पूर्वाः सर्वासां उषसां पुरस्तादग्निः प्रकाशमानः आसीत्। स प्रजाः प्रथमः वेदिता, प्रतिदिनं जिज्ञासया दीप्तिमान् बभूव। स सूर्यस्य रश्मीन् नानाप्रकारेण प्रसारितवान्, द्यावापृथिव्योरन्तरम् व्याप्य स्थितवान्। दिव्ये स्थाने तव घृतं, हे अग्ने, तत्रैव तव स्थानम्; मनुः त्वां अद्य घृतेन समिदधात्। दिव्याः कन्याः, द्यौः, तव कृते घृतं वहन्तु; गावः अपि तव कृते घृतं दुह्युः। एवं अग्निः पूजितः सन्, तदा वरुणस्य कथा प्रवर्तते। हे राजन् वरुण, तव सुवर्णमयं, मितं निवेशनं आप्सु स्थितम्। तस्मात्, दृढव्रत राजन्, सर्वाणि बन्धनानि त्वं मोचय। बन्धात् बन्धं, हे वरुण, अस्मान् विमोचय। यदा वयं वदामः, “हे आपः, हे वरुण,” तदा त्वं अस्मान् विमुञ्च। अस्माकं परमं पाशं, अधमं मुञ्च, मध्ये स्थितं अपि विमोचय। तदा, हे आदित्य, तव ऋते, वयं पापरहिताः अदितेः अन्तर्गताः स्याम। सर्वान् पाशान्, ऊर्ध्वान्, अधः, वरुणस्य ये च, अस्मद् वरुण विमुञ्च। दुःस्वप्नान्, अमंगलानि च दूरं कुरु; ततः वयं ऋतस्य लोकं प्राप्नुयाम। ततः, जातवेदाः अग्निः, अप्रतिहतबलः, अमृतः, यशस्वी, राज्यस्य धारकः, अत्र प्रकाशस्व। मनुष्येषु रोगान् विमोचयन्, अद्य अस्माकं प्राणं शुभैः पालय। इन्द्रः, बलसम्पन्नः, वीर्यवान्, जनानां वृषभः, शत्रून् अपसारितवान्, देवेषु विस्तीर्णं स्थानं कृतवान्। स इन्द्रः, गिरिषु विचरन्, भयङ्करः पशुः इव, दूरात् आगच्छतु। तीक्ष्णं बाणं धनुषि योजय, शत्रून् हन, रिपून् वितर। देवानां युक्तः, महाबलः, रथान् जिगीषुः, अक्षचक्रः, युद्धे शीघ्रः तर्क्ष्यः, सः अस्माभिः कल्याणाय आहूयताम्। इन्द्रः रक्षकः, सहायः, सदा आहूतः, वीर्यवान्, सदा स्तुतः, सुमना इन्द्रः, सः अस्मभ्यं कल्याणं ददातु। यः अग्नौ रुद्रः, यः आपः अन्तर्गतः, यः ओषधिषु प्रविष्टः, यः विश्वं जगत् अकार्षीत्, तस्मै रुद्राय, अग्नये नमः। हे शत्रो, गच्छ; त्वं शत्रुः एव। विष, विषे न मिल, न संयोजस्व; सर्पवत् तस्मात् गच्छ, तं हन। स्वर्ग्याः आपः मया अभिलषिताः; तासां सारं समायुक्तम्। क्षीरसमृद्धः अग्निः आगच्छतु; तं न मुञ्च, तेजः ददातु। अग्ने, तेजः, प्रजां, दीर्घायुष्यम् अस्मै मुञ्च; देवा, इन्द्रः, ऋषयः, मम विद्युतं जानन्तु। एताः आपः दुष्टं, अशुद्धं, मायां, अनृतं, शापं च वहन्तु। त्वं इन्धनम्, त्वं समिधः, त्वं तेजः; तत् तेजः मयि स्थापय। यथा प्राचीनेषु कालेषु, निहितं व्रतमिव, छिन्धि; दासस्य बलं निगृह्य। यद् असौ सञ्चितवान्, तत् वयं इन्द्रस्य सम्पदा विभजामः। तव तेजः, वरुणस्य व्रतेन, हन्याम। शापः निर्गच्छति, स्त्रियः अमंगलात् विमुच्यन्ते, शङ्कुरस्य मूलं यथा विमोच्यते, तथा यत् प्रसारितं तत् विमुच्यताम्, यत् उत्तिष्ठति तत् अधः स्थाप्यताम्। इन्द्रः, प्राज्ञः, स्वयंसिद्धः, सर्वज्ञः, अस्मान् अनुगृह्णातु। द्वेषं अपाकुर्यात्, निर्भयतां दद्यात्; वयं वीर्यस्य ईशानः स्याम। इन्द्रः, प्राज्ञः, स्वयंसिद्धः, स्वजनात् अपि द्वेषं अपाकुर्यात्। वयं पूजनीयस्य प्रियाः, सुमनसः स्याम। इन्द्रस्य कोपेन, शत्रून् विजेष्यामः; प्रतिरोधरहितान् रिपून् हन्याम। दृढेन हविषा, सोमं नेतुम् इच्छामः; इन्द्रः सर्वान् जनान् सौम्येन एकत्र करोतु। तस्य धवलौ, विचरन्तौ, लोभिनौ, आकाशवत् व्योम्नि प्रस्थितौ; हृदयात् दीप्तिमन्तौ, प्रकाशमानौ। अहं एकः उत्थितः, श्रान्तगवामिव, द्वयोः पक्षिणोः शब्दः, द्वयोः वृकयोः गर्जनमिव। विदारयन्, ताडयन्, संयोजयन् च; किन्तु तस्याङ्गं न उपगच्छामि, यः कश्चन स्त्री वा पुरुषः वा, तद् गृह्णाति। गावः स्वगृहे उपविशत्, पक्षिणः नीडे पतिताः; पर्वतान् स्थाने तिष्ठन्ति, अहं वृकस्य वासे तिष्ठामि। यथा अद्य, अस्मिन्यज्ञे, त्वां, हे प्राज्ञ होतः, वयम् अवृणुमहि, आगच्छ। यज्ञे, सोमे, स्थैर्येण आगच्छ। हे इन्द्र, मनसा, गावः, आर्यैः, हरिभिः, स्वस्त्या, प्रार्थनया, दिव्येन, पूजनीयदेवानां प्रीत्या अस्मान् नय। हे अग्ने, उत्सुकान् देवान् आनय, स्वे गृहे स्थापय; ते मधुना तृप्ताः, अस्मभ्यं धनानि ददतु। हे देवाः, अस्माकं आसनानि सुखानि कृतानि; यज्ञे सुमनसः आगतवन्तः, स्वं धनं गृहीत्वा, उष्णं दिवं समारुह्य, सम्पदः वहन्तु। यज्ञं गच्छत, यजमानं गच्छत, स्वं स्रोतः गच्छत—स्वाहा। एषः तव यज्ञः, हे यजमान, सहस्रश्लोकैः उक्तः; सः कल्याणं करोतु—स्वाहा। ये वषट्कृताः, ये अवषट्कृताः, हे देवाः, पन्थानं ज्ञात्वा, मार्गे चरन्तु। हे मनसः पतिः, एष यज्ञः अस्माकं दिवि देवैः सह—स्वाहा दिवि, स्वाहा पृथिव्याम्, स्वाहा अन्तरिक्षे, स्वाहा वायौ, स्वाहा। संयुक्तं स्यात् बर्हिः, हविः, घृतम्; इन्द्रस्य सम्पदा, मरुद्भिः, सर्वैः देवैः संयुक्तम्; हविः इन्द्रं प्राप्नुयात्—स्वाहा। सर्वतः प्रसारय, वेदीमुपवेशय; बान्धवं न नय, मूलस्थं न नय; होतुः स्थानं हरितं, हिरण्मयं, एतत् यजमानस्य लोके भूषणम्। दुःस्वप्नात्, पापस्वप्नात्, अमंगलात् अपसर; ब्रह्मणा आवरणं करोमि—स्वप्नानां मुखानि अपसरन्तु, शुद्धानि स्युः। यत् स्वप्ने खादितं, यत् प्रातः न लभ्यते, तत् सर्वं मम शुभं स्यात्; यः हि दिवा न दृश्यते। एवं, ऋषयः, देवाः, अग्निः, वरुणः, इन्द्रः च, यज्ञे, प्रार्थनायाम्, हविषि, आपः, गवः, सर्वे च, एकत्र समागताः, सम्यक् पूजिताः, अशुभं निवार्य, शुभं ददाति।