देवाः, ब्राह्मणाः, ओषधयश्च, सर्वे औषधस्य रहस्यं विदित्वा, भूमौ स्थितं तदौषधं सर्वे देवाः अपि विदुः। यः तदौषधं निर्मितवान्, स एव तस्मात् प्रस्थितवान्; स एव श्रेष्ठतमः भिषक्। स एव, शुद्धः सन्, भिषजे ते औषधानि सम्पादयति। अहं त्वां क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवानां शापात्, हान्याः च विमोचयामि, वरुणस्य पाशात् अपि विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; उभे द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। अग्निः स्वसखिभिः सह त्वं शुभः अस्तु, सोमः ओषधीभिः सह शुभः अस्तु। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। मध्यमे वायुः त्वं शुभः अस्तु, चत्वारः दिशः त्वां अनुकूलाः भवन्तु। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। एताः चतस्रः देव्यो दिशः, वायोः पत्न्यः, ताः सूर्यः निरीक्षते। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। तासु त्वां अन्तः निहितं स्थापयामि; रोगः विनाशश्च दूरं गच्छतु। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। त्वं रोगात्, अमङ्गलात्, अपवादात्, हानिपाशात्, सर्वग्रहात् विमुक्तः असि। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। अद्य त्वं वैरात् विमुक्तः, सौम्यः जातः, सुदिनेषु लोकं प्रविष्टः। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। देवाः तम् तमसः पाशात् विमोच्य, पापरहितं, अमृतस्य सूर्यस्य ज्योतिषि स्थापयन्ति। एवं क्षेत्रात्, विनाशात्, बान्धवशापात्, हान्याः, वरुणपाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां दोषरहितं करोमि; द्यावापृथिव्यौ ते शुभे भवेताम्। त्वं शुद्धिः, आयुधम्, अस्त्रम्, रक्षिता च असि। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सहैव सौम्यतया गच्छ। त्वं स्रुग्, प्रतिशान्तिः, प्रतिशापः च असि। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सहैव सौम्यतया गच्छ। येन सह द्वेषः अस्ति, यं वयं द्वेष्मः, तं प्रति गच्छ। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सहैव सौम्यतया गच्छ। त्वं प्राज्ञः, बलसम्पन्नः, शरीरस्य रक्षिता असि। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सहैव सौम्यतया गच्छ। त्वं दीप्तः, प्रभामान्, उज्ज्वलः, ज्योतिः च असि। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सहैव सौम्यतया गच्छ। द्यावापृथिव्यौ, विशालं अन्तरिक्षं, क्षेत्रस्य ईश्वरी, विशालं च आश्चर्यम्, वायुनाऽन्वितं अन्तरिक्षं, इह मम ज्वलनं कुर्युः। हे देवाः, यज्ञार्हाः, एतत् शृणुत; भरद्वाजः मम स्तोत्राणि घोषयति। यः अस्माकं मध्ये मनसा हानिं करोति, स एव पापपाशे बद्धः भवतु। हे इन्द्र सोमपः, यं दुःखेन हृदया आह्वयामि, सः एव, यथा वज्रेण वृक्षः छिद्यते, तथा छिद्यते, यस्य मनः अस्माकं मध्ये हानिं करोति। त्र्यशीत्या च गायकैः, आदित्यैः, वसुभिः, अङ्गिरोभिः च सह, पितृणां हविः पुण्यं च अस्मान् रक्षतु; अहं दिव्येन बलिना ददामि। द्यावापृथिव्यौ मम प्रकाशयेताम्; सर्वे देवाः माम् उपवर्तयन्तु। सोमपर्णाः अङ्गिरसः पितरः, दुष्टकर्मणः पापं नुदन्तु। ये, हे मरुतः, अस्मान् अतिशयेन मन्यन्ते, वा प्रार्थनां निन्दन्ति, तेषां दुःखानि क्लेशाश्च स्यु:; स्वर्ग एव प्रार्थनाद्वेषिणम् उपतप्यते। सप्त प्राणाः, अष्ट चेतांसि, प्रार्थनाबलेन छिनद्मि। एवं यमदूतः अग्निः मृत्योरासनं निर्बलम् अकरोत्। ते तव पादं जातवेदसि दीपिते स्थापयामि। अग्निः शरीरं संवेष्टु, प्राणः वाक् च यथायोग्यं गच्छेताम्। अग्ने, दीर्घायुः देहि, वीर्यं वृत्य; अग्ने, घृतं पुरस्तात् परस्ताच्च। मधुरं घृतं पीत्वा, गावां दानं, एषं पातः पितेव पुत्रान् रक्ष। प्रभां नः प्रयच्छ, जरां मृत्युम् अपाकुरु, दीर्घायुः देहि। बृहस्पतिः एषः वसनं दत्तवान्; सोमाय राज्ञे तद् परिधेहि। एतद्वसनं कल्याणाय परिधेहि; त्वं गृहाणां रक्षिता, शापघ्नः अभवः। शतं शरदान् जीव, विश्वदर्शिन्, बहुधनं समृद्धिं च संजहि। आगच्छ, शिलावद् दृढः भव, शिलासमः देहः अस्तु। सर्वे देवाः शतं वर्षाणि आयुः ददतु। यस्य वसनस्य प्रथमं वस्त्रं, तद् ते गृह्णामि; सर्वे देवाः त्वां रक्षन्तु। तव बलवन्तः भ्रातरः अनन्तरं जन्मनि, बहवः, सुजाताः, सह वृद्धिं कुर्वन्तु। यः मूलरहितः, धृष्टः, एकचित्तः, लोभी, उग्रस्य सर्वसन्ततयः, नित्यशत्रवः, तान् वयं विनाशयामः। गोष्ठात्, अजेषु, वृषभेषु, पादत्राणेषु, गृहात् च, मागुन्द्याः कन्याः अपाकुर्मः। यः गृहस्य अधस्तात् अस्ति, सः चञ्चलानां स्थानं; तत्र त एव विशन्तु, सर्वे च मन्त्रवित् अपि। भूतानां पतिः तान् अपाकुर्यात्, इन्द्रः अवगच्छतु, हे नित्यशत्रवः। इन्द्रः, गृहस्य अधिष्ठाने उपविश्य, वज्रेण रक्षतु। कृषकाणां वा, मानवैः प्रेषिताः वा, दस्युभ्यः जाताः वा, एते नित्यशत्रवः नश्यन्तु। अहं तेषां वासस्थानि परिवेष्टितवान्, यथा दिवा वनं परिवेष्टयति। सर्वान् युद्धे विजितवान्; एते नित्यशत्रवः नश्यन्तु। यथा द्यावापृथिव्यौ न भीते न च हतानि, एवं मम प्राण, मा भीः। यथा अह्निश्च रात्रिश्च न भीते न च हताः, एवं मम प्राण, मा भीः। यथा सूर्यचन्द्रमसौ न भीतौ न च हतौ, एवं मम प्राण, मा भीः। यथा ब्रह्मक्षत्रे न भीते न च हते, एवं मम प्राण, मा भीः। यथा सत्यम् अनृतं च न भीते न च हते, एवं मम प्राण, मा भीः। यथा भूतं भविष्यत् च न भीते न च हते, एवं मम प्राण, मा भीः। एवं ऋषयः, देवाः, औषधयः, ब्राह्मणाः च, विमोचनस्य, रक्षायाः, दीर्घायुषः, शान्तेः च अनुग्रहं प्रार्थयन्ति, सर्वेभ्यः शुभमस्तु।