अग्निः तीक्ष्णदर्शना स्वेन प्रज्ञया यज्ञं पातु, तं शुभाय नेतु, विप्रः सन् दैत्यांश् चण्डरश्मिना विनाशयतु, मन्त्रवित् स्वयम् मन्त्रिणः न हिंसन्तु। स ऋषिः जनानां मध्ये स्थितं दानवं समन्तात् पश्यतु, तस्य त्रयः अग्र्याः अङ्गानि छिनत्ति, अग्निः बलात् तस्य पृष्ठानि छिनत्तु, मन्त्रिणः मूलं त्रिधा विच्छिनत्तु। त्रीणि वाराणि मन्त्रिणः पन्थानं गच्छति, यः अग्ने मिथ्यया हिंसति, स जातवेदसा दीप्तरश्मिना स्तोत्राणां पुरतः बध्यताम्। यद्यद् शापः अद्य द्वन्द्वैः उक्तः, यद् वाक् विद्वेषिणः जनयन्ति, यद् क्रोधस्य चित्तस्य च शरः उत्पद्यते, तेन अग्ने मन्त्रिणः हृदि विद्धि। स्वेनोष्मणा मन्त्रिणः द्रावय, बलात् दानवान् अपकर्षय, दीप्त्या पिशाचान् निष्कासय, लोभिनः दीप्तमानः द्रावय। अद्य देवाः पापिनः अपसारयन्तु, शापाः तस्मै प्रत्यागच्छन्तु, वाचः शराश्च तस्य प्राणेषु पतन्तु, मन्त्रिणः सर्वतः पन्थान् परित्यजतु। यः मानवमांसं वा अश्वस्य वा पशूनां वा स्पृशति, मन्त्रिणः यः वा दुग्धं गाम् आहरति, अग्ने तेषां शिरांसि बलात् छिन्धि। मन्त्रिणः गोदुग्धं विषं वहन्तु, दुष्टाः अदितये छिद्यन्ताम्, देवः सविता तान् नयतु, ओषधीः अन्यत्र विजयन्ताम्। पिङ्गलायाः गवः वार्षिकं दुग्धं, मांसाद् भक्षः, मनुष्यद्रष्टा न खादतु, अग्ने, या मधु सारा, या लोभिना काम्यते, तां प्रत्यञ्चा ज्वलन्या तस्य प्राणेषु हन्याः। अग्ने त्वं सदा दुष्टान् नाशयसि, संग्रामेषु दानवाः त्वां न विजिग्युः। मांसभक्ष्यान् अनुयायिभिः सह दह, दिव्यं अस्त्रं त्वां न अतिव्रजेत्। त्वं अग्ने अधस्तात् अस्माकं उत्थाय, पुरतः पृष्ठतः च रक्षसि, तव अजराः तीक्ष्णरश्मयः दुष्टमनसः दाहयन्तु। पृष्ठतः पुरतः अधस्तात् उपरिष्टात् च, अग्ने, नः पातु, विप्र, प्रज्ञया, सखा इव सख्ये, अजरः जरद्भ्यः, अमृतः मर्त्येषु अस्माकं। या दृष्टिः रोरुवत्सु, छिन्नखेषु स्थापिता, येन त्वं दानवान् पश्यसि, अथर्वणः तेजसा, दिव्येन ज्योतिषा, मिथ्यावद् अज्ञं पातय। तव समन्तात् अग्ने, विप्रस्य महतः, वयं रक्षां स्थापयामः। अहर्निशं धृतीनिष्ठः त्वं भञ्जनस्य हन्ता, विनाशकः। भञ्जनस्य विषेण दानवान् हन्याः, अग्ने, तीक्ष्णया ज्वलया, दीप्तग्रासाभ्याम् जिह्वाभ्याम् दह। स्वेन महता ज्योतिषा अग्निः दीप्तमानः सन् सर्वाणि वस्तूनि प्रकाशयति, स पापकृतां दुष्टयोजनानि प्रतिषेधति, शृङ्गाभ्याम् दानवान् पातयति। तव तानि शृङ्गे, हे जातवेदः, अजराणि, तीक्ष्णायुधानि, मन्त्रपूतानि, तैः शत्रून्, भक्षकम्, पिशाचम्, सम्प्रापण्तम् हन्याः, प्रत्यञ्चा ज्वलन्या तान् पातय। अग्निः दानवान् अपसारयति, अमृतः दीप्तज्वालः, शुचिः, तेजस्वी, स्तुत्यः। तदा इन्द्रः सोमश्च दानवम् अर्धयन्तु, अपसारयन्तु, निगृह्णीयाताम्, तमिस्रवर्धनौ वीर्यवन्तौ। मिथ्यावादिनं शृणुतम्, पातयतं, हन्यतं, निष्कासयतं, भक्षकम् स्तम्भयतं। यः पापबुद्धिः क्रुद्धः इव अग्निं प्रति वृकः इव आगच्छति, तम् इन्द्रसोमौ अर्धयतं, द्वेषं द्वेषिणे स्थापयतं, मांसभक्षाय, भीमदृष्टये, प्रजाहन्तवे, अशक्ताय पिशाचाय। इन्द्रसोमौ दुष्कृतः अन्धं कूपं नयतं, तमसि अपास्थाने पतन्तु, न कश्चन तेषां पुनः उत्थातु, तव रोषः, पूर्णबलः, तान् विजयतु। इन्द्रसोमौ दिवः प्रहारं पातयतं, पृथिव्याः नाशनं च, पापबुद्धये, पर्वताद् ज्योतिः उज्जृम्भयतं, येन स्फारं दानवं विनाशयेताम्। इन्द्रसोमौ दिव्यं प्रहारं पातयतं, अग्निना तप्तशिलया, तीक्ष्णैरजरायुधैः भक्षकम् हन्यतं, तेषां मौनिनां नाशं गच्छन्तु। इयं नः स्तुतिः इन्द्रसोमौ सर्वतः आविशतु, क्षिप्राश्व इव क्षेत्रे, अहम् यज्ञं युज्ये अर्पयामि, युवां नृपतिवत् मतीः विजेष्यथः। विजयीभिः सहचरैः स्मरतम्, मायाविनः, दानवान्, भञ्जकान् हन्यतम्, इन्द्रसोमौ, दुष्कृत् न सुगं मार्गं प्राप्नुयात्, रिपुः नः कदापि न बाधेत। यः पापचेताः माम् अन्वेक्षते, मिथ्यावाक्, स इन्द्रेण आपातितः, अनृतानां मध्ये नष्टः, न सः वक्ता भवेत्। ये पक्वनाशिनः सहचरन्ति, वा ये स्वेन हविषा शुभं दूषयन्ति, तान् सोमः अहिं ददातु, वा विनाशस्य अङ्के स्थापयतु। यः अस्माकं सारं इच्छति, अग्ने, अश्वस्य, गोः, वा आत्मनः, सः शत्रुः, स्तेनः, चौरः, भ्रमन् नश्यतु, तस्य तनूः अपत्यं च ह्रियेताम्। सः तनुना अपत्येन च दूरे स्थाप्यः, अधमायां पृथिव्यां पततु, तस्य यशः सर्वम् अशुष्यतु, ये मम अह्ना वा रात्र्या वा हन्तुम् इच्छन्ति, तेषां देवाः शोषयन्तु। यः विवेकी, तस्य विवेकः, सत्यं च अनृतं च वाचि स्पर्धेते, तयोः यत् सत्यं धर्मिष्ठं, तत् सोमः रक्षति, अनृतं हन्ति। सोमः निर्दोषं न हिंसति, न धर्मपालकं नृपं, दानवं हन्ति, मिथ्यावादिनं हन्ति, तौ उभौ इन्द्रस्य बलात् निपातितौ। यदि अहम् अनृतदेवः, वा व्यर्थं देवान् आहूय, अग्ने, किम् अस्मभ्यं रोषयसे, जातवेदः? ये मिथ्यावदन्ति, ते विनाशेन संयुज्यन्ताम्। यदि अहम् मन्त्रिणः, वा पुरुषस्य आत्मानं हिंसामि, अद्य मम नाशो भवतु, यः माम् मिथ्या मन्त्रिणम् आह्वयति, सः दशभिः वीरैः वियुज्येत। यः माम् मन्त्रिणम् आह्वयति, वा वदति, "अहम् अस्मि दानवः," तं इन्द्रः महता प्रहारः हन्यात्, सः सर्वेषु भूतेषु अधमस्थानं गच्छतु। या निशि नकुलीव सर्पति, दुष्टस्वरूपा, साऽनन्तकूपे पततु, शिलाभिः दानवः प्रहरैः निहन्यताम्। मरुतः समुत्तिष्ठन्तु, दानवान् विक्षिपन्तु, ग्रहीत्वा चूर्णयन्तु, ये विहगाः भूत्वा निशि पतन्ति, वा ये रिपवः देवेषु यज्ञे स्थानं प्राप्नुवन्ति। शिलां दिवः अपसृत्य, इन्द्र सोमपः, महादानिन्, ताम् अधः पातय, पूर्वतः पश्चिमतः अधस्तात् उपरिष्टात् च, पर्वतेन दानवान् हन्य। एते मांसभक्षकाः विचरन्ति, इन्द्रं हिंसयितुम् इच्छन्ति, निर्दोषान् पीडयितुम् उत्सुकाः, शक्र, अस्त्रं दुश्शीलिनः प्रति प्रेषय, वज्रः मन्त्रिणः प्रति पातय। इन्द्रः मन्त्रिणां नाशकः अभवत्, हविःस्तेनानां निष्कासकः, शक्रः वनं काष्ठं इव छिनत्ति, पात्रं इव भञ्जति, दानवान् प्रति। उलूकदैत्यम्, कूकलूकदैत्यम्, मांसभक्षकम्, कूकीदैत्यम्, श्येनदैत्यम्, गृध्रदैत्यम्, इन्द्र, शिलया दानवं चूर्णय।