आग्नेः समीपे वयं दिव्यं चक्रं निर्माय, त्वां बुद्धिमन्तं महाबलिनं स्थिररूपिणं प्रति प्रतिदिनं परिभ्रमामः, हे विघ्नहर्तः। ततः यजमानः समाहितः सविनयं प्रोवाच— “उत्तिष्ठ, हे होतः, इन्द्रस्य भागं पश्याम; पक्तमिष्टं समर्पितमुत, अथवा न समर्पितं, तत्सर्वं प्रकाशय।” यदि हविः पक्तमस्ति, तर्हि हे इन्द्र, आगच्छ; सूर्यः मध्ये मार्गे गतवान्। तव मित्राणि धनैः परिवृतानि, यथा ग्रामेशं गृहस्थाः परिवर्तन्ते। अहं मन्ये यद् हविः पात्रे पक्तं, वह्नौ पक्तं, सम्यक् पक्तं, तदेव नूतनं सत्यम्। मध्यान्हे सोमपाने, हे वज्रपाणे इन्द्र, बहुदानप्रिये, त्वं पिब। दीप्तोऽग्निः, दिव्यौ बलिनौ रथिनौ, उष्णमध्वं मधुरं त्वदर्थं दुह्यते, हे अश्विनौ; त्वां गायका: सभासु आह्वयन्ति। दीप्तोऽग्निः, हे अश्विनौ, उष्णमध्वं—इह आगच्छतम्। इदानीं गावः दुह्यन्ते, हे महाबलिनौ; कुशलिनः स्रष्टारौ प्रमोदन्ते। यज्ञः स्वाहाकृतः, देवेषु शुद्धः, अश्विनोः पात्रं, देवपानं योग्यं—एतत् अमृताः हर्षयन्तः गन्धर्वात् क्रमशः पिबन्ति। घृतं च क्षीरं च गावः मध्ये समर्पितम्—एषः, हे अश्विनौ, भवद्भ्यां भागः; सत्यम् सभापतिभ्यां दिव्यमध्वं पिबतम्। उष्णं हविः भवद्भ्यां समर्प्यताम्; आत्मार्पयिता न प्रमाद्येत; पयस्वान् अध्वर्युः भवद्भ्यां प्रगतिः। हे अश्विनौ, मधुमतीं धेनोः क्षीरं पिबतम्, हरितायाः क्षीरं पिबतम्। गावः रवं कुर्वन्त्याः समीपं क्षीरं नयताम्; हरितायाः क्षीरं उष्णे पात्रे समर्प्यताम्। सविता, पूज्यः, दिवं प्रकाशयति; सः उषसां पन्थानमुपजगाम। अहं तां सुस्रवां धेनुं, सुहस्तां, दुहन्त्रा दुह्यताम् आह्वये। सविता नः श्रेष्ठं बलं ददातु; उष्णपात्रं निर्विघ्नं तदस्मभ्यं वदतु। रवं कुर्वती, धनस्वामिनी, वत्सकामिनी, समीपं आगच्छति। एनां, अश्विनौ, दुहाम; सा महद्भाग्याय वर्धताम्। पूजिता, गृहपति, अतिथिः, अत्र अस्माकं यज्ञे आगच्छ, हे बुद्धिन्। हे अग्ने, सर्वान् शत्रून् विजित्य, अस्मभ्यं भोजनानि आनय; तानि शत्रूनां पराजयाय भवन्तु। हे अग्ने, महद्भाग्याय प्रयत्नं कुरु; तव श्रेष्ठानि यशांसि अस्माकं स्युः। अस्माकं गृहाणि ऐक्येन संयोजय; शत्रुभ्यः स्थिरो भव। सा धेनुः शुभपश्व्या भवतु; ततः वयं अपि शुभभागिनः स्याम। त्वं, अक्षता, सर्वदा घासं खाद; शुद्धं जलं पिब। श्रुतं यत् कृष्णा रौद्राः मातरः इति; दिव्यर्षेः मूलतः सर्वाः ताः विदारयामि। प्रथमान् विदारयामि, मध्यामपि; अन्तिमां छिन्दामि, यथा केशपुचं छिनत्ति। त्वष्टुः वाचा तव मत्सर्यं व्यपाकरोम्; यद् कोपः तव, तन्निवारयाम। व्रतेन, व्रतानां नाथ, भूषितोऽसि; सदा शुभेन्द्रियः अत्र प्रकाशस्व। त्वां, हे जातवेदः, सर्वे वयं सन्तानवत्यां दीप्तायां समागताः। आपः सन्तानवत्यः, दीप्ताः, शुद्धाः, पानीयाः, सुहस्ताः, चौराद् दुष्टात् अप्राप्ताः; रुद्रस्य शस्त्रं दूरं भवतु। याः पदा कुशलाः, प्रमुदिताः, एकताः, सर्वनाम्न्यः—ता देवीः देवैः सह मामागच्छन्तु। अस्मिन्गोष्ठे, अस्मिन्स्थाने, अस्मभ्यं घृतं सिञ्च्यताम्। या: प्रवाहिन्यः, ताः अपि प्रवाहिन्यः भूयुः; या रसवन्त्यः, ताः अपि रस्वत्यः भूयुः; या द्रुतद्राविण्यः, ताः अपि द्रुतद्राविण्यः भूयुः। या ग्रीवात्, या पार्श्वात्, या संधिभ्यः, या स्वयमेव प्रवहन्ति—यः कण्डूयमानः, या कवषिणी स्थितः, तद् सर्वं, त्वचां रोगः, ककुदि यदस्ति, निष्कास्यताम्। पक्षिवद् त्वग्रोगः यः पतति, सः नरं प्रविशति; एष औषधिः रोगिणां स्वस्थानां च। वयं ते त्वग्रोगं जानिमः, यत्रोत्पत्तिः; कथं सः हन्यते, यदा गृह्ये हविः समर्प्यते? वीर इन्द्र, वृत्रहन्, सोमं पात्रे पिब; धनेषु समरे, मध्यान्हे, बलवत्तरः भव; अस्मभ्यं बहुधनं ददातु। मरुतः, पीडयन्तः, इदं हविः गृह्णीत; घोराः, अस्मदर्थे स्थिताः स्युः। यदि कश्चित् मृत्युः, हे मरुतः, द्वेष्यः, अस्मान् हिंसितुमिच्छति, वा मायया बद्धुमिच्छति, हे वसवः, तस्मात् अस्मान् विमोचयत, तम् शक्त्या दहता। मरुतः, दीप्तिमन्तः, विशालगृहवासिनः, गणैः मानवैः सह, पापबन्धनात् अस्मान् विमोचयन्तु; पीडयन्तः, मत्सरिणः, हर्षयन्तः, अस्मान् मुक्त्वा कुर्युः। तव यः बन्धः, यः योकः, यः संयोजनं, तं विमोचयामि; अत्र, अग्ने, अनवरतं ज्वल। यं शक्तिधरं, अग्ने, तस्मै दिव्यया वाचा त्वां योजयामि; अस्माकं धनैः, शुभैः च प्रकाशस्व; देवदत्तं हविः ग्रहीतृभ्यः सौम्यं वचः वद। या भागः देवैः तव कृता, अमावास्यायां, महत्यां संहृत्य—तेन अस्माकं यज्ञं पालय, विश्वतोमुख; अस्मभ्यं धनं, श्रेष्ठं सन्ततिं च ददातु। अहमेवायममावास्या; पुण्याः मयि वसन्ति; मयि, देवाः साध्यैः सह, इन्द्रेण सह, समागता:। रात्रिः आगता, निधिप्रिया, बलवती, पुष्टिवती, वित्तेषु प्रविष्टा; वयं अमावास्यायै हविषा जुहोमः, या पूष्णां दुहन्ती, समृद्ध्या आगता। अमावास्यायां, त्वत्तः अन्यः न कश्चन एतानि रूपाणि सृजति, हे विश्वतोमुख; यानि इच्छामः, तानि सम्पद्यन्ताम्; वयं धनिनः स्याम। पृष्ठतः पूर्णा, पुरतः पूर्णा, मध्ये उदिता, पूर्णिमा विजिता; तस्यां, देवैः सह, महत्यां वसन्तः, स्वर्गशिखरे हविषा प्रमोदामहे। वृषभं, बलिनं, पूर्णिमां यजामः; सः अक्षयं, वर्धमानं धनं ददातु। प्रजापते, त्वत्तः अन्यः न कश्चन एतानि रूपाणि सृजति; यानि इच्छामः, तानि सम्पद्यन्ताम्; वयं धनिनः स्याम। पूर्णिमा रात्रिषु प्रथमं यज्ञयोग्या, अन्याः अतिक्रान्तवती; या त्वां यजन्ति, यज्ञयोग्य, हविषा, ते पुण्याः स्वर्गं प्रविशन्ति। एवं देवेषु यज्ञः, हविः, सोमः, अश्विनौ, अग्निः, इन्द्रः, मरुतः, सविता, रात्रिः, अमावास्या, पूर्णिमा च, ऋषिभिः स्तूयमाना, सम्पूर्णफलदायिन्यः सन्ति।