इन्द्रः, सर्वज्ञः, आत्मन्यः, प्रज्ञायुक्तः च, अस्माकं कृपया सहाय्यं यच्छतु। सः द्वेषं दूरं करोतु, निर्भयत्वं च ददातु; वीर्यस्य स्वामिनः अस्मान् करोतु। इन्द्रः, प्रज्ञावान् आत्मन्यः च, द्वेषं स्वबन्धुषु अपि दूरं करोतु। सः पूज्यस्य अनुग्रहं, सुखमना भावं च अस्माकं यच्छतु। इन्द्रस्य कोपेन, शत्रूञ् विजेतुं समर्थाः स्मः; विरोधिनः अविरोधेन हन्याम। दृढेन हविषा, सोमं दृढतया नेतुम् इच्छामः; यथा इन्द्रः सर्वजनान् साम्ये एकत्रयेत्। तस्य द्वे श्यावः, विचरन्त्यौ, लोभिनी, आकाशवत् उन्नतौ; हृदयात् प्रकाशमाना, तेजस्विनी, दीप्तमानौ। अहं एव एकाकी उत्तिष्ठामि, द्वे क्लान्ते धेनु इव विश्रान्ते; द्वे पक्षिणी इव आह्वयन्ते, द्वे वृकौ इव गर्जन्ते। तीक्ष्णता, प्रहारः च, संयोजनं च अस्ति; किन्तु अहं तस्य अङ्गं न समीपं गच्छामि—यः अत्र, स्त्री वा पुरुषः वा, तद् गृहीतवान्। धेनवः स्वनिवासे स्थिताः; पक्षिणः स्वनीडं पतिताः। पर्वतानि स्वस्थाने स्थितानि; अहं वृकस्य निवासे स्थितः। यथा अद्य, अस्मिन यज्ञे, त्वां, प्रज्ञावन्तं होतारम्, वृतवन्तः; त्वं यज्ञे आगच्छ, सोमे दृढतया आगच्छ। इन्द्रः, मनसा, गोभिः, आर्यैः, हरिभिः, कल्याणेन अस्मान् नेतु; प्रार्थनया, दिव्येन, पूज्यदेवानां अनुग्रहैः। अग्ने, उत्सुकान् देवान् आनय, तान् स्वनिवासे स्थापय; ते मधुरं हविः खादित्वा, पीत्वा, धनं अस्मभ्यं ददतु। देवाः, अस्माकं आसनानि सुखानि कृतानि; यज्ञे अनुग्रहेण आगताः; स्वं धनं वहन्तः, समृद्ध्या तप्तं दिवं आरोहत। यज्ञं गच्छत, यज्ञस्य स्वामिनं गच्छत, स्वं स्रोतः गच्छत—स्वाहा। एष यज्ञः, यज्ञपतये, सहस्रस्तोत्रैः उक्तः; सः शुभं यच्छतु—स्वाहा। ये वषट् हविषा समर्पिताः, ये वषट् न समर्पिताः; हे देवाः, पथं ज्ञात्वा, पथं प्राप्त्वा, पथे गच्छत। मनसः स्वामिन्, अस्माकं यज्ञः दिवि देवेषु—स्वाहा दिवि, स्वाहा पृथिव्याम्, स्वाहा अन्तरिक्षे, स्वाहा वातः, स्वाहा। एकीभूतम् स्याद्, समिद्धदर्भः, हविः, घृतं च; इन्द्रस्य धनैः, मरुतः सह, सर्वैः देवैः एकीभूतम्; हविः इन्द्रं प्राप्नुयात्—स्वाहा। विस्तीर्णं स्याद्, वेदीं च उपविष्टं; कुटुम्बं न गच्छेत्, मूलसम्प्राप्तं न गच्छेत्; होतुः आसनं हरितं सुवर्णं च, यज्ञकर्तुः लोके भूषणानि। दुःस्वप्नात्, पापस्वप्नात्, अनिष्टात् च विमुखं कुरु; मन्त्रेण आवरणं निर्मिमि—स्वप्नानां मुखानि विमुखानि स्युः, शुद्धानि स्युः। यत् स्वप्ने अहं खादामि, यत् प्रातः न लभ्यते, तत् सर्वं शुभं मे स्यात्; दिनेन न दृश्यते। दिवं पृथिवीं, अन्तरिक्षं, मृत्युम्, नमस्कृत्य, उत्तिष्ठन् उपरि पश्यामि; अधिपतयः मां न हिंसन्तु। कः अस्माकं दुष्टं, हानिकारकं, वीरधनं इच्छन्तं दूरं करिष्यति? कः यज्ञकामः, कः सिद्धिकामः, कः देवः दीर्घायुः दास्यति? कः, वरुणेन अथर्वणे दत्तां चित्राम् गौः, नित्यदायिनीं, सदा वत्सयुक्तां, बृहस्पतिना मित्रं रक्षन्तीं, स्वेच्छया शरीरं रचयति? मानुषं वाकं परित्यज्य, दिव्यं वाकं वृणोमि; सम्यक् मार्गे पुनः आगच्छ, सर्वमित्रैः सह। यत् विस्मरणं कुर्वामः, हे अग्ने जातवेदः, जानता अजानता वा, तस्मात् रक्षस्व, प्रज्ञावन्तः; अमृतत्वं स्नेहितेषु अस्माकं स्यात्। सूर्यस्य सप्त किरणाः दिवस्य तमः अपाक्रियन्ति; समुद्रस्य धाराः शल्यं अपाकृतवन्तः। यः अस्मान् हिंसitum इच्छति, प्रत्यक्षः वा अप्रत्यक्षः वा, हे अग्ने, ज्ञातः अज्ञातः वा; प्रतिनिवर्तमानः, दाता, तं दूरं करोतु; अग्ने, तस्य सन्ततिः न स्थास्यति। यः अस्मान् आक्रमति, सुप्तं वा जाग्रतं वा, स्थितं वा चरन्तं वा, हे जातवेदः, वैश्वानरेण सह, तान् दग्ध्वा, तेषां समीपं जातवेदः। नमः तीक्ष्णाय, हरिणाय, स्वेच्छया द्यूतस्य अधिपाय; घृतं हारयामि, हारितं द्यूतम् शमयामि—सः अस्मान् अनुग्रहीतु। अग्ने, द्यूतस्य धूलिं, बालुका, कणं च दूरं कुरु; अप्सरसेभ्यः घृतं ददामि; यथा देवाः हर्षिताः भागं स्वीकुर्वन्ति, त एव द्विविधं हविः रमन्तु। अप्सरासः संयुक्तभोज्ये हर्षयन्ति, सूर्यस्य मध्ये हविः स्थापिते; घृतं हस्तौ संयोजयन्तु, मम प्रतिद्वन्द्वं, मायाविनं जेतु। नवम्, पुनरागतम्, घृतं अस्मान् प्रति पातय; यः प्रत्यागच्छन् विरोधति, वृक्षं कुलाङ्गलेन इव तं हन्य। यः दिवा अस्माकं धनं कृतवान्, यः द्यूतस्य जयपराजयं कृतवान्; सः देवः, एतद् हविः स्वीकृत्य, गन्धर्वैः संयुक्तभोज्ये अस्मान् हर्षयतु। ‘संवसव’ तव नाम, हे तीक्ष्णाः, द्यूताः, राज्यस्य अधिपतयः; तेषां हविः समर्पयामः—अस्माकं धनस्य स्वामिनः स्याम। यदा देवान् आश्रयम्, यदा तपः आचरामि, यदा हरितं द्यूतं गृह्णामि—ते अस्मान् अनुग्रहीतु। अग्निः, इन्द्रः, उपासकस्य शत्रूञ् हत्वा, शत्रुहन्तारौ स्याताम्। येन लोकाः प्रारम्भे विजिताः, येन सर्वाणि भूतानि स्थापितानि—हे महाबलिनौ, दृढबाहू, शत्रुहन्तारौ, अग्निं, इन्द्रं च आह्वयामि। तुभ्यम् देवः स्रुकं गृहीत्वा, हे इन्द्र, बृहस्पते; स्तुतिभिः आगच्छ, हे इन्द्र, उपासकस्य हविः पातुः। त्वं इन्द्रस्य उदरः, सोमस्य स्थानम्, देवमानुषाणां आत्मा; अत्र सन्ततिं सृज; ये अत्र, ये अन्यत्र, ते अत्र रमन्तु। दीप्तमानौ, हे दिवि, पृथिवि, उत्तमव्रतौ, महानियमौ, सप्त दिव्याः आपः प्रवृत्ताः; ताः अस्मान् क्लेशात् विमोचयन्तु।