सर्वेभ्यः श्रुतिप्रियाणि मन्त्राणि एकत्र समाहृत्य, अहं एकस्मिन्नेव सुश्लिष्टे आख्याने निवेशयामि— अत्र कश्चन ऋत्विजः, अग्निं प्रति स्नेहेन प्रार्थयन्, तस्य यज्ञबन्धनानि, यान्यस्य युक्तानि, विमोचयामास—"अत्रैव, अग्ने, त्वं निरन्तरं दीदय," इति स प्रार्थयत्। सः अग्निं तस्मै देवबलिनां धारकाय युक्तवान्, दिव्येण प्रार्थनया; "अत्र अस्मिन्नेव, अग्ने, त्वं धनैः श्रियश्च सह प्रकाशस्व; देवेषु हविः ददता अस्माकं प्रियं वद," इति च। यदा अमावास्यायां देवाः समागत्य, अग्नये भागं महता एकत्र कृतवन्तः, तेन भागेन सः अग्निं यज्ञस्य रक्षायै प्रार्थयत्—"सर्वव्यापिन्, तेन अस्माकं यज्ञं पालय, सौभाग्यं च सुतांश्च देहि," इति। तदा अमावास्या स्वयमेव वदति—"अहमेवायं चन्द्रः; धर्मिष्ठाः मयि वसन्ति; मयि एव सर्वे देवाः साध्यैश्च सह, इन्द्रेण प्रधानेन, समागताः।" रात्रिः अपि आगता, सा रत्नानां संहर्त्री, बलं पुष्टिं च वहन्ती, धनानि प्रविश्य; तत्र ते अमावास्यायै हविः विधाय, तां स्तुवन्ति या स्तनयन्तीव समृद्ध्या आगता। अमावास्यायां, "त्वमेव सर्वरूपाणि सृजसि, अन्यो न कश्चन," इति स्तुत्वा, यानि कामान् निवेदयामः, तान् पूरय; अस्मान् धनाधिपतीन् कुरु। पूर्णमास्यां, या पृष्ठतः पूर्वतः च पूर्णा, मध्ये उदियमानाऽस्ति, सा विजयं प्राप्तवती; तस्यां, या देवैः सह महान्, यज्ञैः स्वर्गे मोदामहे। वृषभं, बलिनं, पूर्णमासिं यजामः; स नः अक्षय्यं वर्धमानं धनं ददातु। प्रजापते, त्वमेव सर्वरूपाणि सृजसि; यान् कामान् निवेदयामः, तान् पूरय; अस्मान् धनाधिपतीन् कुरु। पूर्णमासी रात्रिषु प्रथमं यज्ञार्हा जाता; या यज्यैः पूजिता, सा धर्मिष्ठान् स्वर्गे प्रवेशयति। तावुभौ, चन्द्रमसो द्वौ पुत्रौ, स्वमायया अग्रे पृष्ठे च चरन्तौ, समुद्रं परितः क्रीडन्तौ; एकः सर्वाणि भूतानि पश्यति, अपरः ऋतून् विन्युनक्ति; त्वं पुनः पुनः जातः। सदा नूतनः, प्रभाते पूर्वं आगच्छन्, दिवसस्य सूचकः; देवेषु भागं वितरन्, दीप्तमान् सोम, दीर्घायुष्यम् ददाति। त्वं सोमस्यांशः, युद्धानां नाथः; तव नाम 'अलभ्यम् नास्ति' इति; अस्मान् अपत्येन धनवता च कुरु। त्वमेव अमावास्या, त्वमेव दृश्यः, त्वं पूर्णः, त्वं समृद्धः; अहं अपि गवाश्वपुत्रपशुद्रविणगृहैः समृद्धः स्याम्। यो नः द्वेष्टि, यं च वयं द्वेष्मः, तं त्वं स्वश्वासेन पूरय; वयं च गवाश्वपुत्रपशुद्रविणगृहैः पूर्येमहि। यं देवाः सोमेन पुष्णन्ति, अमृताः यं पोषयन्ति, सः इन्द्रेण वरुणेन बृहस्पतिना च, लोकपालैः सह, अस्मान् अपि पुष्णातु। "श्लाघ्यं, पशुवर्धनं स्तोत्रं जुहोमि; अस्मभ्यं कल्याणं धनं ददातु। यज्ञं नयत देवाः; मधुमन्तं घृतस्रोतः प्रवहतु," इति स ऋत्विजः प्रार्थयत्। "अग्रे अग्निं गृह्णामि, सौवर्ण्यम् तेजः बलं च; मयि अपत्यं, मयि आयुः, स्वाहा—मयि अग्निः," इति सः वदति। "अत्र, अग्ने, मम धनं स्थापय; यं ते प्राचीना, नाशयितारः, न हरेयुः। त्वया सह राज्येन, उत्तमः नियमः अस्तु; तव भक्तः अनिश्रान्तः वर्धताम्," इति। अग्निः सर्वाः उषसः अन्वगच्छत्; प्रतिदिनं प्रथमो भूतानां वेत्ता। सूर्यस्य रश्मीन्, उषसः च, अन्वगच्छन्, दिवं पृथिवीं च प्रविश्य। अग्निः सर्वासां उषसां पूर्वं प्रकाशः; प्रतिदिनं प्रथमः वेत्ता; सः नानाविधं सूर्यरश्मिं व्याप्तवान्, दिवं पृथिवीं च व्याप्य। तव, अग्ने, घृतं दिव्ये आसने; तेन मनुः त्वां अद्य प्रज्वलितवान्; दिव्याः कन्याः तव घृतं वहन्तु; गावः तव घृतं दुह्युः। "अप्सु, राजन् वरुण, तव सुवर्णमितं सदनं; तस्मात्, सत्यव्रत, सर्वाणि बन्धनानि विमुञ्च," इति प्रार्थयन्ति। बन्धात् बन्धं, राजन् वरुण, अस्मात् विमुञ्च; यदा वयं 'अपः, वरुण' इति वदामः, तदा अस्मान् विमुञ्च। "वरुण, ऊर्ध्वं पाशं विमुञ्च, अधस्तात् मुञ्च, मध्ये मुञ्च; तदा, आदित्य, तव ऋते, अदितेः सुतः, पापरहितः स्याम।" सर्वान् पाशान्, ये ऊर्ध्वे, अधस्तात्, वरुणस्य, विमुञ्च; अशुभं स्वप्नं, दुरितं च अपास्य, धर्मिणां लोकं गच्छेम। "अजेय, जातवेदः, अमृत, महाश्रवः अग्ने, राज्यम् धारयन्, अत्र प्रकाशस्व! सर्वान् रोगान् मर्त्येषु विमुञ्चन्, अद्य अस्माकं आयुः श्रियः सह पालय।" इन्द्रः, बलवान्, वीर्यवान्, जनानां वृषभः, त्वं शत्रून् अपसार्य, देवेषु विशालं स्थानं कृतवान्। सः, गिरौ विचरन्, भीषाणः मृग इव, दूरात् आगच्छतु; तीक्ष्णं बाणं धनुषि स्थापय, इन्द्र, शत्रून् हन्य, रिपून् विक्षिप। सः बलवान्, देवैः युक्तः, वीर्यवान्, रथारातिः, अच्युतचक्रः, युद्धे शीघ्रः—तम् अत्र कल्याणाय तर्क्ष्यं आह्वयामः। इन्द्रः रक्षकः, सहायः, नित्ययाजी, वीरः—सर्वत्र अहं तं महेन्द्रं, बहुप्रार्थितं, आह्वयामि; सः दातारः, अस्मान् कल्याणं ददातु। अग्नौ यः रुद्रः, आप्सु यः स्थितः, ओषधीषु प्रविष्टः, यः सर्वान् लोकान् रचितवान्, तस्मै रुद्राय अग्नये नमः। "गच्छ, शत्रो, त्वं शत्रुः; विष, विषे न सन्दधातु; तस्मात् गच्छ, सर्प इव; तं हन्य," इति। "स्वर्ग्याः आपः अहम् इच्छामि; तासां सारं संमिश्रयामः। क्षीरवती अग्निः आगच्छतु; तं न मुञ्च, तेजः ददातु।" "मम, अग्ने, तेजः, अपत्यं, दीर्घायुः विमुञ्च; देवाः, इन्द्रः, ऋषयः च मम विद्युत् जानन्तु।" "आपः, यत् पापं, अशुद्धं, अनृतं, शापं च उक्तम्, तत् वहन्तु।" "त्वं समिध्, त्वं इन्धनम्, त्वं तेजः; तत् तेजः मयि स्थापय।" "यथा प्राचीनेषु कालेषु, गुह्यं व्रतमिव, छिनत्तः; सेवकस्य बलं निगृह्णातु।" "यत् सः संगृहीतवान्, तत् वयं इन्द्रस्य धनैः विभजामः; तव दीप्तिं वरुणस्य व्रतेन शमयामि।" "यथा शापः गच्छति, स्त्रियः च दुरितात् विमुक्ताः, शङ्कुरस्य मूलम् अपि विमुच्यते, तथा यत् प्रसारितम्, तत् विमुच्यताम्, यत् उत्तानम्, तत् अधः स्थाप्यताम्।" एवं ऋत्विजः, अग्निं, सोमं, अमावास्यां, पूर्णमासिं, वरुणं, इन्द्रं, रुद्रं, आपः च, स्तुत्वा, सर्वैः देवैः सह स्वस्त्ययनं, आयुः, धनं, अपत्यं, पवित्रता, तेजः, धर्मः च प्रार्थयन्, यज्ञं सम्यक् अन्ववर्तत।