यदा तीक्ष्णेन कर्तरेण केशं श्मश्रु च उज्ज्वलतेजसा छिनत्ति, तदा तव मुखं शोभनं भवतु, आयुः मा हरतु। यवस्य च शाल्याः, बलवत्यो वीर्यवन्त्यः, तव सौम्याय भवन्तु; एते रोगं आपहन्ति, एते तवापदः विमुञ्चतः। यद्यद् भक्षयसि, यद्यद् पिबसि—यत् धान्यं, गोदुग्धं, यद्यद् भक्ष्यं वा अभक्ष्यं वा—अहं तव सर्वं भोजनं विषरहितं करोमि। अह्निशश्च निशायश्च, उभाभ्यां त्वां परिव्यामः; त्वां रिपुभ्यः, त्वां दुष्टकामेभ्यः रक्षेम। शतं वर्षाणि, सहस्रं वर्षाणि, द्वे युगे, त्रयः, चत्वारः—एतानि त्वयि स्थापयामः। इन्द्रः, अग्निः, सर्वे देवाः अनेन अनुमोदन्तु, अप्रतिहताः सन्तु। शरदः, हेमन्तः, वसन्तः, ग्रीष्मः—एतेषु त्वां परिव्यामः; येषु वर्षासु ओषधयः वर्धन्ते, तानि तव सुखाय भवन्तु। मृत्युः द्विपदाम् अधिपः, मृत्युः चतुष्पदाम् अपि अधिपः। तस्मात् मृत्योः, गोपालः इव, अहं त्वां उद्धरामि; तं मा बिभीषीः। अविक्लवः, त्वं न म्रियसे, न म्रियसे; मा बिभीषीः। तत्र हि न कश्चन म्रियते, न च तमसे अधमाय गच्छन्ति। सर्वे तत्र जीवन्ति—श्वेतः, अश्वः, नरः, पशुः—यत्र एष जीवनबन्धः क्रियते। त्वं समवयस्केभ्यः, अभिचारात्, बन्धुभ्यः च रक्ष्यः; अमृतः, अमरः, आयुष्मान् भूयाः; तव प्राणा मा शरीरं वियान्तु। तानि मृत्योर् रूपाणि शतानि, ये विघ्नकराः, ते त्वाम् अतिक्रामन्तु; देवाः त्वां तेषु विमुञ्चन्तु, वैश्वानरस्य ज्वलनात् अपि। त्वं अग्नेः शरीरम्, बलवान्, रक्षोविध्वंसकः, रिपून् अपि नाशयसि; त्वं रोगं अपहर्षि, तव नाम पूतुद्रुः, भेषजम् इति। अहं तेजस्विनम्, रक्षोवधं, शीघ्रं मित्रं, रक्षणाय प्रतिष्ठितम् उपगच्छामि; अग्ने, हविसा प्रज्वलितः, त्वं दिवा च रात्र्या च अस्मान् आपद्भ्यः रक्ष। जातवेदः, अनिषुदं ज्वलनं समिध्य, अभिचारिणः स्पृश; जिह्वया दुर्विद्यान् गृहाण, मांसादान् भक्षय, तान् अनवृष्ट्यां क्षिप। तव उभे क्रूरशृंगे, तीक्ष्णे अधश्चोपरि स्थापय; अग्ने, गर्जनैः व्योम्नि विचर, अभिचारिणः हिंसय। अग्ने, अभिचारिणः त्वचं विदारय; तव तीक्ष्णा ज्वलना बलात् तं नाशयतु; जातवेदः, तस्याङ्गानि छिन्धि, मांसादं विकीर्णय। यत्र जातवेदः अभिचारिणं तिष्ठन्तं वा चरन्तं वा, व्योम्नि पतन्तं वा पश्यसि, तत्र, क्रूर, तं तव आयुधेन हन्याः। अग्ने, यजुषा बाणान्, वचोभिः इषुभिः, अश्मभिः शरैः, अभिचारिणः हृदि विद्धि; तेषां त्वाम् उपसर्पतां बाहू छिन्धि। जातवेदः, उत्पन्नानपि, उत्पद्यमानानपि, ज्वलनैः नुद; अग्ने, प्रथमं प्रभासान् नाशय, भक्षयित्वा भक्षकान् भक्षयतु। अत्र, अग्ने, कोऽयं यतते, कः अभिचारिणः, इति वद; तम् अग्ने, समिद्धया ज्वलनया गृहाण, कनीयसिन्, तम् अन्धं कुरु। अग्ने, तीक्ष्णदृशा यज्ञं पालय, हिताय नय; तेजस्विन्, रक्षांसि नाशय, अभिचारिणः त्वां न हिंस्युः, ऋषे। ऋषे, जनानां मध्ये रक्षः पश्य, तस्य त्रिणि श्रेष्ठानि अङ्गानि छिन्धि; अग्ने, बलात् तस्य पृष्ठानि छिन्धि, अभिचारिणः मूलं त्रिधा विदारय। त्रिः अभिचारिणः मार्गं उपयाति; यः, अग्ने, अनृतैः हिंसति; तं जातवेदः, ज्वलनैः दीप्तः, स्तौतृणां पुरतः बन्धय। यदद्य अग्ने, द्वन्द्वैः शप्तं, यद् विद्वेषिणां वाचः, यद् क्रोधमनसः शरः, तेन अभिचारिणः हृदि विद्धि। अग्ने, तेपसा अभिचारिणः नुद; बलात् रक्षांसि नुद; ज्वलनैः दुर्विद्यान् नुद; लोभिनः प्रभासान् नुद। अद्य, देवाः पापान् नुदन्तु; शापः तस्मै प्रतियातु; वाचः शराश्च तस्य प्राणांश्चिन्धन्तु; अभिचारिणः सर्वतः नश्यतु। यो मानवमांसं लिप्सते, अश्वस्य वा, गावः वा, अभिचारिणः; यो गोदुग्धं आनयति, अग्ने, तेषां शिरांसि बलात् छिन्धि। अभिचारिणः गोभ्यः विषं वहन्तु; पापाः अदितये छिद्यन्तां; देवः सविता तान् अपाकरोतु; ओषधीनां भागः अन्यत्र विजयी भवतु। पीता गवां वार्षिकी—तां मांसादो, नरदृक्, मा भुङ्क्ताम्। अग्ने, या मधुरसवती, या लोभी इच्छति—तस्य हृदि प्रत्यञ्चसा ज्वलनया हन्याः। अग्ने, त्वं नित्यं रक्षांसि नाशयसि; संग्रामे रक्षांसि त्वां न जयन्ति। मांसादान् सह अनुयायिभिः दह; दिव्यं आयुधं त्वां न विमुञ्चतु। त्वं, अग्ने, अधस्तात् अस्मान् उत्तिष्ठसि, पृष्ठतः, पुरतः च पालयसि। तव अजरा, तीक्ष्णा ज्वलनाः, दुष्टकामं, आपद्वांछिनं दहन्तु। अग्ने, पृष्ठतः, पुरतः, अधः, उपरि, ऋषे, बुद्ध्या अस्मान् रक्ष; मित्रमित्रवत्, जरांसि जरन्तं, त्वं अमृतः मर्त्येषु अस्माकं स्याः। अग्ने, तां दृष्टिं रुवत्सु, छिन्नखुरेषु स्थापय, येन त्वं रक्षांसि पश्यसि। अथर्वणस्य ज्योतिषा, दिव्येन तेजसा, मिथ्यावदं, अज्ञं च अपातय। अग्ने, प्राज्ञ, महते, तव पर्येण रक्षां स्थापयामः। प्रतिदिनं, धृतव्रत, त्वं विद्वेषिणां हन्ता, नाशकः। विद्वेषिणां विषेण, रक्षांसि हन्याः; अग्ने, तीक्ष्णया ज्वलनया, दीप्तया जिह्वया तान् दह। अग्निः स्वेन महता तेजसा प्रभाति, सर्वं प्रकाशयन्; सः पापानां दुष्टकर्माणि प्रतिहन्ति, शृङ्गाभ्यां रक्षांसि अपातयति। तव तानि शृङ्गे, जातवेदः, अजरे, तीक्ष्णायुधे, मन्त्रेण शुद्धे—ताभ्यां शत्रून्, भक्षकान्, रक्षांसि हन्याः; प्रत्यञ्चसा ज्वलनया तान् अपातय। अग्निः रक्षांसि नुदति, अमृतः दीप्तज्वलनः; शुद्धः, तेजस्वी, स्तुत्यः। इन्द्र सोमौ, रक्षः सन्तापयतम्, नुदतम्, निगृह्णीतम्, तमःवर्धनौ; मिथ्यावदं शृणुतं, अपातयतम्, हन्यतम्, नुदतम्, स्तम्भयतम् भक्षकम्। इन्द्र सोमौ, ये दुष्टकामाः, क्रुद्धाः, इव व्याघ्रः अग्निं प्रति आगच्छन्ति, तान् सन्तापयतम्; द्वेषं द्वेषस्मिन् स्थापयतम्, मांसादे, घोरदृशि, ब्रह्मद्विषि, अशक्ते रक्षसि। एवं मन्त्रबलैः, अग्निः, देवाः च, सर्वे पापान्, रक्षांसि, अभिचारिणः च, अस्मद् जीवनस्य, कल्याणस्य च, रक्षां कुर्वन्ति।