एवम् एकदा, श्रद्धालुजनाः स्वस्य समीपे स्थित्वा, "इहैव तिष्ठ," इत्युक्त्वा, "मा गच्छ," इति प्रार्थयन्ति। सर्वेषु रूपेषु समृद्धिं प्राप्नुहि, अहं शुभैः सौभाग्यैः सह आगमिष्यामि, त्वया सह वर्धस्व," इति स्नेहेन वदन्ति। ततः ते अग्निं प्रार्थयन्ति—"हे अग्ने, तपसः तेजसा वयं तपः कुर्मः; विद्वद्भिः प्रियाः भूयाम, दीर्घायुषः, प्रज्ञावन्तः च।" पुनः वदन्ति—"अग्ने, वयं तपः कुर्मः, श्रवणेन शिक्षायाः दीर्घायुषः प्रज्ञावन्तः भूयाम।" अग्निः तु सत्यम् अधिपः, सदा बलवान्, रथस्थः पदातीन् विजयीव, पुरः पुरोहितः, भूमेः नाभौ स्थितः, गर्जनं विना दीप्तिमान्। यः प्रयत्नवन्तः, तेषां दृढं आधारं कुर्यात्। अग्निं युद्धविजयं, दीर्घकालं स्थिरं, स्तुतिभिः उच्चस्थानात् आह्वयन्ति। सः सर्वदुःखानि नयतु, सर्वापदः पारयतु। यदि कृष्णपक्षी उड़ति वा पतति, तदा जलानि सर्वदुःखात्, पापात् च रक्षन्तु। यदि कृष्णपक्षी देवी विनाशाय मुखेन क्रन्दति, गृहाग्निः अग्निः तस्माद् दोषात् विमोचयतु। अपामार्गः, यः प्रतिपृष्ठं फलम् वहति, अत्र विकसितः। सः सर्वान् अनिष्टमार्गगामिनः दूरं कुर्यात्। यद् दुष्कृतं, अशुद्धिः, वा पापं यत् कृतम्, अपामार्गः सर्वदिशोमुखः तेन सर्वं शुद्धिं कुर्यात्। यत् कृष्णदन्तैः, दुष्टनखैः, वा बहिष्कृतैः सह यत् विभक्तम्, अपामार्गः तेन सर्वं शुद्धिं कुर्यात्। यत् मध्यस्थे, वायौ, वृक्षेषु, गुहासु, वा यत् गोः श्रुतम्, तत् ब्राह्मणः पुनः प्रतिनिवर्ततु। मम बलः पुनः आगच्छतु, आत्मा, वित्तं, ब्राह्मणः च पुनः आगच्छतु। यज्ञाग्नयः स्वस्थानेषु स्थापिताः अत्र पुनः स्थाप्यन्ताम्। सरस्वती, दिव्यव्रतधारिणी, दिव्यनिवासिनी, देवी, यज्ञदत्तं स्वीकुरु; सन्ततिं देहि। एष तव आहुति, सरस्वती, घृतसमृद्धा; एष पितृभ्यः आहुति, तेषां मुखस्य भोज्यं। एते तव शुभतमाः दानानि—तेभ्यः वयं मधुर्यम् प्राप्नुयाम्। वायुः शुभं वातु, सूर्यः सौम्यं तापं ददातु; दिवाः शुभाः स्युः, रात्रयः अपि शुभाः; उषः शुभं दीप्तिं ददातु। यः मनसा, वाचा, यज्ञैः, आहुति, यजुषा यजति, तस्य आहुति सत्यं न प्राप्नुयात्, निरृतिः मृत्युसंयुक्ता ताम् नाशयतु। यातुधानाः, निरृतिः च, तं असत्येन आक्रान्त्वा, तस्य सत्यं नाशयन्तु; देवा इन्द्रप्रेरिताः तस्य यज्ञं नाशयन्तु—यद् यजति, तत् लक्ष्यं न प्राप्नुयात्। द्वौ शीघ्रौ राजानौ, द्वौ श्येनौ इव, पात्रात् आघृतं घृतं तं हानिकारिणं नाशयतु। अहं तव उभे बाहू पृष्ठे बध्नामि, मुखं बध्नामि; अग्नेः कोपेन तव आहुति नाशितम्। पुनः, बाहू, मुखं बध्नामि; अग्नेः तीव्रकोपेन तव आहुति नाशितम्। अग्निं परिक्रमामः, बुद्धिमन्तं, बलवन्तं, स्थिररूपं, प्रतिदिनं, विध्वंसकं। उत्थाय, इन्द्रस्य भागं पश्याम, यजमानः; यद्य आहुति पक्वा, वा न, तद् सूचय। यदि आहुति पक्वा, इन्द्रः आगच्छतु; सूर्यः मध्यमार्गे गतः। तव सहचराः रत्नैः तव गृहेषु गृहेष्वपि नायकं यथा परिवृत्य तिष्ठन्ति। पात्रे पक्वा आहुति, अग्नौ पक्वा, सुष्टु पक्वा, एष नूतनं सत्यं। मध्याह्नस्सोमप्रेषणे, वज्रधारिन् इन्द्र, बहुदानैः हर्षितः पिब। दीप्तः अग्निः, दिवौ द्वौ बलवन्तौ रथस्थौ, तप्तं सोमपानं तव मधु समुपदत्ते; त्वं अश्विनौ, गायकाः सभायां आह्वयन्ति। दीप्तः अग्निः, अश्विनौ, तप्तं सोमपानं—आगच्छताम्। इदानीं गावः दुग्धं ददाति, महाबलिनौ; कुशलिनः हर्षिताः, सृष्टिकर्तारौ। स्वाहाकृतं यज्ञं, देवेषु शुद्धं, अश्विनां पात्रं, देवपानाय योग्यं—अमृताः हर्षिताः तद् गन्धर्वात् क्रमशः पिबन्ति। घृतं च दुग्धं, गवां मध्ये, अश्विनौ, एष तव भागः; सत्यम् सभापतिः, दिव्यं तप्तं सोमपानं पिबताम्। तप्तं सोमपानं तव समर्प्यताम्; आत्मयाजकः न विफलः स्यात्; अध्वर्युर्दुग्धसमृद्धः तव अग्रे गच्छतु। अश्विनौ, मधुरं दुग्धं मधुकाव्यं पिबताम्, कपिलायाः दुग्धं पिबताम्। गवां रवेन दुग्धं समीपं आगच्छतु; कपिलायाः दुग्धं तप्तपात्रे समर्प्यताम्। सविता, योग्यः, दिवं प्रकटयति; सः उषसां पथं अनुसरन् दीप्तिमान्। एतां शुभदुग्धदायिनीं गाम् गवां दुहित्र्यं दुग्धं कर्तुं आह्वयामि। सविता उत्तमं बलं ददातु; तप्तपात्रं विघ्नरहितं एतद् अस्मभ्यं सूचयतु। गवां स्वामिनी, धनदायिनी, वत्सकामना, समीपं आगच्छति। एतां अश्विनौ दुग्धं दुहामः; सा महत् सौभाग्याय वर्धताम्। प्रियः, गृहनाथः, अतिथिः, अस्माकं यज्ञे आगच्छतु, बुद्धिमान्। अग्निः सर्वारिभिः विजयी, अस्माकं खाद्यानि आनयतु, शत्रुनाशाय स्युः। अग्ने, महत् सौभाग्याय प्रयत्नं कुरु; तव उच्चतमाः कीर्तयः अस्माकं स्युः। अस्माकं गृहानि सौहार्देन एकीकुरु; महान् शत्रुं प्रति दृढः तिष्ठ। सा शुभपशुवन्या स्यात्; ततः वयं अपि शुभाः स्याम। हे अक्लिष्टे, सर्वदायिनी, तृणं खाद, शुद्धं जलं पिब। श्रुतम्, कृष्णा मातरः रक्तानां संज्ञा; दिव्यर्षेः मूलात् सर्वान् तान् विधामि। प्रथमं तान् विधामि, मध्यं अपि; अन्तिमं छिन्दामि, केशपुच्छमिव। त्वष्टृवाक्येन तव स्पर्धां अपाकरोमि; यत् क्रोधः तव, तद् शमयामि। व्रतेन, व्रतानां नाथ, भूषितः; सदा शुभचेतसा अत्र दीप्तिमान् भव। त्वं जातवेदस्, यं सर्वे वयं समुपगच्छामः, दीप्तः, सन्ततिसम्पूर्णः। आपः, सन्ततिसम्पन्नाः, दीप्ताः, शुद्धाः, सुपेयाः, शुभहस्ताः, न चौरैः, न द्वेष्टृभिः गृह्यन्तु; रुद्रस्य अस्त्रं तव दूरं रक्षतु। एवं श्रद्धालुजनाः, अग्निं, अपामार्गं, सरस्वतीम्, अश्विनौ, इन्द्रं, सवितारम्, गाम् च, विविधैः स्तोत्रैः, यज्ञैः, प्रार्थनाभिः, शुभैः भावैः, स्वस्य जीवनं, बलं, सन्ततिं, सौभाग्यं च पुनराप्तुं, पापान् निवारयन्ति, शत्रून् नाशयन्ति, दिव्यैः शक्तिभिः रक्षिताः, धर्ममार्गे नित्यम् वर्धन्ति।