सप्त पुत्राः स्रवन्ति बालाय, मरुतां पितरं प्रति; ते पुत्राः सत्यानि प्रकाशयन्ति। उभे, उभे एते, उभे तस्यार्थे प्रयतन्ते, उभे समृद्धिम् आप्नुतः। तत्रेन्द्रावरुणौ, सुतं सोमं मदायोगं सुविद्यम् उपपिबतं, व्रतधारिणौ स्थिरव्रतौ; यौ यज्ञे देवेषु हविः प्रतीच्छन्ति, तयोः रथः स्वस्रोतसि उपयातु पानाय। इन्द्रावरुणौ, मधुमन्तं बलिनं सोमं पिबतम्; इह सुतमुपाहूतं हविः प्राप्त्वा, अस्मिन्बर्हिषि मुदेतमिति। यः कोऽपि अस्मान् शपति, वा न शपति, यः वा केनापि प्रकारेण शपति, स स जडत्वं यातु, विद्युल्लता इव वृक्षं मूलतः क्षिप्तः। अहं बलं वहन्, धनदः, शुभबुद्धियुक्तः, अहिंस्रदृष्ट्या सौम्यया गृहाणि समीपगः, सुसंस्कृतचित्तः, भक्त्या युक्तः, प्रीणयन्, माम् अलं भीष्ठ। एते गृहा आनन्ददाः, बलसम्पन्नाः, समृद्ध्याः; वामपार्श्वे पूर्णाः तिष्ठन्ति—ते आगच्छतः अस्मान् विज्ञास्यन्तु। येषां मध्ये यात्री वसति, येषु बहु सौमनस्यं वर्तते—तान् गृहान् आह्वयामः; ते आगच्छतः अस्मान् विज्ञास्यन्तु। धनिनः मित्राणि आहूतानि, संमिलने मधुराः; गृहा, भूत्वा निराशाः, निरतीर्षाः—नः न भीष्ठ। इह आहूताः गावः, आहूताः अजाः मेषाः च; अन्नस्य रसं अपि गृहेषु आहूतम्। सुभाषिणः, सौभाग्यवन्तः, पुष्टाः, हास्यहर्षयुताः; गृहा, भूत्वा निरतीर्षाः, निराशाः—नः न भीष्ठ। अत्रैव तिष्ठ, मा गच्छ; सर्वरूपेण समृद्धिं कुरु; अहं शुभेन आगमिष्यामि—त्वया सह वर्धस्व। अग्ने, तपसः तापेन वयं तपः कुर्मः; वयं विदुषां प्रियाः, दीर्घायुषः, प्राज्ञाश्च भूयेम। अग्ने, वयं तपः कुर्मः, श्रुत्वा उपदेशान्, दीर्घायुषः प्राज्ञाश्च भूयेम। अयं अग्निः सत्यपतिः, नित्यबलः, सारथिरिव पदातीन् जयति, पुरोहितः; पृथिव्याः नाभौ स्थितः, गर्जनं विना दीप्तिमान्—यत्नवन्तः दृढं प्रतिष्ठां कुर्युः। अग्निं संग्रामविजयिनं, धैर्यवन्तं, स्तोत्रैः, उच्चस्थानात् आह्वयामः; स सर्वदुःखानि अस्मान् नयतु, अग्निर्देवः सर्वपापात् अस्मान् तारयतु। यदि कृष्णपक्षी निर्गच्छति वा पतति, तस्मात् सर्वदोषात् जलानि अस्मान् रक्षन्तु। यदि कृष्णपक्षी रौति, हे निरृतिदेवि, तव मुखेन—गृह्याग्निः तस्मात् अपराधात् अस्मान् मोचयतु। अपामार्ग, त्वं प्रत्याननः फलवन् अभवः; अत्र सर्वान् पन्थानं हिंसकान् अपाकुरु। यत् किञ्चित् पापं, मलिनं, वा अशुभं कृतम्, त्वया, सर्वदिशंमुखेन अपामार्ग, तत् सर्वं प्रमार्जयामः। यत् अस्माभिः कृष्णदन्तैः, दुष्टनखैः, वा चाण्डालैः सह संविभाजितम्, त्वया, अपामार्ग, तत् सर्वं प्रमार्जयामः। मध्यक्षे, वातस्मिन्वा, वृक्षेषु वा, विवरेषु वा—यद् गावः उत्थाय शृण्वन्, तत् ब्राह्मणः पुनः अस्माकं प्रतियातु। मम बलं प्रतियातु, प्राणः, धनं, ब्राह्मणः च प्रतियातु; अग्नयः स्वस्थानस्थाः अत्र पुनः प्रतिष्ठिताः स्युः। सरस्वति, तव दिव्यव्रतेषु, स्वर्गे गेहेषु, देवी, इदं हविः गृहाण; देवी, अस्मभ्यं सन्ततिं ददातु। एषा तव होमः, सरस्वति, घृतवती; एषा पितृभ्यः हविः, तेषां मुखे अन्नम्। एतानि तव श्रेयांसि दानानि—तैः वयं मधुमन्तः स्याम। वातः अस्माकं शुभं वातु, सूर्यः सौम्यतया तापनं करोतु; दिवाः शुभाः स्युः, रात्रयः अपि तथा; उषाः अस्माकं शुभ्रं दीप्तिम् उपदिशतु। यत् मनसा, वाचा, यज्ञैः, हविषा, यजुषा च दत्तम्—तत् निरृतिः मृत्युसहिता सत्यम् प्राप्तुम् पूर्वं एव नाशयतु। यातुधानाः च निरृतिः गृह्य, तं अनृत्येन हन्तु, तस्य सत्यम् विनाशयतु; देवा, इन्द्रेण प्रेरिताः, तस्य यज्ञम् अभिनिपातयन्तु—यद् यजति, तत् लक्ष्यं न प्राप्नुयात्। यथा शीघ्रौ राजानौ, यथा शीघ्रौ सुपर्णौ, तथा हविः, पात्रात् अपिहतम्, तं नः हिंसितारं नाशयतु। अहं तव उभे बाहू पृष्ठतः बद्ध्वा, तव मुखं बद्ध्वा; अग्नेः देवस्य कोपेन, तेन तव होमं हतान् कृतवान्। तव बाहू बद्ध्वा, तव मुखं बद्ध्वा; अग्नेः तीक्ष्णक्रोधेन, तेन तव होमं हतान् कृतवान्। अग्ने, त्वां परितः वयं चरामः, प्राज्ञ महाबल, स्थिररूप; प्रतिदिनं, विध्वंसक, रक्षसः। उत्तिष्ठ, इन्द्रस्य भागं पश्याम; होतः, पक्तं हविः दत्तम् उत वा न दत्तम्, तद् सूचय। यदि हविः पक्तम्, इन्द्र, आगच्छ; सूर्यः मध्ये मार्गे गतः। तव सहचराः धनैः त्वां परिवेष्टि, यथा गृहीपति कुलपतिं गच्छन्तम्। अहं हविः पात्रे पक्तम्, अग्नौ पक्तम्, सुपक्तम् इति मन्ये, एषा नूतनं सत्यम्; मध्यंदिने सोमपेषणे, इन्द्र, वज्रपाणे, पीत्वा बहुदान्येषु मुदस्व। दीप्तः अग्निः, दिव्यौ रथिनौ, तव तृप्तये तप्तं सोमं दुग्धम्; अश्विनौ, वयं स्तोतारः, सभासु आह्वयामः। दीप्तः अग्निः, अश्विनौ, तप्तं सोमं—आगच्छतम्। इदानीं गावः दुह्यन्ते, वीर्यवन्तौ; दक्षाः हृष्यन्ति, विश्वकर्मणौ। स्वाहा युक्ताः यज्ञाः, देवेषु शुद्धाः, अश्विनोः पात्रम्, देवपानम्—अमृताः तद् गन्धर्वात् क्रमशः आस्वादयन्ति। घृतं क्षीरं च गावः मध्ये दत्तम्—एषा, अश्विनौ, भवतोः भागः; सत्यसभापतिः, दिव्यं तप्तं सोमं पिबतम्। भवतोः तप्तं हविः सिञ्च्यताम्; आत्मार्पिता न व्यथेत; अध्वर्युः क्षीरवती, पुरोगच्छतु। अश्विनौ, मधुमती गौः क्षीरं पातुम्, हरिण्याः क्षीरं पिबतम्। दुह्यमानायाः गावः रवेण उपसृत्य, हरिण्याः क्षीरं तप्ते पात्रे सिञ्चताम्। सविता योग्यः दिवम् अवदर्शयत्; स उषसां पन्थानं अनुसृत्य प्रकाशते। एवं, ऋषयः, देवाः, गृहाः, अग्निः, सोमः, अपामार्गः, सरस्वती, इन्द्रः, वरुणः, अश्विनौ, सर्वे च, यथाक्रमं स्तूयन्ते, पूज्यन्ते, यज्ञेषु हविषा तर्प्यन्ते, तथा एषा कथा वेदवाणीमिव प्रवहति।