दिव्येऽन्तरिक्षे ये तव मार्गाः, येन त्वं सर्वाणि भूतानि सञ्चालयसि, तैरेव मार्गैः, भगवन्, अस्मान् कल्याणाय नय। दीर्घायुषः, कृष्णपिपीलिकाभ्यः, भूमिकुड्याच्च संहित्य, अहं संगृह्णामि—एष विषं वृश्चिकस्य संधेशु स्थितं, शतशाखानां मूलानाम्। एषा औषधिः मधुना जाता, मधुना पूर्णा, मधुरत्वेन संयुक्ता; सा विकीर्णानां भेषजं, मक्षिकायाः शमनी मन्त्रः च। यत्र यत्र सर्पः, यत्र यत्र वृश्चिकः, यत्र यत्र मक्षिका दष्टवती, तत्र तत्र अस्य विषस्य आवाहनं कुर्मः—रसं विना, दंशिनः विषम्। त्वं यो वक्रः, विकृतः, कुण्ठितः, मुखं विकुर्वाणः, हानिं कुर्वाणश्च—वागधिपते, तान् तृणवत् सम्यक्स्थापय। वृश्चिकस्य विषम्, सर्पस्य सर्पणम्, समीपगमनं च—एतत् त्वं तस्मात् अपाकरोषि, सः पुनः स्वस्थः जातः। न तव बाहुषु बलं, न शिरसि, न मध्ये; कुतः तर्हि, पृष्ठभागेन, बालकं हिंससि? पिपीलिकाः त्वां दंशन्ति, मयूराः त्वां विदारयन्ति; सर्वाणि भूतानि वदन्तु—वृश्चिकस्य विषम्, रसं विना। यः पृष्ठेन च मुखेन च ताडयति, तस्य मुखे विषं नास्ति; किम् तर्हि तस्य पृष्ठे वसति? यद् वाक्ये, यद् याचने, यद् जनानाम् मध्ये गमनं कुर्वतः विक्षिप्तं, यद् शरीरस्य विकीर्णं—तत् सर्वं सरस्वत्याः कृपया सर्पिर्भिः पूर्यताम्। सप्त पुत्राः शिशवे, मरुतां पितरं प्रति वहन्ति; ते पुत्राः सत्यानि आविष्कृतवन्तः। उभौ, उभौ एते, उभौ प्रयत्नवन्तौ, उभौ समृद्ध्यै तस्यैव यतन्ते। इन्द्रवरुणौ, एषः सुतः सोमः, मदिरः, सुसंस्कृतः, यूयं व्रतधारिणौ, पिबतम्। युष्माकं रथः, हविष्यमाने, देवेषु यज्ञे, स्वस्रोतसि आगच्छतु, पातुं। इन्द्रवरुणौ, मधुमन्तं बलिन्तं सोमं पिबतम्; एषः सुतः सोमः, इह सिक्तः, युष्माकं कृते, इममासनं आगच्छतम्, रमध्वं च। यो नः शपेत्, वा न शपेत्, वा यथाकञ्चन शपेत्—सः मूलतः क्षीयताम्, विद्युद्भिन्नवृक्षवत्। बलसम्पन्नः, धनदः, सुमतीः, अहिंस्रदृष्टिः, शुभचेताः, नमतः गृहान् गच्छामि; प्रमोदध्वं, मा बिभीत। एते गृहाः प्रमोदजनकाः, बलसम्पन्नाः, समृद्धयुताः; वामपार्श्वे पूर्णाः तिष्ठन्ति—ते अस्मान् आगतान् विज्ञातु। येषां मध्ये यात्री निवसति, येषु स्नेहः बहु अस्ति—तान् गृहान् आवाहयामः; ते अस्मान् आगतान् विज्ञातु। आहूताः धनवन्तः मित्राणि, संहारे मधुराः; गृहाः, मा बुभुक्षिताः, मा तृषिताः, मा बिभीत। आहूताः गावः, आहूताः अजावयः; अन्नस्य सारः अपि गृहेषु आहूतः। सुभाषिणः, सौभाग्यवन्तः, पान्यपूर्णाः, हास्यहर्षयुक्ताः गृहाः; मा तृषिताः, मा बुभुक्षिताः, मा बिभीत। अत्रैव तिष्ठ, मा गच्छ; सर्वरूपेण वर्धस्व; अहं सौभाग्येन आगमिष्यामि—त्वया सह वर्धस्व। अग्ने, तपसा, तपः कुर्मः; वयम् विद्वत्सु प्रियाः, दीर्घायुषः, प्राज्ञाश्च भूयाम। अग्ने, वयं तपः कुर्मः, तपः आचरामः; श्रुता उपदिशन्तः, दीर्घायुषः, प्राज्ञाश्च भूयाम। एषः अग्निः सत्येश्वरः, नित्यबलः, रथिरिव पदातीन् विजिग्ये, पुरोहितः; पृथिव्याः नाभौ स्थितः, मेघनादं विना दीप्तिमान्—यतन्तः दृढं प्रतिष्ठां कुर्वन्तु। अग्निं युद्धविजयं, धैर्यवन्तं, स्तुतिभिः उच्चस्थानात् आह्वयामः; सः अस्मान् सर्वदुःखात् नयतु, अग्निर्देवः सर्वापदः अतिपातयतु। यदि कृष्णपक्षी निष्क्रान्तः, वा पतितः, तस्मात् सर्वदुःखात्, पापाच्च अपः अस्मान् रक्षन्तु। यदि कृष्णपक्षी क्रोशति, नीरृतिदेवि, तव मुखेन—गृहाग्निः अग्निः तस्मात् अपराधात् अस्मान् मोचयतु। अपामार्ग, त्वं प्रतिपृष्ठं फलदः, अत्रैव वृद्धः; सर्वान् अहितमार्गगामिनः इतः अपाकुरु। यत् पापं, यत् मलिनं, यद् अनिष्टं वयं कृतवन्तः, त्वया, सर्वदिक्प्रतिपृष्ठेन अपामार्गेण, तत् सर्वं शुद्धीक्रियते। यद् कृष्णदन्तैः, दुर्नखैः, वा पतितैः सह वयं यद् विहृतवन्तः, त्वया, अपामार्गेण, तत् सर्वं शुद्धीक्रियते। मध्यमे, वा वायौ, वा वृक्षेषु, वा विवरेषु—यद् गवाः श्रुत्वा उत्पन्नं, तत् ब्राह्मणः पुनः अस्माकं समीपं आगच्छतु। मम बलं पुनरागच्छतु, प्राणः, धनं, ब्राह्मणश्च पुनरागच्छतु; यथास्थाने अग्नयः स्थाप्यन्ताम्। सरस्वति, दिव्यव्रते, दिव्यधामनि, देवी, अर्पितं हविः गृहाण; देवी, अस्मभ्यं सन्ततिं प्रयच्छ। एष तव हविः, सरस्वति, सर्पिर्मयः; एष पितॄणां होमः, तेषां मुखानां भोज्यम्। एते तव शुभतमाः दानानि—तैः वयं मधुमयाः स्याम। वातः अस्मभ्यं शुभं वातु, सूर्यः सौम्यं तापयतु; दिवाः शुभाः, रात्रयः अपि शुभाः; उषसः अस्मभ्यं शुभं प्रकाशयन्तु। यत् मनसा, वाचा, यज्ञैः, हविषा, यजुषा च यः अर्पयति—तस्य हविः नीरृतिः मृत्युसंयुक्ता सत्यं प्रति नयतु। यातुधानाः, नीरृतिश्च, तं अनृत्येन बाधन्तु, तस्य सत्यं नाशयन्तु; देवाः, इन्द्रप्रेरिताः, तस्य यज्ञं संक्षिपन्तु—यत् सः अर्पयति, तत् लक्ष्यं न प्राप्नुयात्। यथा शीघ्रौ नृपती, यथा द्वौ श्येनौ पततः—तथा सर्पिर्दुग्धं तस्य हिंसकस्य नाशनं करोतु। तव उभे बाहू पृष्ठतः बध्नामि, तव मुखं बध्नामि; अग्नेः कोपेन, तेन तव हविः निपातितम्। तव बाहू बध्नामि, तव मुखं बध्नामि; अग्नेः तीव्रेण रोषेण, तेन तव हविः निपातितम्। एवं मन्त्रैः, औषधिभिः, भगवदनुग्रहैः च, रक्षां, शान्तिं, समृद्धिं च वयं प्रार्थयामः—देवाः, ऋषयः, औषधयः, मन्त्राश्च अस्मान् सर्वदुःखात्, पापात् च, अमङ्गलात् च, रक्षन्तु, पावयन्तु, समृद्धिं च ददतु।