शान्तिमयस्य ऋषेः पुरातनकाले, सः आत्मानं, सुतान्, धनं च त्रैधातुकं रक्षित्वा प्रार्थयामास, "माम् अव रक्ष, मम अपत्यं रक्ष, अस्माकं वित्तं रक्ष," इति। सः यच्छति—"द्वेषः अस्मान् न अतिव्रजेत्, न च रिपवः अस्मान् जयन्तु।" यदि कश्चन अशुभमनाः अस्मान् प्रति कुत्सां कुर्यात्, तस्यैव शापः तस्यैव प्रत्यवर्तेत, तस्य दुष्टदृष्टिः, तस्य पृष्ठं च वयं शृणुमः। प्रभाते शुभा देवी तारानाम्ना उदितवती, सा क्षेत्रव्याधेः अधमं चोत्तमं च पाशं विमोचयतु। रात्रिः गच्छतु, हिमः गच्छतु, हानिकारकाः गच्छन्तु; क्षेत्रव्याधिः नाशं यातु, क्षेत्रं विमुक्तं भवतु। हरिद्रयवस्य, शुक्लयवस्य, तव तृणस्य, तिलस्य, तिलत्वचः क्षेत्रव्याधिः नाशं यातु, क्षेत्रं विमुक्तं भवतु। हलानाम् नमः, युगानां तेषां बन्धनानां च नमः; क्षेत्रव्याधिः नाशं यातु, क्षेत्रं विमुक्तं भवतु। ये शरैः क्षेत्रं चिन्दन्ति, तेषां नमः; दूतानां नमः; क्षेत्रपतये नमः; क्षेत्रव्याधिः नाशं यातु, क्षेत्रं विमुक्तं भवतु। दश वृक्षा, ये अस्य जन्तोः संधिषु राक्षसैः बद्धस्य विमोचनं कुर्वन्ति, तान् आह्वयति; वनपतये च प्रार्थयति—"एनं जीवलोकं नय।" सः आगतः, उत्थितः; जीवसङ्घः अपि आगतः। सः पुत्राणां च, नराणां च पिता अभवत्, परमदैवतः। सः अधीतवान्, उत्थितः; सः प्राणिनां पुरीम् प्रविष्टः। तस्य शतं वैद्याः, सहस्रं औषधीः। देवाः, ब्राह्मणाः, ओषधयः च औषधं विदुः; सर्वे देवाः पृथिव्यां औषधं विदुः। यः तद् कृतवान्, सः गच्छितवान्; सः एव श्रेष्ठतमः भिषक्। सः एव, विशुद्धः, तव भिषक् औषधानि संकल्पयति। क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः च, वरुणस्य पाशात् त्वां विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। अग्निः स्वसखिभिः सह त्वं शं कुर्यात्, सोमः ओषधीभिः सह शं कुर्यात्। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। मध्यमे वायुः त्वं शं कुर्यात्, चत्वारः दिशः त्वं अनुकूलाः स्युः। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। एता देव्यो दिशः, वायोः पत्न्यः, सूर्यः पश्यति; एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। एषु त्वां निधाय, अन्तः गुह्यं, रोगः नाशः च दूरं यान्तु। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। त्वं रोगात्, अमङ्गलात्, कल्मषात्, हानिपाशात्, सर्वग्रहात् विमुक्तः। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। अद्य त्वं द्वेषात् विमुक्तः, सौम्यः जातः, भाग्यवन्तां लोकं प्रविष्टः। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। देवाः तम् तमसो गृहीतम् विमोच्य, पवित्रे सूर्यस्य ज्योतिषि निष्कल्मषं स्थापयन्ति। एवं त्वां क्षेत्रात्, नाशात्, बन्धूनां शापात्, हान्याः, वरुणस्य पाशात् विमोचयामि। ब्रह्मणा त्वां निर्दोषं करोमि; द्यावापृथिवी शं त्वं कुर्याताम्। त्वं पावकः, शस्त्रं; त्वं अस्त्रं, त्राता। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सह सर्वैः सौम्यतां गच्छ। त्वं शृङ्खला, प्रतिशान्तिः, प्रतिशापः। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सह सर्वैः सौम्यतां गच्छ। यः अस्मान् द्वेष्टि, यं च वयं द्विष्मः, तम् प्रति गच्छ। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सह सर्वैः सौम्यतां गच्छ। त्वं प्राज्ञः, बलसम्पन्नः, शरीरस्य रक्षकः। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सह सर्वैः सौम्यतां गच्छ। त्वं तेजस्वी, दीप्तिमान्, ज्योतिः, प्रकाशः। श्रेष्ठं कल्याणं प्राप्नुहि, सह सर्वैः सौम्यतां गच्छ। द्यावापृथिवी, विशालं अन्तरिक्षं, क्षेत्रस्य ईश्वरी, महती, अद्भुता, वायुनि रक्षिता अन्तरिक्षं च, यथा अहं दहामि, तथा तत्र दहन्तु। देवाः, यज्ञार्हाः, एतत् शृण्वन्तु; भरद्वाजः मम कृते स्तोत्राणि प्रब्रूते। यः अस्माकं मध्ये दुष्टमनाः, सः पापपाशे बद्धो भवतु। इन्द्र! सोमपः! शृणु, यं दुःखितेन हृदया आह्वयामि। यः अस्माकं मध्ये दुष्टमनाः, तं वृक्षं वज्रेण यथा, तथा छिनदामि। अष्टाशीत्या च गायकैः, आदित्यैः, वसुभिः, अङ्गिरोभिः च, पितॄणां हविः पुण्यं च अस्मान् रक्षन्तु; दिव्येन बलिना एतद् यच्छामि। द्यावापृथिवी मम ज्योतिष्मत्यौ स्ताम्; सर्वे देवाः मां पालयन्तु। सोमपानाः अङ्गिरसः पितरः पापं दुष्टकृत्यः दुरितं नयन्तु। ये, मरुतः, अस्मान् अत्युच्चं मन्यन्ते, अथवा अस्माकं प्रार्थनां निन्दन्ति, तेषां दुःखानि, क्लेशाः स्युः; स्वर्गः अपि प्रार्थनाद्वेषिणं पीडयति। सप्त प्राणा, अष्ट चेतांसि, प्रार्थनया छिनदामि। यमदूतः अग्निः मृत्योरासीनं निर्बलम् अकरोत्। त्वदीयं पादं जातवेदसि प्रज्वलिते स्थापयामि। अग्निः शरीरं परिगृह्णातु; प्राणः वाक् च यथाकालं यान्तु। अग्ने, आयुः दीर्घं दातुम् इच्छ, वीर्यं वृत्स्व; अग्ने, घृतं पुरस्तात् पृष्ठतः च। घृतं मधु, गावः दत्तं पीत्वा, पितेव पुत्रान् एनं पालय। तेजः नः ददातु, जरां मृत्युम् अपाकरोतु, दीर्घमायुः ददातु। बृहस्पतिः एषः वासः दत्तवान्; सोमाय, राज्ञे, तद् धार्यताम्। एतद् वासः शुभाय धारय; त्वं गृहनां रक्षकः, शापनाशकः अभवः। शतं शरदान् जीव, विश्वदृश्, धनं समृद्धिं च संजहि। आगच्छ, स्थिरः शिलावत् भव; तव शरीरं शिलावत् कठोरं भवतु। सर्वे देवाः शतवर्षं आयुः ददातु। यद् वासः तव प्रथमं आवरणं, तत् तव कृते गृह्णामि; सर्वे देवाः त्वां पालयन्तु। तव बलवन्तः भ्रातरः पश्चात् जायन्तां, बहवः, सुजाताः, सह वृद्धिम् आप्नुवन्तु। निरमूलान्, दुष्टान्, एकचित्तान्, लोभिनः, क्रूरस्य अपत्यं, शत्रून् च वयं नाशयामः। त्वां गोष्ठात्, अजाभ्यः, वृषभेभ्यः, पादत्राणेभ्यः च निष्कासयामः; मागुन्द्याः कन्याः गृहेभ्यः निष्कासयामः। एवं स ऋषिः, देवतानां कृपया, क्षेत्रस्य शान्तिं, रोगनाशं, दीर्घायुषः, सौम्यतां, सर्वत्र मंगलं च प्रार्थयन्, स्वजनं पालयन्, दुष्टान् निवारयन्, आत्मनं च सर्वान् च रक्षति स्म।