अप्सरसः तु सन्तोषं यज्ञे अनुभवन्ति, तस्य हविसः मध्ये, यः सूर्यस्य च अस्माकं च मध्ये स्थापितः। ताः मम हस्तयोः घृतमाल्यं योजयन्तु, प्रतिद्वन्द्विनं मायाविनं क्रीडकं विजितवन्तु। नूतनं पुनरागतं घृतसहितं अस्माकं प्रति आविष्कुरुत, यः प्रतिद्वन्द्विनं वृक्षं यथा कुल्हारकेन छिनत्ति, तं निहनतु। यः दिवा अस्माकं धनं समारभत, यः द्यूतस्य जयपराजयौ समारभत, स देवः एतं हव्यं स्वीकृत्य, गन्धर्वैः सह यज्ञे अस्माकं आनंदं ददातु। ‘संवासव’ इति तव नाम, हे तीक्ष्णाः, हे द्यूताः, क्षेत्रस्य अधिपतयः; तेषां प्रति अर्घ्यम् समर्पयामः, यज्ञेन; तेन अस्माकं धनस्य अधिपत्यं स्यात्। यदा देवाः समर्थनाय आह्वयामि, यदा नियमं आचरामि, यदा पीतवर्णं द्यूतं गृह्णामि, तदा ते अस्माकं प्रति अनुग्रहं कुर्वन्तु। अग्निः इन्द्रः च, यजमानस्य हिताय, शत्रून् निहतवन्तौ; यौ शत्रुनां हन्तारौ। येन जगति आरम्भे जगानि विजितानि, येन सर्वाणि भूतानि प्रतिष्ठितानि, हे महाबलिनौ, दृढबाहू, शत्रुनां विनाशकौ, अग्निं इन्द्रं च आह्वयामि, शत्रुनां हन्तारौ। तुभ्यं देवः स्रुकं गृह्णाति, हे इन्द्र, बृहस्पतिः; स्तुतिभिः आगच्छ, हे इन्द्र, यजमानस्य यज्ञपात्रं समर्पयतः। त्वं इन्द्रस्य उदरः, सोमस्य आसनं, देवतानां च मनुष्याणां च आत्मा; अत्र सन्ततिं जनय—ये अत्र, ये अन्यत्र, तेषां अत्र आनंदः स्यात्। दीप्तिमन्तौ, हे दिवि पृथिव्यौ, उत्तमव्रतानौ, महानियमौ, सप्त देवजलानि प्रवृत्तानि—ते अस्मान् क्लेशात् विमोचयन्तु। ते मां शापात् विमोचयन्तु, वरुणस्य क्रोधात्, यमस्य बन्धनात्, सर्वदेवदोषात् अपि विमोचयन्तु। हे तृष्णे, हे तृष्णाहर्तरि, तं तृष्णां छिन्धि; यथा पापकर्तारः तस्मै बद्धा भवन्ति, तथा तं बद्धं कुरु। त्वं तृष्णा, हे तृष्णाहर्तरि, त्वं विषम्, त्वं विषहरः; यथा रज्जु वृषभात् विमुक्ता, तथा मां विमोचय। तुभ्यं मम पार्श्वात् ददामि, तुभ्यं हृदयात् ददामि, तुभ्यं मुखस्य दीप्त्या ददामि—एवं तव सर्वं तेजः ददामि। रोगाः प्रच्यावन्तु, पापवाचः अपसार्यन्तु; अग्निः दुष्टान् नाशयतु, सोमः पापकारिणः नाशयतु। पापचिह्नम् पततु, नष्टं भवतु, सर्वथा पततु; लोहदण्डेन त्वां शत्रौ संयोजयामि। यद् दारिद्र्यसहितं, अशुभं, दुर्भावनया संयुतं, मम उपरि पतितम्, यथा लता वृक्षात् पतति—हे सुवर्णहस्तः सवितर्, धनदः, तद् अन्यत्र नय। शतं अशुभरूपाणि मनुष्ये, तस्य शरीरजीवने सह जन्मनि; तेषु पापतमं, विनाशकं, दूरं नयामः—हे जातवेदः, शुभं अस्मान् ददातु। एतैः शब्दैः पृथक् कुर्यामि, यथा गोषु गोः विवेकः; शुभलक्ष्मीं अत्र आनंदयन्तु, पापतमाः दूरं यान्तु। रूराय नमः, यः चलति, प्रेरकाय, वीराय नमः; शीताय, प्राचीनकामपूरकाय नमः। यः अन्यदिने वा, उभयदिने वा, एतं मेढकं आगच्छति—अव्रतानः स आगच्छतु। आगच्छ, हे इन्द्र, तव रम्यैः पीतवर्णैः अश्वैः, मयूरपिच्छैः अलङ्कृतैः; त्वां कश्चित् न बन्धयतु, न बन्धकाः त्वां निवारयन्तु—शरः यथा, साक्षात् आगच्छ। ते तव प्राणस्थानि कवचेन आवृत्य, सोमः राजा त्वां अमृतत्वेन अभिषिञ्चतु; वरुणः त्वां विस्तीर्णवक्षसम् कुर्यात्; देवाः त्वां विजयीं कुर्वन्तु, त्वयि आनंदं कुर्वन्तु। मृत्यवे नमः, समाप्तये नमः; तव श्वासः, प्रश्वासः अत्र स्थातु; अयं जनः अत्र जीवेत्, सूर्यस्य भागे, अमृतस्य लोके। भगः उद्यमयतु, सोमः दीप्तिमान् उद्यमयतु, मरुतः देवाः उद्यमयन्तु, इन्द्रः अग्निः च कल्याणाय। अत्र तव श्वासः, अत्र तव जीवः, अत्र तव मनः; निरृत्याः पाशात् त्वां देववचनेन उद्धरामः। उत्तिष्ठ, हे जनः, मृत्युपथं मा गच्छ; विस्तीर्णगृहं मा गच्छ; अस्मात् लोकात्, अग्निसूर्यदर्शनात् मा प्रेत। वातः तव हिताय वाति, हे मातरिश्वन्; अमृतजलानि तव हिताय वर्षन्ति; सूर्यः तव शरीरं कल्याणं प्रकाशयतु; मृत्युः तव प्रति दयालुः भवतु—मा गच्छ। तव पुनरागमनाय मार्गं निर्मिमि, जीवाय नौकं निर्मिमि, वीर्याय कौशलं निर्मिमि; आगच्छ, अमृतं रम्यं रथं आरोह, स्पष्टं वद। तव मनः तत्र मा गच्छतु, मा विलीयताम्; जीवताम् मा वियोज्य, पितृभ्यः मा गच्छ; सर्वे देवाः तव अत्र रक्षां कुर्वन्तु। गतान् प्रति मा स्पृहा, दूरस्थान् प्रति मा स्पृहा; तमसोऽपि उज्ज्वलाय आरोह—आगच्छ, तव हस्तं गृह्णीमः। कृष्णं च शबलं च, यमस्य द्वौ दूतौ, मार्गरक्षकौ श्वौ—एतं मार्गं आगच्छ, मा विक्षिप, मा विप्रकृष्टचित्तः भव। तं मार्गं मा गच्छ, स भयावहः, यं पूर्वे अगच्छन्—वदामि; हे जनः, तं मार्गं मा गच्छ; तत्र भयम्, अत्र तव सुरक्षा। जलस्थाः अग्नयः तव रक्षां कुर्वन्तु, मानवैः प्रज्वलितः अग्निः तव रक्षां कुर्वन्तु; वैश्वानरः, जातवेदाः तव रक्षां कुर्वन्तु; दिव्यः तव रक्षां न कुर्यात् विद्युत्सहितः। मांसभक्षः तव अहितं मा कुर्यात्; दुःखदायकात् तव रक्षां कुर्वन्तु। दिवः तव रक्षां कुर्वन्तु, पृथिवी सूर्यः च तव रक्षां कुर्वन्तु, चन्द्रः तव रक्षां कुर्वन्तु। अन्तरिक्षः दिव्यास्त्रात् तव रक्षां कुर्वन्तु। जागरणं च सतर्कता च तव रक्षां कुर्वन्तु; स्वप्नरहितं सुखनिद्रा तव रक्षां कुर्वन्तु; रक्षकः च सतर्कः तव रक्षां कुर्वन्तु। ते तव रक्षां कुर्वन्तु, तव रक्षणं कुर्वन्तु। तेषां नमः, तेषां अर्घ्यं समर्पयामि। वायुः, इन्द्रः, धातृ, सवितृ च जीवितं ददातु, जीवतां मध्ये। तव श्वासः, बलं मा गच्छतु; तव प्राणं पुनराह्वयामः। जम्भासुरः, द्रवणशक्ति, तमः तव अहितं मा कुर्यात्; तव जिह्वा यज्ञकुशं प्रति मा गच्छतु। आदित्याः वसवः त्वां उत्थापयन्तु, इन्द्रः अग्निः च तव कल्याणं कुर्वन्तु। दिवः, पृथिव्याः, प्रजापतेः तव रक्षां कुर्वन्तु; औषधयः, सोमराणी तव जीवितं पूरयन्तु, मृत्योः दूरं।