चिताः, धूमजाः, श्वासिन्यः, वदन्त्यः, स्थूलपृष्ठाः, लोहशिश्नाः, अतिभोजिन्यः—हे ब्रह्मणस्पते, तान् तस्या विवेकाय नाशय। या निमीलिताक्ष्यः, पङ्गवः, निर्बलाः—हे भेषज, या स्त्रीं पत्युः वियोगाय इच्छन्ति, ताः अपकर्षय। या उत्थिता, जटिला तपस्विनी, जृम्भमाणा, मलस्पर्शिनी, उड्डालकं, शिखिविहगं, केकिनं वा उपगच्छति—घटं पादेन, गुल्फेन वा, धेनुरिव दोहनकाले ताडय। या गर्भं हिंसति, नाशयति, जातं वा अजातं वा, तां पिङ्गला, तीक्ष्णधन्वा, हृदयाघातेन नाशयतु। या अजन्मनः हन्तारः, प्रसूतां स्त्रीं पर्युपासते, भागं हरन्ति, पिङ्गलाः गन्धर्वाः—तान् वातः मेघमिव अपाकरोतु। यत् विकीर्णं, तत् संयच्छतु; यद् हितं, तत् न पततु; अश्विनौ तीक्ष्णौ गर्भं रक्षेताम्। भग्नशिश्नात्, भग्नशीर्ष्णात्, नग्नात्—पिङ्गलः किमीदिनस्त्वां अपत्याय, पत्ये च रक्षतु। द्विमुखात्, चतुरक्षात्, पञ्चपादात्, निर्ङुल्फात्, स्तम्भात् सर्पन्तात्, परिवेष्टारः रक्षन्तु। ये कच्चुकमांसभक्षिणः, ये मानुषमांसभक्षिणः, लोहितलोमाः ये गर्भभक्षिणः—तान् इतः अपाकरोमः। ये सूर्याद् निष्क्रान्ताः, स्वसुर्यां पत्युः गृहात् बहिर्गच्छन्त्यः इव—पाशः पिङ्गलश्च तेषां हृदयं विदारयतु। पिङ्गल, जातमात्रं रक्ष; न स्त्रियम् पुंस्त्वं कुर्याः; न अण्डजातं गर्भं चूर्णय; एतान् किमीदिनः निवारय। अपुत्रत्वं, वसन्तदोषः, पितृशापः च नो न स्पृशन्तु; यथा पुष्पमालां वृक्षात् अपाकरोति, एवं न अप्रियम् अस्मद् वियोजय। एवं मन्त्रैः, देवैः, औषधिभिः च, स्त्रीः, अपत्यं, धनं, आयुः च रक्ष्यते, सर्वतोऽभयम्, सर्वतो मङ्गलं च प्राप्यते।