शतं मृत्योरूपाणि, ये विघ्नरूपिणः, ते सर्वे त्वां विहाय यान्तु; देवाstvां तेषु सर्वेषु, वैश्वानरस्य ज्वलनात्, विमुञ्चन्तु। त्वं हि अग्नेः शरीरं, बलिष्ठं, दानवानां शत्रूणां च विनाशकः; रोगान् अपाकरोषि, तव नाम पूतुद्रुः, भेषजमिति प्रसिद्धम्। अहं तं तेजस्विनं, दानवविनाशिनं, शीघ्रं सुहृदं, रक्षार्थं प्रतिष्ठितं, समीपमुपगच्छामि। हविर्दग्धं अग्निं दिवा च रात्रौ सर्वपापेभ्यः पातु नोऽवतु। जातवेदः, दग्धः, तव निर्दंष्ट्रया ज्वलन्या, यक्ष्मघ्नान् स्पृश; तव जिह्वया पिशाचान् गृहाण, मांसभक्षान् भक्षय, तान् च वर्षरहिते देशे स्थापय। तव तीक्ष्णे उभे हनू, अधः चोपरि च, स्थापय; अग्ने, गर्जितैः आकाशे विचरन्, यक्ष्मघ्नान् हन्याः। अग्ने, यक्ष्मघ्नस्य त्वचा विदारय; तव तीक्ष्णया ज्वलन्या, बलात्, तं नाशय; जातवेदः, तस्याङ्गानि विदारय, मांसभक्षं विक्षिप। यत्र यत्र जातवेदः, त्वं यक्ष्मघ्नं स्थितं वा चरन्तं वा, आकाशे पतन्तं वा पश्यसि, तत्र, उग्र, तं शस्त्रेण हन्याः। अग्ने, यज्ञैः बाणान्, वाचः इषवः, अश्मानः शरवः कृत्वा, तैः यक्ष्मघ्नान् हृदि विद्य, तेषां तवाभिमुखानि भुजौ विदारय। जातवेदः, उत्पन्नान्, उत्पतिष्यन्ति च ये, तान् तव ज्वलन्या अपसारय; अग्ने, प्रथमं, दीप्तान् नाशय, भक्षकाः भक्षयन्तु भक्षकान्। अत्र, अग्ने, को यतते, कः यक्ष्मघ्नः कर्म करोति, इति घोषय; तं तव दग्धया ज्वलन्या गृहाण, कनीयसिन्, तम् अन्धं कुरु। अग्ने, तव तीक्ष्णदृष्ट्या यज्ञं पालय, शुभाय तं नय; तेजस्विन्, असुरान् नाशय, न यक्ष्मघ्नः त्वां हिंसन्तु, ऋषे। ऋषे, जनमध्ये असुरं पश्य; तस्य त्रयः प्रधानाङ्गानि छिन्धि; अग्ने, बलात् तस्य पृष्ठानि विदारय, यक्ष्मघ्नस्य मूलं त्रिधा छिन्धि। त्रिः यक्ष्मघ्नः मार्गं उपैति; यो, अग्ने, मिथ्यया हिंसति; तम् जातवेदः, दीप्तया ज्वलन्या, स्तुवतां पुरतः बद्ध्वा धारय। अद्य, अग्ने, या शापः द्वाभ्यां उक्तः, या वाक् विप्लविनः जनयन्ति, या कोपस्य मनसश्च इषुः उत्पद्यते, तया यक्ष्मघ्नान् हृदि विद्धि। तव तापसा यक्ष्मघ्नान् अपसारय; बलात् असुरान् अपसारय; ज्वलन्या पिशाचान् अपसारय; लोभिनः दीप्तान् अपसारय। अद्य, देवा दुष्टान् अपसारयन्तु; शापः तस्मै प्रतिनिवर्तताम्; वाक् इषवः च तस्य प्राणेषु पतन्तु; यक्ष्मघ्नः सर्वेभ्यः पन्थानः व्रजतु। यो मानवमांसं, अश्वं, गावां वा भक्षयति, यः यक्ष्मघ्नः; या गौः दुग्धं आनयति, अग्ने, तेषां शीर्षाणि बलात् छिन्धि। यक्ष्मघ्नाः गावः विषं वहन्तु; दुष्टाः अदितये छिद्यन्ताम्; देवः सविता तान् अपाकरोतु; ओषधीं भागः अन्यत्र विजयते। पीतो वर्णा गायाः वार्षिकं पयः—मांसभक्षी, नरदृक्, तं न खादतु। अग्ने, या मधुता, यां भक्षकोऽभिलषति, तया प्रत्यागच्छन्त्या ज्वलन्या तस्य प्राणेषु हन्याः। अग्ने, त्वं सदा रक्षांसि नाशयसि; संग्रामेषु असुराः त्वां न नयन्ति। मांसभक्षान् अनुचरैः सह दह; दिव्यं शस्त्रं त्वाम् न वियातु। त्वं, अग्ने, अधस्तात् अस्मान् उत्तिष्ठसि, पृष्ठतः पुरतः च पालयसि। तव अनवद्याः तीक्ष्णाः ज्वलन्यः प्रपन्नं, दुःशंसं, हिंसकं दहन्तु। पृष्ठतः, पुरतः, अधः, उपरि च, अग्ने, ऋषे, तव प्रज्ञया अस्मान् रक्ष; मित्रं मित्राय, जरन्तं जरन्तेऽजरः, मर्त्येषु अमृतः अस्माकं भव। अग्ने, तां दृष्टिं रुवत्सु, द्विपदेषु, येन त्वं रक्षांसि पश्यसि, स्थापय। अथर्वणस्य ज्योतिषा, दिव्या दीप्त्या, अनृतं अजानं चावधि। तव, अग्ने, प्राज्ञस्य महतः च, परितः रक्षां स्थापयामः। प्रतिदिनं धृत्या त्वं विद्वेषिणां हन्ता, नाशकः। विद्वेषिणां विषेण, असुरान् हन्याः; अग्ने, तीक्ष्णया ज्वलन्या, दीप्ताभ्यां गृह्णतीभिः जिह्वाभिः, तान् दह। अग्निः विशालया दीप्त्या प्रकाशते, सर्वं महिमा प्रकटयन्; सः पापानां दुष्टानि यत्नानि निवारयति, शृङ्गाभ्यां असुरान् नाशयति। ते तव शृङ्गे, जातवेदः, अनपगम्ये, तीक्ष्णशस्त्रे, मन्त्रेण शुद्धे—ताभ्यां शत्रून्, भक्षकं, रक्षांसि आगच्छन्तं हन्याः। प्रत्यागच्छन्त्या ज्वलन्या, जातवेदः, तान् पातय। अग्निः असुरान् अपसारयति, अमृतः दीप्ताभिः ज्वलन्यः। शुद्धः, दीप्तः, स्तुत्यः च। इन्द्र सोमौ, असुरं दहतम्, अपसारयतम्, निगृह्यतम्, तमोवृद्धौ बलिनौ। मिथ्यावादिनं शृणुतं, पातयतम्, हन्तं, अपसारयतम्, स्तब्धं भक्षकं कृणुतम्। इन्द्र सोमौ, यः प्रचण्डः दुष्टः, अग्निमिव वृकः, तं दहतम्; द्वेषिणे द्वेषं स्थापयतम्, मांसभक्षिणं, भयानकदृशं, प्रार्थनाशत्रुं, शक्तिहीनस्य रक्षांसि। इन्द्र सोमौ, दुष्कृतः अन्धं तमसि पतयतम्; आधाररहिते तमसि तान् क्षिपतम्; न कश्चित् पुनरुत्तिष्ठतु; तव क्रोधः, शक्तिपूर्णः, तान् विजेतु। इन्द्र सोमौ, दिव्यं प्रहारं, भूमेः विनाशं, दुष्टे पतयतम्; पर्वताद् सूर्यप्रभां हृत्य, तया वर्धमानं असुरं नाशयतम्। इन्द्र सोमौ, दिव्यं प्रहारं, अग्निना दग्धान् अश्मभिः सह, पतयतम्; तीक्ष्णैरजरशस्त्रैः भक्षकं हन्यतम्; ते मौनिनः विनाशाय गच्छन्तु। इन्द्र सोमौ, अयं स्तोत्रं सर्वतः युष्मान् आवेष्टु; शीघ्रश्व इव क्षेत्रे। यं हविः युष्मभ्यं पुरोहितौ इव ददामि—युवां नृपतिवत्, एतान् स्तोत्रान् विजयं कृत्वा, प्रज्ञां लभेथाम्। विजयिनः सहचरैः, मायाविनः, असुरान्, विद्वेषिणः हन्तुम् स्मरतम्। इन्द्र सोमौ, दुष्कृतः न सुलभं मार्गं प्राप्नुयात्; शत्रुः कदापि अस्मान् न बाधेत। यो, दुष्टचित्तः, मां पश्यति, मिथ्यावाक्, सः वेगवत्या आपः इव, मिथ्याजनेषु नश्यतु, इन्द्र, न वक्ता भवतु। ये पक्तिघ्नेन सह चरन्ति, वा स्वयम् हविर्दुष्टं कुर्वन्ति—तान् सोमः सर्पाय ददातु, वा विनाशस्य अङ्के स्थापयतु। योऽस्माकं सारं इच्छति, अग्ने, अश्वानां, गावां, वा स्वशरीरस्य—शत्रुः, स्तेनः, चौरः, सः भ्रमन् नश्यतु; तस्य तनुः, प्रजा च, हीयताम्। सः शरीरेण, प्रजया च, दूरं गच्छतु; अधमायां त्रिषु पृथिवीषु पतितः भवतु; तस्य सर्वा श्रीः क्षीयतां, हे देवाः, यो मां दिवा वा रात्रौ वा हिंसितुम् इच्छति। विवेकः तस्य, यो प्रज्ञां इच्छति; वाक् मध्ये सत्यम् अनृतं च स्पर्धेते। तयोः, यत् सत्यं, श्रेयस्करं, तत् सोमः रक्षति; अनृतं तु हन्ति। एवं देवाः, अग्निः, इन्द्रः सोमश्च, सर्वदुष्टान्, असुरान्, यक्ष्मघ्नान्, पिशाचान्, मांसभक्षान्, मायाविनश्च, दहन्ति, नाशयन्ति, अपसारयन्ति च। तेषां तेजसा, प्रज्ञया, दिव्येन बल्येन च, साधून् रक्षन्ति, पापान् विनाशयन्ति।